มหาภารตะ · อัธยายะ 12.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.121.1
अयं पितामहेनोक्तो राजधर्मः सनातनः ।
कीदृशश्च महादण्डो दण्डे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१२१.१ ॥
พระปิตามหะกล่าวไว้แล้ว นี่คือราชธรรมอันเป็นนิรันดร์ และการลงทัณฑ์อันยิ่งใหญ่นั้นเป็นอย่างไร ทุกสิ่งตั้งอยู่บนการลงทัณฑ์
12.121.2
देवतानामृषीणां च पितॄणां च महात्मनाम् ।
यक्षरक्षः पिशाचानां मर्त्यानां च विशेषतः ॥ १२.१२१.२ ॥
สำหรับเทวดา ฤๅษี บรรพบุรุษผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ยักษ์ รากษส และปีศาจ และโดยเฉพาะสำหรับมนุษย์ทั้งหลาย
12.121.3
सर्वेषां प्राणिनां लोके तिर्यक्ष्वपि निवासिनाम् ।
सर्वस्यापि महातेजा दण्डः श्रेयानिति प्रभो ॥ १२.१२१.३ ॥
โอ้ ท่านผู้เป็นเจ้าผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ พระองค์ตรัสว่าการลงทัณฑ์เป็นสิ่งประเสริฐสำหรับสัตว์ทั้งปวงในโลก แม้แก่ผู้ที่อาศัยอยู่ท่ามกลางสัตว์เดรัจฉาน
12.121.4
इत्येतदुक्तं भवता दण्डे वै सचराचरम् ।
पश्यतां लोक आयत्तं ससुरासुरमानुषम्।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १२.१२१.४ ॥
พระองค์ตรัสไว้ว่าโลกทั้งสิ้น ทั้งที่เคลื่อนที่ได้และที่เคลื่อนที่ไม่ได้ พร้อมด้วยเทวดา อสูร และมนุษย์ ขึ้นอยู่กับการลงทัณฑ์ โอ้ วัวผู้ประเสริฐแห่งภารตะ ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังเรื่องนี้โดยแท้จริง
12.121.5
को दण्डः कीदृशो दण्डः किंरूपः किंपरायणः ।
किमात्मकः कथंभूतः कतिमूर्तिः कथं प्रभुः ॥ १२.१२१.५ ॥
การลงทัณฑ์คืออะไร เป็นการลงทัณฑ์แบบใด มีรูปลักษณ์เช่นไร มีจุดหมายสูงสุดอะไร มีสภาวะเช่นไร ประกอบขึ้นอย่างไร มีรูปกี่แบบ และเป็นใหญ่ได้อย่างไร
12.121.6
जागर्ति च कथं दण्डः प्रजासु विहितात्मकः ।
कश्च पूर्वापरमिदं जागर्ति प्रतिपालयन् ॥ १२.१२१.६ ॥
การลงทัณฑ์ซึ่งมีสภาวะตั้งมั่นอยู่ในหมู่ประชาชน ตื่นตัวอยู่ได้อย่างไร และผู้ใดตื่นตัวอยู่ คุ้มครองโลกนี้ทั้งอดีตและอนาคต
12.121.7
कश्च विज्ञायते पूर्वः को वरो दण्डसंज्ञितः ।
किंसंस्थश्चाभवद्दण्डः का चास्य गतिरिष्यते ॥ १२.१२१.७ ॥
