மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.121.1
अयं पितामहेनोक्तो राजधर्मः सनातनः ।
कीदृशश्च महादण्डो दण्डे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१२१.१ ॥
பாட்டனார் கூறிய இந்த நித்திய அரசதர்மம் எத்தகையது? மகாதண்டம் எத்தகையது? அதிலேயே எல்லாம் நிலைபெற்றுள்ளது.
12.121.2
देवतानामृषीणां च पितॄणां च महात्मनाम् ।
यक्षरक्षः पिशाचानां मर्त्यानां च विशेषतः ॥ १२.१२१.२ ॥
தேவர்கள், ரிஷிகள், மகாத்மாக்களான பிதுர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பிசாசர்கள், சிறப்பாக மனிதர்கள் ஆகியோருக்கும் (இது பொருந்தும்).
12.121.3
सर्वेषां प्राणिनां लोके तिर्यक्ष्वपि निवासिनाम् ।
सर्वस्यापि महातेजा दण्डः श्रेयानिति प्रभो ॥ १२.१२१.३ ॥
ஓ மகா தேஜஸ்வியே, பிரபுவே, உலகில் வாழும் எல்லா உயிர்களுக்கும், விலங்குகளிடையே வாழ்பவர்களுக்கும் கூட, எல்லோருக்கும் தண்டமே சிறந்தது என்று (நீர் கூறினீர்).
12.121.4
इत्येतदुक्तं भवता दण्डे वै सचराचरम् ।
पश्यतां लोक आयत्तं ससुरासुरमानुषम्।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १२.१२१.४ ॥
தண்டத்திலேயே அசைவனவும் அசையாதனவும், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களுடன் கூடிய உலகம் உட்பட அனைத்தும் சார்ந்துள்ளது என்று நீர் கூறினீர். ஓ பரதர்களின் காளையே, இதை உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
12.121.5
को दण्डः कीदृशो दण्डः किंरूपः किंपरायणः ।
किमात्मकः कथंभूतः कतिमूर्तिः कथं प्रभुः ॥ १२.१२१.५ ॥
தண்டம் என்பது எது? தண்டம் எத்தகையது? அதன் வடிவம் என்ன? அதன் இலக்கு என்ன? அதன் இயல்பு என்ன? அது எவ்வாறானது? அதற்கு எத்தனை வடிவங்கள்? அது எவ்வாறு பிரபுவாக உள்ளது?
12.121.6
जागर्ति च कथं दण्डः प्रजासु विहितात्मकः ।
कश्च पूर्वापरमिदं जागर्ति प्रतिपालयन् ॥ १२.१२१.६ ॥
குடிமக்களிடையே நிலைநிறுத்தப்பட்ட இயல்புடைய தண்டம் எவ்வாறு விழிப்புடன் இருக்கிறது? முன்னும் பின்னுமான இவ்வுலகைப் பாதுகாத்தபடி விழித்திருப்பவர் யார்?
12.121.7
कश्च विज्ञायते पूर्वः को वरो दण्डसंज्ञितः ।
किंसंस्थश्चाभवद्दण्डः का चास्य गतिरिष्यते ॥ १२.१२१.७ ॥
தண்டம் என்று அழைக்கப்படும் முதலும் சிறந்ததுமான அது எது என்று அறியப்படுகிறது? தண்டம் எதில் நிலைகொண்டது, அதன் நெறி என்ன என்று கருதப்படுகிறது?
12.121.8
शृणु कौरव्य यो दण्डो व्यवहारो यथा च सः ।
यस्मिन्हि सर्वमायत्तं स धर्म इति केवलः ॥ १२.१२१.८ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, கேள்: தண்டம் எது, அது வ்யவஹாரமாக எவ்வாறு உள்ளது. எதில் எல்லாம் சார்ந்திருக்கிறதோ, அதுவே தர்மம் என்று கருதப்படும்.
