மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.117.1
व्याघ्रश्वोटजमूलस्थस्तृप्तः सुप्तो हतैर्मृगैः ।
नागभागात्तमुद्देशं मत्तो मेघ इवोत्थितः ॥ १२.११७.१ ॥
ருஷியின் குடிசையின் அடியில் நின்றிருந்த புலி, கொல்லப்பட்ட மான்களால் நிறைவுற்று உறங்கியது; யானையின் பங்கிலிருந்து அந்த இடத்திலிருந்து மதம் கொண்டு மேகம் போல் எழுந்தது.
12.117.2
प्र…करटः प्रांशुः पद्मी विततकुम्भकः ।
सु…णो महाकायो मेघगम्भीरनिः स्वनः ॥ १२.११७.२ ॥
ப்ர…கரடः, உயரமான, தாமரையுடையவன், அகன்ற கும்பஸ்தலம் உடையவன்; சு…ண, பெரிய உடல், மேகம் போன்ற ஆழ்ந்த முழக்கம் உடையவன்.
12.117.3
तं दृष्ट्वा कुञ्जरं मत्तमायान्तं बलगर्वितम् ।
व्या हस्तिभयान्त्रस्तस्तमृषिं शरणं ययौ ॥ १२.११७.३ ॥
அந்த மதம் கொண்ட, பலத்தால் செருக்குற்ற யானை வருவதைக் கண்டு, யானையின் பயத்தால் நடுங்கிய புலி அந்த ருஷியிடம் அடைக்கலம் புகுந்தது.
12.117.4
ततोऽनयत्कुञ्जरत्वं व्याघ्रं तमृषिसत्तमः ।
महमेघोपमं दृष्ट्वा स भीतो ह्यभवद्गजः ॥ १२.११७.४ ॥
பின்னர் அந்த ருஷிகளில் சிறந்தவர் புலியை யானையின் நிலைக்கு மாற்றினார்; பெரிய மேகம் போன்ற அதைக் கண்டு அந்த யானை அஞ்சியது.
12.117.5
ततः कमलषण्डानि सल्लकीगहनानि च ।
व्य…रत्स मुदायुक्तः पझरेणुविभूषितः ॥ १२.११७.५ ॥
பின்னர் தாமரைக் கூட்டங்களிலும், சல்லகி மரங்களின் அடர்ந்த காடுகளிலும், வி…, மகிழ்ச்சியுடன் தாமரைத் தூளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு…
12.117.6
कदचिद्दममाणस्य हस्तिनः संमुखं तदा ।
ऋषेस्तस्योटस्थस्य कालोऽगच्छद्दिवानिशम् ॥ १२.११७.६ ॥
ஒரு காலத்தில், அடக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த யானையின் முன்னிலையில், அப்போது குடிசையின் அருகே நின்ற அந்த ருஷியின் காலம் இரவும் பகலுமாகக் கழிந்தது.
12.117.7
अथाजगाम तं देशं केसरी केसरारुणः ।
गिन्विन्दरजो भीमः सिंहो नागकुलान्तकः ॥ १२.११७.७ ॥
பின்னர் அந்தப் பகுதிக்கு அந்தச் சிங்கம் வந்தது; பிடரிமயிரால் சிவந்த, அச்சமூட்டும், யானைக் குலத்தை அழிக்கும் சிங்கம் அது.
12.117.8
तं… सिंहमायान्तं नागः सिंहभयार्दितः ।
ऋषिं शरणमापेदे वेपमानो भयातुरः ॥ १२.११७.८ ॥
அந்த … சிங்கம் வருவதைக் கண்டு, சிங்கத்தின் பயத்தால் வருந்திய அந்த யானை நடுங்கி, அச்சத்தால் துடித்து முனிவரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தது.
12.117.9
स त-ः सिंहतां नीतो गजेन्द्रो मुनिना तदा ।
तं च नागणयत्सिंहं तुल्यजातिसमन्वयात् ॥ १२.११७.९ ॥
அந்த … யானைகளின் அரசன் முனிவரால் அப்போது சிங்க நிலைக்கு மாற்றப்பட்டது; அந்த யானை, ஒரே இனத்தின் தொடர்பால் அந்தச் சிங்கத்தைத் தனது இனமாகவே கருதியது.