สิ่งใดเป็นที่รู้กันว่าเป็นสิ่งแรก สิ่งใดประเสริฐที่เรียกว่าการลงทัณฑ์ การลงทัณฑ์ตั้งอยู่บนสิ่งใด และถือกันว่าทางดำเนินของมันคืออะไร
12.121.8
शृणु कौरव्य यो दण्डो व्यवहारो यथा च सः ।
यस्मिन्हि सर्वमायत्तं स धर्म इति केवलः ॥ १२.१२१.८ ॥
โอ้ ผู้สืบเชื้อสายกุรุ จงฟังเถิด การลงทัณฑ์คืออะไร และการปฏิบัติของมันเป็นอย่างไร สิ่งที่ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับนั้น คือธรรมะโดยแท้
12.121.9
धर्मस्यार्थे महाराज व्यवहार इतीष्यते ।
तस्य लोपः कथं न स्याल्लोकेष्विह महात्मनः ॥ १२.१२१.९ ॥
มหาราชเอ๋ย การปฏิบัติตามกฎถือกันว่ามีขึ้นเพื่อธรรมะ ผู้ยิ่งใหญ่ในโลกนี้จะไม่ให้เกิดการละเมิดธรรมนั้นได้อย่างไร
12.121.10
इत्यर्थं व्यवाहरस्य व्यवहारत्वमिष्यते ।
अपि चैतत्पुरा राजन्मनुना प्रोक्तमादितः ॥ १२.१२१.१० ॥
ดังนั้น การปฏิบัติตามกฎจึงถือว่าเป็นการปฏิบัติเพื่อจุดหมายนี้ อนึ่ง โอ้ พระราชา สิ่งนี้เคยถูกกล่าวไว้แต่เดิมตั้งแต่ต้นโดยมนุ
12.121.11
सुप्रणीतेन दण्डेन प्रियाप्रियसमात्मना ।
प्रजा रक्षति यः सम्यग्धर्म एव स केवलः ॥ १२.१२१.११ ॥
ผู้ใดคุ้มครองประชาชนได้โดยถูกต้องด้วยการลงทัณฑ์ที่จัดการไว้อย่างดี และมีจิตเสมอกันต่อผู้เป็นที่รักและมิใช่ที่รัก นั่นแหละคือธรรมะโดยแท้
12.121.12
यथोक्तमेतद्वचनं प्रागेव मनुना पुरा ।
यन्मयोक्तं वसिष्ठेन ब्रह्मणो वचनं महत् ॥ १२.१२१.१२ ॥
ถ้อยคำนี้ได้ถูกกล่าวไว้แล้วนานมาแล้ว ดังที่มนุกล่าวไว้ในอดีต และดังที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้ คือถ้อยคำอันยิ่งใหญ่ของพระพรหมที่วสิษฐะได้กล่าวไว้
12.121.13
प्रागिदं वचनं प्रोक्तमतः प्राग्वचनं विदुः ।
व्यवहारस्य चाख्यानाद्व्यवहार इहोच्यते ॥ १२.१२१.१३ ॥
ถ้อยคำนี้ได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว จึงเป็นที่รู้กันว่าเป็นถ้อยคำในกาลก่อน และเพราะเป็นการเล่าถึงวิธีปฏิบัติทางกฎหมาย จึงเรียกที่นี่ว่า วยวหาระ
12.121.14
दण्डान्त्रिवर्गः सततं सुप्रणीतात्प्रवर्तते ।
दैवं हि परमो दण्डो रूपतोऽग्निरिवोत्थितः ॥ १२.१२१.१४ ॥
ด้วยการลงทัณฑ์ที่จัดการไว้อย่างดี ไตรวรรคย่อมดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง การลงทัณฑ์ของเทพเจ้าเป็นสิ่งสูงสุด มีรูปดุจไฟที่ลุกขึ้น
12.121.15