12.121.9
धर्मस्यार्थे महाराज व्यवहार इतीष्यते ।
तस्य लोपः कथं न स्याल्लोकेष्विह महात्मनः ॥ १२.१२१.९ ॥
மகாராஜனே, தர்மத்தின் பொருட்டே வ்யவஹாரம் என்று கருதப்படுகிறது. அதன் அழிவு இவ்வுலகில் மகாத்மாவிடம் எப்படி ஏற்படாமல் இருக்கும்?
12.121.10
इत्यर्थं व्यवाहरस्य व्यवहारत्वमिष्यते ।
अपि चैतत्पुरा राजन्मनुना प्रोक्तमादितः ॥ १२.१२१.१० ॥
இதனால் வ்யவஹாரத்தின் வ்யவஹாரத்தன்மை கருதப்படுகிறது. மேலும், அரசனே, இது முன்பு ஆரம்பத்திலிருந்தே மனுவால் கூறப்பட்டது.
12.121.11
सुप्रणीतेन दण्डेन प्रियाप्रियसमात्मना ।
प्रजा रक्षति यः सम्यग्धर्म एव स केवलः ॥ १२.१२१.११ ॥
நன்கு நடத்தப்பட்ட தண்டத்தாலும், விருப்பு வெறுப்பில் சமமான மனத்தாலும், எவன் குடிகளை முறையாகக் காக்கிறானோ, அவனே கேவலம் தர்மம்.
12.121.12
यथोक्तमेतद्वचनं प्रागेव मनुना पुरा ।
यन्मयोक्तं वसिष्ठेन ब्रह्मणो वचनं महत् ॥ १२.१२१.१२ ॥
இந்த வாக்கியம் முன்பே மனுவால் கூறப்பட்டதுபோல்தான்; பழங்காலத்தில் மனுவால் கூறப்பட்டதும், நான் வசிஷ்டரால் கூறப்பட்டதுமான பிரம்மாவின் பெரிய வாக்கியமாகும்.
12.121.13
प्रागिदं वचनं प्रोक्तमतः प्राग्वचनं विदुः ।
व्यवहारस्य चाख्यानाद्व्यवहार इहोच्यते ॥ १२.१२१.१३ ॥
இந்த வசனம் முன்பே சொல்லப்பட்டது; ஆகையால் இது முன்வசனம் எனப்படுகிறது. வ்யவஹாரத்தை விவரிப்பதால் இங்கு 'வ்யவஹாரம்' என்று கூறப்படுகிறது.
12.121.14
दण्डान्त्रिवर्गः सततं सुप्रणीतात्प्रवर्तते ।
दैवं हि परमो दण्डो रूपतोऽग्निरिवोत्थितः ॥ १२.१२१.१४ ॥
நன்கு செலுத்தப்படும் தண்டனையால் த்ரிவர்க்கம் இடையறாது நடைபெறுகிறது. தெய்வீக தண்டமே மிக உயர்ந்தது; அது வடிவில் நெருப்பைப் போல எழுந்துள்ளது.
12.121.15
नीलोत्पलदलश्यामश्चतुर्दंष्ट्रश्चतुर्भुजः ।
अष्टपान्नैकनयनः शङ्कुकर्णोर्ध्वरोमवान् ॥ १२.१२१.१५ ॥
நீல தாமரை இதழ் போல கருநிறமானவன், நான்கு கோரைப் பற்கள் கொண்டவன், நான்கு கைகள் உடையவன், எட்டுக் கால்கள் கொண்டவன், ஒரு கண்ணுடையவன், ஆணி போன்ற காதுகளும் நிமிர்ந்த மயிரும் உடையவன்.
12.121.16
जटी द्विजिह्वस्ताम्रास्यो मृगराजतनुच्छदः ।
एतद्रूपं बिभर्त्युग्रं दण्डो नित्यं दुरासदः ॥ १२.१२१.१६ ॥
சடைமுடி உடையவன், இரு நாக்குகள் கொண்டவன், செம்பு நிற முகம் உடையவன், சிங்கத்தோலை உடுத்தவன்; தண்டம் எப்போதும் இந்த உக்கிர வடிவை ஏற்கிறது, அணுக முடியாதது.