12.117.10
दृष्ट्वा च सोऽभवत्सिंहो वन्यो हिंसन्नवाग्बलः ।
स चाश्रपेऽवसत्सिंहस्तस्मिन्नेव सुखी वने ॥ १२.११७.१० ॥
அதைக் கண்டு அவன் காட்டுச் சிங்கமாக ஆனான்; புதிய வலிமை கொண்டு உயிர்களைத் துன்புறுத்தினான்; அந்தச் சிங்கம் அந்த வனத்திலேயே, ஆசிரமத்தில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தது.
12.117.11
न चान्ये क्षुद्रपशवस्तपोवनसमीपतः ।
व्यदृश्यन्त तदा त्रस्ता जीविताकाङ्क्षिणस्तथा ॥ १२.११७.११ ॥
தவவனத்தின் அருகில் அப்போது வேறு சிறு விலங்குகள் காணப்படவில்லை; அவை அச்சத்தால் நடுங்கி, உயிர் வாழ விரும்பி மறைந்திருந்தன.
12.117.12
कदाचित्कालयोगेन सर्वप्राणिविहिंसकः ।
बलवान्क्षतजाहारो नानासत्वभयंकरः ॥ १२.११७.१२ ॥
ஒருகாலத்தில், காலத்தின் போக்கால், அவன் எல்லா உயிர்களையும் துன்புறுத்தியவனாய், வலிமையுடையவனாய், இரத்தத்தை உணவாகக் கொண்டவனாய், பல்வேறு உயிர்களுக்கு அச்சமூட்டுபவனாய் ஆனான்.
12.117.13
अष्टपादर्ध्वनयनः शरभो वनगोचरः ।
तं सिंहं हन्तुमागच्छन्मुनेस्तस्य निवेशने ॥ १२.११७.१३ ॥
எட்டுக் கால்களும், மேல்நோக்கிய கண்களும் கொண்ட, காட்டில் திரியும் சரபன் அந்தச் சிங்கத்தைக் கொல்ல முனிவரின் குடிலுக்கு வந்தான்.
12.117.14
तं दृष्ट्वा शरभं यान्तं सिंहः परभयान्वितः ।
ऋषिं शरणमापेदे वेपमानः कृताञ्जलिः ॥ १२.११७.१४ ॥
அந்தச் சரபன் வருவதைக் கண்ட சிங்கம், பிறரின் அச்சத்தால் நிறைந்து, நடுங்கியபடி கைகூப்பி முனிவரிடம் சரணடைந்தது.
12.117.15
सं मुनिः शरभं चक्रे बलोत्कटमरिंदम ।
ततः स शरभो वन्यो मुनेः शरभमग्रतः।
दृष्ट्वा बलिनमत्युग्रं द्रुतं संप्राद्रवद्वनम् ॥ १२.११७.१५ ॥
முனிவர் அந்தச் சரபனை மிகுந்த வலிமையுடையவனாக ஆக்கினார். எதிரிகளை அடக்குபவனே, அப்போது அந்தக் காட்டுச் சரபன் முனிவரின் முன்னிருந்த சரபன் மிக வலிமையும் கொடுமையும் உடையவனாக இருப்பதைக் கண்டு விரைவாக காட்டுக்குள் ஓடினான்.
12.117.16
स एवं शरभस्थाने न्यस्तो वै मुनिना तदा ।
मुनेः पार्श्वगतो नित्यं शरभः सुखमाप्तवान् ॥ १२.११७.१६ ॥
இவ்வாறு முனிவரால் அப்போது சரபனின் இடத்தில் நியமிக்கப்பட்ட அவன், முனிவரின் அருகிலேயே எப்போதும் இருந்து இன்பத்தை அடைந்தான்.
12.117.17
ततः शरभसंत्रस्ताः सर्वे मृगगणा वनात् ।
दिशः संप्राद्रवत्राजन्भयाज्जीवितकाङ्क्षिणः ॥ १२.११७.१७ ॥
அப்போது சரபனுக்கு அஞ்சி அனைத்து மான் கூட்டங்களும் காட்டிலிருந்து, ஓ அரசே, உயிர் வாழ விரும்பி அச்சத்தால் திசைகளில் ஓடின.