नीलोत्पलदलश्यामश्चतुर्दंष्ट्रश्चतुर्भुजः ।
अष्टपान्नैकनयनः शङ्कुकर्णोर्ध्वरोमवान् ॥ १२.१२१.१५ ॥
มีสีดำดุจกลีบดอกบัวน้ำเงิน มีเขี้ยวสี่ซี่ มีแขนสี่ข้าง มีเท้าแปดข้าง มีตาข้างเดียว มีหูดุจหลาวและมีขนชี้ขึ้น
12.121.16
जटी द्विजिह्वस्ताम्रास्यो मृगराजतनुच्छदः ।
एतद्रूपं बिभर्त्युग्रं दण्डो नित्यं दुरासदः ॥ १२.१२१.१६ ॥
มีผมเกล้าเป็นชฎา มีลิ้นสองแฉก มีหน้าสีทองแดง สวมหนังสิงโตเป็นอาภรณ์ การลงทัณฑ์ย่อมแบกรูปอันดุร้ายนี้อยู่เสมอ เข้าใกล้ได้ยาก
12.121.17
असिर्धनुर्गदा शक्तिस्त्रिशूलं मुद्गरः शरः ।
मुसलं परशुश्चक्रं प्रासदण्डर्ष्टितोमराः ॥ १२.१२१.१७ ॥
ดาบ ธนู คทา หอก ตรีศูล กระบอง ลูกศร สากกะเบือ ขวาน จักร หลาว ไม้เท้า หอกซัด และหอกปลายแหลม
12.121.18
सर्वप्रहरणीयानि यानि यानीह कानिचित् ।
दण्ड एव स सर्वात्मा लोके चरति मूर्तिमान् ॥ १२.१२१.१८ ॥
อาวุธใดๆ ก็ตามในโลกนี้ที่ใช้ประหารได้ ทั้งหมดนั้นคือการลงทัณฑ์เอง ความเป็นตัวตนของทุกสิ่งนั้นมีรูปร่าง เดินทางอยู่ในโลก
12.121.19
भिन्दंश्छिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्पाटयंस्तथा ।
घातयन्नभिधावंश्च दण्ड एव चरत्युत ॥ १२.१२१.१९ ॥
แทง ตัด ทำลาย ฉีก ผ่า และทำนองเดียวกันคือการฟาด และการพุ่งเข้าใส่ ดังนี้แล การลงทัณฑ์นั่นเองย่อมเคลื่อนไป
12.121.20
असिर्विशसनो धर्मस्तीक्ष्णवर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयः शास्ता व्यवहारः प्रजागरः ॥ १२.१२१.२० ॥
ดาบ ผู้ประหาร ธรรมะ ผู้มีเกราะคม ผู้เข้าใกล้ได้ยาก ครรภ์แห่งโชคลาภ ชัยชนะ ผู้ปกครอง การปฏิบัติตามกฎ และผู้เฝ้าระวังประชาชน
12.121.21
शास्त्रं ब्राह्मणमन्त्राश्च शास्ता प्रवचनं परम् ।
धर्मपालोऽक्षरो गोपः सत्यगो नित्यगो गृहः ॥ १२.१२१.२१ ॥
คัมภีร์ มนตร์ของพราหมณ์ ผู้ปกครอง คำสอนอันสูงสุด ผู้พิทักษ์ธรรม ผู้ไม่เสื่อมสลาย ผู้คุ้มครอง ผู้ดำเนินไปในความจริง ผู้ดำเนินไปชั่วนิรันดร์ เรือน
12.121.22
असङ्गो रुद्रतनयो मनुर्ज्येष्ठः शिवंकरः ।
नामान्येतानि दण्डस्य कीर्तितानि युधिष्ठिर ॥ १२.१२१.२२ ॥
ผู้ไม่ผูกพัน โอรสของพระรุทร มนุผู้เป็นใหญ่ ผู้นำความสุขมาให้ นามเหล่านี้ของการลงโทษได้ถูกประกาศไว้แล้ว โอ ยุธิษฐิระ
12.121.23
दण्डो हि भगवान्विष्णुर्यज्ञो नारायणः प्रभुः ।