12.121.17
असिर्धनुर्गदा शक्तिस्त्रिशूलं मुद्गरः शरः ।
मुसलं परशुश्चक्रं प्रासदण्डर्ष्टितोमराः ॥ १२.१२१.१७ ॥
வாள், வில், கதை, சக்தி, திரிசூலம், முத்கரம், அம்பு, முசலம், பரசு, சக்கரம், பிராசம், தண்டம், ரிஷ்டி, தோமரம்.
12.121.18
सर्वप्रहरणीयानि यानि यानीह कानिचित् ।
दण्ड एव स सर्वात्मा लोके चरति मूर्तिमान् ॥ १२.१२१.१८ ॥
இங்கு எவையெல்லாம் ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றனவோ, அவை அனைத்தும் தண்டமே; அனைத்தின் ஆத்மாவான அவனே உருவம் பெற்று உலகில் உலாவுகிறான்.
12.121.19
भिन्दंश्छिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्पाटयंस्तथा ।
घातयन्नभिधावंश्च दण्ड एव चरत्युत ॥ १२.१२१.१९ ॥
பிளந்தும், வெட்டியும், நொறுக்கியும், கிழித்தும், பிளவுபடுத்தியும், அவ்வாறே கொன்றும், பாய்ந்தும்—தண்டனையே இப்படி உலவுகிறது.
12.121.20
असिर्विशसनो धर्मस्तीक्ष्णवर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयः शास्ता व्यवहारः प्रजागरः ॥ १२.१२१.२० ॥
வாள், கொல்பவன், தர்மம், கூரிய கவசமுடையவன், அணுக முடியாதவன், செல்வத்தின் கருவறை, வெற்றி, ஆட்சியாளன், வழக்கு நடைமுறை, மக்களின் காவலன்.
12.121.21
शास्त्रं ब्राह्मणमन्त्राश्च शास्ता प्रवचनं परम् ।
धर्मपालोऽक्षरो गोपः सत्यगो नित्यगो गृहः ॥ १२.१२१.२१ ॥
சாஸ்திரம், பிராமண மந்திரங்கள், ஆட்சியாளன், மேலான உபதேசம், தர்மத்தின் காவலன், அழியாதவன், காப்பாளன், சத்தியத்தில் செல்பவன், நித்தியமாய் செல்பவன், இல்லம்.
12.121.22
असङ्गो रुद्रतनयो मनुर्ज्येष्ठः शिवंकरः ।
नामान्येतानि दण्डस्य कीर्तितानि युधिष्ठिर ॥ १२.१२१.२२ ॥
பற்றற்றவன், ருத்திரனின் மகன், மனு, மூத்தவன், சிவத்தை அளிப்பவன்—இவையே தண்டனையின் பெயர்கள் என்று கூறப்பட்டன, யுதிஷ்டிரா.
12.121.23
दण्डो हि भगवान्विष्णुर्यज्ञो नारायणः प्रभुः ।
शश्वद्रुपं महद्बिभ्रन्महात्पुरुष उच्यते ॥ १२.१२१.२३ ॥
தண்டனையே பகவான் விஷ்ணு, யஜ்ஞம், நாராயணன், பிரபு; நிலையான பெரிய வடிவைத் தாங்குபவன் 'மகாபுருஷன்' என்று கூறப்படுகிறான்.
12.121.24
तथोक्ता ब्रह्मकन्येति लक्ष्मीर्नीतिः सरस्वती ।
दण्डनीतिर्जगद्धात्री दण्डो हि बहुविग्रहः ॥ १२.१२१.२४ ॥
இவ்வாறே பிரம்மனின் மகள் என்று கூறப்படுகிறாள்—லக்ஷ்மி, நீதி, சரஸ்வதி; தண்டநீதி உலகைத் தாங்கும் தாய்; தண்டனையே பல வடிவுடையது.