12.117.18
शरभोऽप्यतिसंहृष्टो नित्यं प्राणिवधे रतः ।
फलमूलाशनं कर्तुं नैच्छत्स पिशिताशनः ॥ १२.११७.१८ ॥
சரபனும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், எப்போதும் உயிரினங்களைக் கொல்வதில் ஈடுபட்டிருந்தான்; அவன் ஊனுண்ணி, பழங்களும் கிழங்குகளும் உண்ண விரும்பவில்லை.
12.117.19
ततः क्षुद्रसमाचारो बलेन च समन्वितः ।
इयेष तं मुनिं हन्तुमकृतज्ञः कृतान्वयः ॥ १२.११७.१९ ॥
பின்னர் கீழ்மையான நடத்தையும் வலிமையும் கொண்ட அவன், உயர்குலத்தவனாக இருந்தும் நன்றிகெட்டவனாய், அந்த முனிவரைக் கொல்ல விரும்பினான்.
12.117.20
चिन्तयामास च तदा शरभः श्वानपूर्वकः ॥ १२.११७.२० ॥
அப்போது நாயாக முன்பிருந்த சரபன் சிந்தித்தான்.
12.117.21
अस्य प्रभावात्संप्राप्तो वाङ्भात्रेणैव केवलम् ।
शरभत्वं सुदुष्प्रापं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १२.११७.२१ ॥
அவருடைய சக்தியால், வெறும் சொல்லாலேயே, மிகவும் அடைய அரிதும் எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவதுமான சரபத்தன்மையை அடைந்தேன்.
12.117.22
अन्येऽप्यत्र भयत्रस्ताः सन्ति सत्वा भयार्दिताः ।
मुनिमाश्रित्य जीवन्तो मृगाः पक्षिगणास्तथा ॥ १२.११७.२२ ॥
இங்கு அச்சத்தால் நடுங்கியும் பீடிக்கப்பட்டும் இருக்கும் வேறு உயிரினங்களும் உள்ளன; அந்த முனிவரைச் சரணடைந்து, மான்களும் பறவைக் கூட்டங்களும் வாழ்கின்றன.
12.117.23
तेषामपि कदाचिच्च शरभत्वं प्रयच्छति ।
सर्वसत्वोत्तमं लोके बलं यत्र प्रतिष्ठितम् ॥ १२.११७.२३ ॥
அவர்களுக்கும் சில சமயங்களில் அவர் சரபத்தன்மையை அளிக்கிறார்; உலகில் எல்லா உயிர்களிலும் உயர்ந்ததும், வலிமை நிலைபெற்றதுமான அந்நிலையை.
12.117.24
पक्षिणामप्ययं दद्यात्कदाचिद्गारुडं बलम् ॥ १२.११७.२४ ॥
இவர் சில சமயங்களில் பறவைகளுக்கும் கருடனின் வலிமையை அளிக்கலாம்.
12.117.25
यावदन्यस्य संप्रीतः कारुण्यं तु समाश्रितः ।
न ददाति बलं तुष्टः सत्वस्यान्यस्य कस्यचित् ॥ १२.११७.२५ ॥
ஒருவன் மற்றொருவர் மீது மகிழ்ச்சியுடன் கருணையை நாடும் வரை, திருப்தியடைந்தவன் வேறு எந்த உயிரினத்திற்கும் பலத்தை அளிப்பதில்லை.
12.117.26
तावदेनमहं विप्रं वधिष्यामि च शीघ्रतः ।
स्थातुं मया शक्यमिह मुनिघातान्न संशयः ॥ १२.११७.२६ ॥
அப்போது நான் இந்த அந்தணனை விரைவில் கொன்றுவிடுவேன். முனிவரைக் கொன்றதால் இங்கு நான் நிலைத்திருக்க முடியும் என்பதில் ஐயமில்லை.