शश्वद्रुपं महद्बिभ्रन्महात्पुरुष उच्यते ॥ १२.१२१.२३ ॥
การลงโทษแท้จริงคือพระวิษณุผู้ทรงพระภาคย์ คือยัญ คือนารายณะผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงรูปอันนิรันดร์และยิ่งใหญ่ จึงเรียกว่ามหาปุรุษ
12.121.24
तथोक्ता ब्रह्मकन्येति लक्ष्मीर्नीतिः सरस्वती ।
दण्डनीतिर्जगद्धात्री दण्डो हि बहुविग्रहः ॥ १२.१२१.२४ ॥
ดังนั้นนางจึงถูกเรียกว่าธิดาของพระพรหม คือลักษมี นีติ และสรัสวดี การลงโทษเป็นนีติที่ค้ำจุนโลก และการลงโทษแท้จริงมีรูปแบบมากมาย
12.121.25
अर्थानर्थौ सुखं दुःखं धर्माधर्मौ बलाबले ।
दौर्भाग्यं भागधेयं च पुण्यापुण्ये गुणागुणौ ॥ १२.१२१.२५ ॥
ประโยชน์และความไร้ประโยชน์ สุขและทุกข์ ธรรมและอธรรม กำลังและความอ่อนแอ โชคร้ายและโชคดี บุญและบาป คุณและการไร้คุณ
12.121.26
कामाकामावृतुर्मासः शर्वरी दिवसः क्षणः ।
अप्रमादः प्रमादश्च हर्षशोकौ शमो दमः ॥ १२.१२१.२६ ॥
ความปรารถนาและการไม่ปรารถนา ฤดูและเดือน กลางคืนและกลางวัน ขณะเวลา ความไม่ประมาทและความประมาท ความยินดีและความเศร้า ความสงบและการข่มใจ
12.121.27
दैवं पुरुषकारश्च मोक्षामोक्षौ भयाभये ।
हिंसाहिंसे तपो यज्ञः संयमोऽथ विषामृते ॥ १२.१२१.२७ ॥
โชคชะตาและความพยายามของมนุษย์ ความหลุดพ้นและการไม่หลุดพ้น ความกลัวและความไม่กลัว ความรุนแรงและความไม่รุนแรง ตบะ ยัญ การสำรวม และพิษกับอมฤต
12.121.28
अन्तश्चादिश्च मध्यं च कृतानां च प्रपञ्चनम् ।
मदः प्रमोदो दर्पश्च दम्भो धैर्यं नयानयौ ॥ १२.१२१.२८ ॥
จุดสิ้นสุด จุดเริ่มต้น และตรงกลาง การคลี่คลายของสิ่งที่ถูกสร้าง ความมัวเมาและความยินดี ความหยิ่งและความหน้าซื่อใจคด ความอดทนมั่นคง นโยบายที่ถูกและผิด
12.121.29
अशक्तिः शक्तिरित्येवं मानस्तम्भौ व्ययाव्ययौ ।
विनयश्च विसर्गश्च कालाकालौ च कौरव ॥ १२.१२१.२९ ॥
ความอ่อนแอและความแข็งแรง ความทะนงและความดื้อรั้น การใช้จ่ายและการไม่ใช้จ่าย ความถ่อมตนและการปล่อยวาง กาลและอกาล โอ เการพ
12.121.30
अनृतं चाज्ञता सत्यं श्रद्धाश्रद्धे तथैव च ।
क्लीबता व्यवसायश्च लाभालाभौ जयाजयौ ॥ १२.१२१.३० ॥
ความเท็จและความไม่รู้ ความจริง ความเชื่อและความไม่เชื่อ เช่นเดียวกัน ความขลาดและความมุ่งมั่น การได้และการไม่ได้ ชัยชนะและความพ่ายแพ้