12.121.25
अर्थानर्थौ सुखं दुःखं धर्माधर्मौ बलाबले ।
दौर्भाग्यं भागधेयं च पुण्यापुण्ये गुणागुणौ ॥ १२.१२१.२५ ॥
லாபமும் நஷ்டமும், சுகமும் துக்கமும், தர்மமும் அதர்மமும், பலமும் பலவீனமும், துரதிர்ஷ்டமும் விதியும், புண்ணியமும் பாவமும், குணமும் குணமின்மையும்.
12.121.26
कामाकामावृतुर्मासः शर्वरी दिवसः क्षणः ।
अप्रमादः प्रमादश्च हर्षशोकौ शमो दमः ॥ १२.१२१.२६ ॥
ஆசையும் ஆசையின்மையும், ருதுவும் மாதமும், இரவும் பகலும், கணமும், விழிப்பும் அலட்சியமும், மகிழ்ச்சியும் துயரமும், சமமும் தமமும்.
12.121.27
दैवं पुरुषकारश्च मोक्षामोक्षौ भयाभये ।
हिंसाहिंसे तपो यज्ञः संयमोऽथ विषामृते ॥ १२.१२१.२७ ॥
தெய்வமும் புருஷகாரமும், மோட்சமும் மோட்சமின்மையும், பயமும் அபயமும், ஹிம்சையும் அஹிம்சையும், தவமும் யாகமும் சம்யமமும், விஷமும் அமிர்தமும்.
12.121.28
अन्तश्चादिश्च मध्यं च कृतानां च प्रपञ्चनम् ।
मदः प्रमोदो दर्पश्च दम्भो धैर्यं नयानयौ ॥ १२.१२१.२८ ॥
முடிவும் தொடக்கமும் நடுவும், படைக்கப்பட்டவற்றின் விரிவும், மதமும் மகிழ்ச்சியும், கர்வமும் வஞ்சகமும், தைரியமும், நீதியும் அநீதியும்.
12.121.29
अशक्तिः शक्तिरित्येवं मानस्तम्भौ व्ययाव्ययौ ।
विनयश्च विसर्गश्च कालाकालौ च कौरव ॥ १२.१२१.२९ ॥
இயலாமையும் ஆற்றலும், இவ்வாறு மானமும் ஸ்தம்பமும், செலவும் செலவின்மையும், பணிவும் விசர்க்கமும், காலமும் அகாலமும், ஓ கௌரவா.
12.121.30
अनृतं चाज्ञता सत्यं श्रद्धाश्रद्धे तथैव च ।
क्लीबता व्यवसायश्च लाभालाभौ जयाजयौ ॥ १२.१२१.३० ॥
பொய்யும் அறியாமையும், உண்மையும், நம்பிக்கையும் அவநம்பிக்கையும், அவ்வாறே, பலவீனமும் முயற்சியும், லாபமும் நஷ்டமின்மையும், வெற்றியும் தோல்வியும்.
12.121.31
तीक्ष्णता मृदुतात्युग्रमागमानागमौ तथा ।
विरोधश्चाविरोधश्च कार्याकार्ये बलाबले ॥ १२.१२१.३१ ॥
கடுமையும் மென்மையும், மிகுந்த உக்கிரமும், வருவாயும் வராமையும்; அவ்வாறே பகையும் நட்பும், செய்யத்தக்கதும் செய்யத்தகாததும், வலிமையும் வலிமையின்மையும்.
12.121.32
असूया चानसूया च धर्माधर्मौ तथैव च ।
अपत्रपानपत्रपे ह्रीश्च संपद्विपच्च ह ॥ १२.१२१.३२ ॥
பொறாமையும் பொறாமையின்மையும், தர்மமும் அதர்மமும், அவ்வாறே வெட்கமும் வெட்கமின்மையும், நாணமும், செழிப்பும் இடரும்.
12.121.33
तेजः कर्माणि पाण्डित्यं वाक्शक्तिर्बुद्धितत्वता ।
एवं दण्डस्य लोकेऽस्मिञ्जागर्ति बहुरूपता ॥ १२.१२१.३३ ॥
தேஜஸ், செயல்கள், பாண்டித்யம், வாக்குச் சக்தி, புத்தியின் உண்மை; இவ்வாறு இவ்வுலகில் தண்டத்தின் பல வடிவங்கள் விழித்திருக்கின்றன.