12.117.27
ततस्तेन तपःशक्त्या विदितो ज्ञानचक्षुषा ।
विज्ञाय च मुनिः प्राज्ञस्ततः शापं प्रयुक्तवान् ॥ १२.११७.२७ ॥
பின்னர் தவ வலிமையால், ஞானக் கண்ணால் அவனை அறிந்து உணர்ந்த அந்த அறிவுள்ள முனிவர் சாபம் கொடுத்தார்.
12.117.28
अहमग्निप्रभो नाम मुनिर्भृगुकुलान्वयः ।
मनसा निर्दहेयं च जगत्संधारयामि च ॥ १२.११७.२८ ॥
நான் அக்னிப்பிரபை என்ற பெயருடைய முனிவன்; பிருகு குலத்தில் பிறந்தவன். மனத்தாலேயே நான் எரித்துவிட முடியும், உலகையும் தாங்குகிறேன்.
12.117.29
मम वश्यं जगत्सर्वं देवा यच्च चराचरम् ।
सन्ति देवाश्च ये भीताः स्वधर्मं न त्यजन्ति ये।
स्वधर्माच्चलितान्सर्वान्वाङ्भात्रेणापि निर्दहे ॥ १२.११७.२९ ॥
என் கட்டுப்பாட்டில் உலகம் முழுவதும் இருக்கிறது, தேவர்களும் அசையும் அசையாப் பொருட்களும் கூட. பயந்த தேவர்கள் கூட தங்கள் கடமையை விடுவதில்லை; தங்கள் கடமையிலிருந்து தவறியவர்களை வெறும் சொல்லாலேயே நான் எரித்துவிடுவேன்.
12.117.30
किमङ्ग त्वं मया नीतः शरभत्वमनामयम् ।
क्रूरः स सर्वभूतेषु हीनश्चाशुचिरेव च ॥ १२.११७.३० ॥
நண்பனே, நோயற்ற சரபத்தன்மைக்கு ஏன் உன்னை நான் கொண்டு சென்றேன்? அவன் எல்லா உயிரினங்களிடமும் கொடியவன், இழிந்தவன், உண்மையில் தூய்மையற்றவன்.
12.117.31
श्वा त्वं द्वीपित्वमापन्नो द्वीपी व्याघ्रत्वमागतः ।
व्याघ्रान्नागो मदपटुर्नागः सिंहत्वमागतः ॥ १२.११७.३१ ॥
நீ நாயிலிருந்து சிறுத்தையின் நிலையை அடைந்தாய்; சிறுத்தை புலியின் நிலைக்கு வந்தது; புலியிலிருந்து மதத்தில் வல்ல யானை, அந்த யானை சிங்கத்தின் நிலையை அடைந்தது.
12.117.32
सिंहस्त्वं बलमापन्नो भूयः शरभतां गतः ।
मया स्नेहपरीतेन विसृष्टो न कुलान्वयः ॥ १२.११७.३२ ॥
நீ சிங்கமாகி வலிமையை அடைந்தாய், மீண்டும் சரபத்தின் நிலைக்குச் சென்றாய்; பாசத்தால் வசப்பட்ட நான் உன்னை விட்டேன் — குலமும் வம்சமும் பாராமல்.
12.117.33
यस्मादेवमपापं मां पाप हिंसितुमिच्छसि ।
तस्मात्स्वयोनिमापन्नः पुनः श्वानो भविष्यसि ॥ १२.११७.३३ ॥
குற்றமற்ற என்னை இவ்வாறு கொல்ல நீ விரும்புகிறாய், பாவியே; ஆகையால் உன் சொந்த யோனியை அடைந்து மீண்டும் நாய்களாவாய்.
12.117.34
ततो मुनिजनद्वेष्टा दुष्टात्मा प्राकृतोऽबुधः ।
ऋषिणा शरभः शप्तस्तद्रूपं पुनराप्तवान् ॥ १२.११७.३४ ॥
அப்போது முனிவர்களை வெறுத்த, தீய மனமுள்ள, இழிந்த, அறிவற்ற அவன் ரிஷியால் சபிக்கப்பட்ட சரபமாகி மீண்டும் அந்த உருவத்தை அடைந்தான்.