12.121.31
तीक्ष्णता मृदुतात्युग्रमागमानागमौ तथा ।
विरोधश्चाविरोधश्च कार्याकार्ये बलाबले ॥ १२.१२१.३१ ॥
ความคมและความอ่อนโยน ความรุนแรงเกินควร การมาและการไม่มาของผลได้ เช่นเดียวกัน ความขัดแย้งและการไม่ขัดแย้ง สิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำ กำลังและความอ่อนแอ
12.121.32
असूया चानसूया च धर्माधर्मौ तथैव च ।
अपत्रपानपत्रपे ह्रीश्च संपद्विपच्च ह ॥ १२.१२१.३२ ॥
ความริษยาและการไม่ริษยา ธรรมและอธรรม เช่นเดียวกัน ความละอายและความไร้ยางอาย ความถ่อมและความสง่างาม ความสำเร็จและความวิบัติ
12.121.33
तेजः कर्माणि पाण्डित्यं वाक्शक्तिर्बुद्धितत्वता ।
एवं दण्डस्य लोकेऽस्मिञ्जागर्ति बहुरूपता ॥ १२.१२१.३३ ॥
ความรุ่งโรจน์ การกระทำ ความรู้แตกฉาน พลังแห่งวาจา ความเป็นจริงของปัญญา เช่นนี้แล ในโลกนี้ความหลากหลายของการลงโทษยังคงตื่นตัวอยู่
12.121.34
न स्याद्यदीह दण्डो वै प्रमथेयुः परस्परम् ।
भयाद्दण्डस्य नान्योन्यं घ्नन्ति चैव युधिष्ठिर ॥ १२.१२१.३४ ॥
หากไม่มีการลงโทษในโลกนี้ ผู้คนก็จะฉีกทำลายกันและกัน เพราะความกลัวต่อการลงโทษ พวกเขาจึงไม่ฆ่ากันและกัน โอ ยุธิษฐิระ
12.121.35
दण्डेन रक्ष्यमाणा हि राजन्नहरहः प्रजाः ।
राजानं वर्धयन्तीह तस्माद्दण्डः परायणम् ॥ १२.१२१.३५ ॥
โอ พระราชา ประชาราษฎร์ที่ได้รับการคุ้มครองด้วยการลงโทษวันแล้ววันเล่า ย่อมทำให้พระราชาเจริญรุ่งเรือง ฉะนั้นการลงโทษจึงเป็นที่พึ่งสูงสุดในโลกนี้
12.121.36
व्यवस्थापयते नित्यमिमं लोकं नरेश्वर ।
सत्ये व्यवस्थितो धर्मो ब्राह्मणेष्ववतिष्ठते ॥ १२.१२१.३६ ॥
โอ เจ้าแห่งมนุษย์ การลงโทษย่อมจัดระเบียบโลกนี้อยู่เสมอ ธรรมที่ตั้งมั่นในความจริงย่อมดำรงอยู่ในหมู่พราหมณ์
12.121.37
धर्मयुक्ता द्विजश्रेष्ठा देवयुक्ता भवन्ति च ।
बभूव यज्ञो देवेभ्यो यज्ञः प्रीणाति देवताः ॥ १२.१२१.३७ ॥
ผู้ประกอบด้วยธรรมและเป็นยอดของผู้เกิดสองครั้ง ย่อมประกอบด้วยเทวดาด้วย ยัญเกิดขึ้นเพื่อเทวดา และยัญย่อมทำให้เทวดาพอพระทัย
12.121.38
प्रीताश्च देवता लोकमिन्द्रे प्रतिददत्युत ।
अत्रं ददाति शक्रश्चाप्यनुगृह्णन्निमाः प्रजाः ॥ १२.१२१.३८ ॥
เมื่อเทวดาพอพระทัยแล้ว ก็ประทานคืนแก่โลกผ่านพระอินทร์ ศักระประทานอาหาร และเอื้อเฟื้อแก่สัตว์เหล่านี้
12.121.39
प्राणाश्च सर्वभूतानां नित्यमन्ने प्रतिष्ठिताः ।
तस्मात्प्रजाः प्रतिष्ठन्ते दण्डो जागर्ति तासु च ॥ १२.१२१.३९ ॥
ปราณของสรรพสัตว์ดำรงอยู่ในอาหารเสมอ ฉะนั้นประชาราษฎร์จึงดำรงอยู่ได้ และไม้เท้าแห่งการลงโทษก็เฝ้าระวังอยู่เหนือพวกเขา
12.121.40
एवंप्नयोजनश्चैव दण्डः क्षत्रियतां गतः ।
रक्षप्रजाः स जागर्ति नित्यं स्ववहितोक्षरः ॥ १२.१२१.४० ॥
ดังนั้น การลงโทษที่มีจุดประสงค์ จึงบรรลุถึงสภาวะของกษัตริย์ ปกป้องประชาราษฎร์ เฝ้าตื่นอยู่เสมอ ผู้ควบคุมตนเองและไม่เสื่อมสลาย
12.121.41
ईश्वरः पुरुषः प्राणः सत्वं वृत्तं प्रजापतिः ।
भूतात्मा जीव इत्येवं नामभिः प्रोच्यतेऽष्टभिः ॥ १२.१२१.४१ ॥
พระผู้เป็นเจ้า ปุรุษะ ปราณะ สัตวะ วฤตตะ ประชาบดี ภูตาตมา และชีวะ นามทั้งแปดนี้ย่อมเรียกพระองค์
12.121.42
अददद्दण्डमेवास्मै धृतमैश्वर्यमेव च ।
बले नयश्च संयुक्तः सदा पञ्चविधात्मकः ॥ १२.१२१.४२ ॥
พระองค์ประทานไม้เท้าแห่งการลงโทษให้แก่ผู้นี้ พร้อมอำนาจอธิปไตยที่ฝากไว้ ประกอบด้วยกำลังและนโยบาย เป็นอยู่เสมอในลักษณะห้าประการ
12.121.43
कुलं बहुधनामात्याः प्रज्ञा प्रोक्ता बलानि तु ।
आहार्यमष्टकैर्द्रव्यैर्बलमन्यद्युधिष्ठिर ॥ १२.१२१.४३ ॥
ตระกูล ทรัพย์สมบัติมากมาย อำมาตย์ และปัญญา กล่าวกันว่าเป็นกำลัง ส่วนกำลังที่ได้มาด้วยทรัพยากรแปดประเภท เป็นกำลังอีกอย่างหนึ่ง โอ ยุธิษฐิระ
12.121.44
हस्तिनोऽश्वा रथाः पत्तिर्नावो विष्टिस्तथैव च ।
देशिकाश्चादिकाश्चैव तदष्टाङ्गं बलं स्मृतम् ॥ १२.१२१.४४ ॥
ช้าง ม้า รถศึก ทหารราบ เรือ แรงงานบังคับ ผู้นำทาง และสิ่งอื่นทำนองเดียวกัน นี่คือกองทัพแปดองค์ประกอบ ตามที่บันทึกไว้
12.121.45
अथ चाङ्गस्य युक्तस्य रथिनो हस्तियायिनः ।
अश्वारोहाः पदाताश्च मन्त्रिणो रसदाश्च ये ॥ १२.१२१.४५ ॥
ส่วนองค์ประกอบของกองทัพที่พร้อมสรรพ ได้แก่ นักรบบนรถศึก ผู้ขี่ช้าง ทหารม้า ทหารราบ อำมาตย์ และผู้จัดหาเสบียง เหล่านี้ก็นับรวมอยู่ด้วย
12.121.46
भिक्षुकाः प्राड्विवाकाश्च मौहूर्ता दैवचिन्तकाः ।
कोशो मित्राणि धान्यं च सर्वोपकरणानि च ॥ १२.१२१.४६ ॥
ภิกษุ ผู้พิพากษา ผู้คำนวณฤกษ์มงคล และผู้ทำนายชะตา คลัง มิตร ธัญญาหาร และอุปกรณ์ทั้งปวง เหล่านี้ก็นับรวมอยู่ในนั้นเช่นกัน
12.121.47
सप्तप्रकृति चाष्टाङ्गं शरीरमिह तं विदुः ।
राज्यस्य दण्डमेवाङ्गं दण्डः प्रभव एव च ॥ १२.१२१.४७ ॥
ผู้รู้ทั้งหลายเรียกร่างของอาณาจักรในที่นี้ว่า ประกอบด้วยองค์ประกอบเจ็ดประการและอวัยวะแปดประการ อวัยวะของอาณาจักรก็คือไม้เท้าแห่งการลงโทษนั่นเอง และการลงโทษก็เป็นที่มาของอำนาจอธิปไตยด้วย
12.121.48
ईश्वरेण प्रसन्नेन कारणात्क्षत्रियस्य च ।
दण्डो दत्तः सदा गोप्ता दण्डो हीदं सनातनम् ॥ १२.१२१.४८ ॥
พระผู้เป็นเจ้าทรงพอพระทัย จึงประทานไม้เท้าแห่งการลงโทษแก่กษัตริย์ด้วยเหตุนี้ ไม้เท้าแห่งการลงโทษเป็นผู้พิทักษ์อยู่เสมอ เพราะไม้เท้านี้เป็นนิรันดร
12.121.49
राजा पूज्यतमो नान्यो यथा धर्मः प्रदर्शितः ।
ब्रह्मणा लोकरक्षार्थं स्वधर्मस्थापनाय च ॥ १२.१२१.४९ ॥
กษัตริย์เป็นผู้ควรได้รับการเคารพยิ่งกว่าผู้ใด ไม่มีผู้ใดอื่นที่ธรรมะแสดงไว้เช่นนั้น พระพรหมทรงเปิดเผยเรื่องนี้เพื่อการคุ้มครองโลก และเพื่อการสถาปนาธรรมะของแต่ละคน
12.121.50
भर्तृप्रत्यय उत्पन्नो व्यवहारस्तथाविधः ।
तस्याद्य सहितो दृष्टो भर्तृप्रत्ययलक्षणः ॥ १२.१२१.५० ॥
กระบวนการยุติธรรมที่เกิดจากความไว้วางใจในผู้ปกครองเป็นเช่นนั้น บัดนี้รูปแบบที่เกี่ยวเนื่องกันของกระบวนการนั้น ซึ่งมีเครื่องหมายแห่งความไว้วางใจในผู้ปกครอง ได้ถูกเห็นแล้ว
12.121.51
व्यवहारस्तु वेदात्मा वेदप्रत्यय उच्यते ।
मौलश्च नरशार्दूल शास्त्रोक्तश्च तथाऽपरः ॥ १२.१२१.५१ ॥
ส่วนกระบวนการยุติธรรมมีพระเวทเป็นแก่นแท้ กล่าวกันว่าตั้งอยู่บนพระเวท โอ ผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ ประเภทหนึ่งเป็นธรรมเนียมโบราณ อีกประเภทหนึ่งเป็นสิ่งที่ตำราบัญญัติไว้
12.121.52
उक्तो यश्चापि दण्डोऽसौ भर्तृप्रत्ययलक्षणः ।
ज्ञेयो नः स नरेन्द्रस्थो दण्डः प्रत्यय एव च ॥ १२.१२१.५२ ॥
การลงโทษที่กล่าวไว้แล้วนั้นก็มีเครื่องหมายแห่งความไว้วางใจในผู้ปกครองเช่นกัน เราควรรู้ว่า การลงโทษนั้นดำรงอยู่ในพระราชา และการลงโทษนั่นแหละคือความไว้วางใจ
12.121.53
दण्डप्रत्ययदृष्टोऽपि व्यवहारात्मकः स्मृतः ।
व्यवहारः स्मृतो यश्च स वेदविषयात्मकः ॥ १२.१२१.५३ ॥
แม้สิ่งที่เห็นเป็นความไว้วางใจในการลงโทษ ก็ถือกันว่ามีกระบวนการยุติธรรมเป็นธรรมชาติ และกระบวนการยุติธรรมที่ถูกจดจำไว้นั้น มีเรื่องของพระเวทเป็นแก่นแท้
12.121.54
यश्च वेदप्रसूतात्मा स धर्मो गुणदर्शनः ।
धर्मप्रत्यय उद्दिष्टो यश्च धर्मः कृतात्मभिः ॥ १२.१२१.५४ ॥
ธรรมะซึ่งมีแก่นแท้เกิดจากพระเวทนั้น เป็นธรรมที่แสดงให้เห็นคุณความดี และธรรมะที่ผู้ฝึกตนแล้วประกาศว่าเป็นความไว้วางใจในธรรมะ ก็คือธรรมะเดียวกันนั้น
12.121.55
व्यवहारः प्रजागोप्ता ब्रह्मदृष्टो युधिष्ठिर ।
त्रीन्धारयति लोकान्वै सत्यात्मा भूतिवर्धनः ॥ १२.१२१.५५ ॥
กระบวนการยุติธรรมเป็นผู้พิทักษ์ประชาชน อันพระเวทได้เห็นแล้ว โอ ยุธิษฐิระ ผู้มีแก่นแท้เป็นความจริงและเพิ่มพูนความเจริญรุ่งเรือง ย่อมค้ำจุนโลกทั้งสามไว้
12.121.56
यश्च दण्डः स दृष्टो नो व्यवहारः सनातनः ।
व्यवहारश्च दृष्टो यः स वेद इति नः श्रुतिः ॥ १२.१२१.५६ ॥
การลงโทษที่ถูกกำหนดไว้นั้น เราได้เห็นแล้ว และกระบวนการยุติธรรมเป็นนิรันดร ส่วนกระบวนการยุติธรรมที่ได้เห็นแล้วนั้นคือพระเวท ดังที่คัมภีร์ของเรากล่าวไว้
12.121.57
यश्च वेदः स वै धर्मो यश्च धर्मः स सत्पथः ।
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं भगवांश्च प्रजापतिः ॥ १२.१२१.५७ ॥
สิ่งที่เป็นพระเวทนั้นย่อมเป็นธรรมะ และสิ่งที่เป็นธรรมะนั้นคือทางอันชอบ พระพรหม ปู่ผู้เป็นบรรพบุรุษ และพระประชาบดีผู้ทรงพระคุณ ทรงเปิดเผยไว้แต่เดิม
12.121.58
लोकानां स हि सर्वेषां ससुरासुररक्षसाम् ।
स मनुष्योरगवतां कर्ता चैव स भूतकृत् ॥ १२.१२१.५८ ॥
พระองค์ทรงเป็นผู้สร้างโลกทั้งปวง รวมทั้งเทวดา อสูร และรากษส ทั้งมนุษย์และงู พระองค์เป็นผู้สร้างสรรพสัตว์
12.121.59
ततो नो व्यवहारोऽयं भर्तृप्रत्ययलक्षणः ।
तस्मादिदमवोचाम व्यवहारनिदर्शनम् ॥ १२.१२१.५९ ॥
ดังนั้น กระบวนการยุติธรรมของเรานี้ ซึ่งมีเครื่องหมายแห่งการพึ่งพาพระผู้เป็นเจ้า จึงเป็นสิ่งที่เราประกาศไว้เป็นตัวอย่างของกระบวนการยุติธรรม
12.121.60
माता पिता च भ्राता च भार्या चैव पुरोहितः ।
नादण्ड्यो विद्यते राज्ञो यः स्वधर्मेण तिष्ठति ॥ १२.१२१.६० ॥
แม้แต่มารดา บิดา พี่น้อง ภรรยา หรือปุโรหิตประจำราชสำนัก ก็ไม่พ้นจากการลงโทษของพระราชา มีเพียงผู้ที่ดำรงอยู่ในธรรมะของตนเท่านั้นที่พ้นจากการลงโทษ