12.121.34
न स्याद्यदीह दण्डो वै प्रमथेयुः परस्परम् ।
भयाद्दण्डस्य नान्योन्यं घ्नन्ति चैव युधिष्ठिर ॥ १२.१२१.३४ ॥
இங்கே தண்டம் இல்லையானால், மக்கள் ஒருவரையொருவர் துன்புறுத்துவார்கள்; தண்டத்தின் பயத்தால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொல்லமாட்டார்கள், யுதிஷ்டிரா.
12.121.35
दण्डेन रक्ष्यमाणा हि राजन्नहरहः प्रजाः ।
राजानं वर्धयन्तीह तस्माद्दण्डः परायणम् ॥ १२.१२१.३५ ॥
அரசே, தண்டத்தால் காக்கப்படும் மக்கள் நாளுக்கு நாள் அரசனை உயர்த்துகின்றனர்; ஆகவே இங்கு தண்டமே பரம ஆதாரம்.
12.121.36
व्यवस्थापयते नित्यमिमं लोकं नरेश्वर ।
सत्ये व्यवस्थितो धर्मो ब्राह्मणेष्ववतिष्ठते ॥ १२.१२१.३६ ॥
நரேஸ்வரா, அது எப்பொழுதும் இவ்வுலகை ஒழுங்குபடுத்தி நிலைநிறுத்துகிறது; சத்தியத்தில் நிலைபெற்ற தர்மம் பிராமணர்களிடம் நிலைத்திருக்கிறது.
12.121.37
धर्मयुक्ता द्विजश्रेष्ठा देवयुक्ता भवन्ति च ।
बभूव यज्ञो देवेभ्यो यज्ञः प्रीणाति देवताः ॥ १२.१२१.३७ ॥
தர்மத்தோடு கூடிய த்விஜ சிரேஷ்டர்கள் தேவர்களோடும் கூடியவர்களாகிறார்கள். தேவர்களுக்காக யஜ்ஞம் தோன்றியது; யஜ்ஞம் தேவர்களை மகிழ்விக்கிறது.
12.121.38
प्रीताश्च देवता लोकमिन्द्रे प्रतिददत्युत ।
अत्रं ददाति शक्रश्चाप्यनुगृह्णन्निमाः प्रजाः ॥ १२.१२१.३८ ॥
மகிழ்ந்த தேவர்கள் இந்திரன் வழியாக உலகுக்கு மீண்டும் அளிக்கிறார்கள். சக்ரன் உணவைக் கொடுக்கிறார்; இந்த உயிர்களுக்கு அருள் புரிந்தபடி.
12.121.39
प्राणाश्च सर्वभूतानां नित्यमन्ने प्रतिष्ठिताः ।
तस्मात्प्रजाः प्रतिष्ठन्ते दण्डो जागर्ति तासु च ॥ १२.१२१.३९ ॥
எல்லா உயிர்களின் பிராணன்களும் எப்போதும் உணவில் நிலைபெற்றுள்ளன. ஆகையால் குடிமக்கள் நிலைபெறுகிறார்கள்; தண்டம் அவர்கள்மீது விழிப்புடன் இருக்கிறது.
12.121.40
एवंप्नयोजनश्चैव दण्डः क्षत्रियतां गतः ।
रक्षप्रजाः स जागर्ति नित्यं स्ववहितोक्षरः ॥ १२.१२१.४० ॥
இவ்வாறு பயனுள்ள தண்டம் க்ஷத்ரிய நிலையை அடைந்தது. குடிமக்களைக் காத்து அது எப்போதும் விழித்திருக்கிறது; தன்னை அடக்கிய, அழியாத அது.
12.121.41
ईश्वरः पुरुषः प्राणः सत्वं वृत्तं प्रजापतिः ।
भूतात्मा जीव इत्येवं नामभिः प्रोच्यतेऽष्टभिः ॥ १२.१२१.४१ ॥
ஈஸ்வரன், புருஷன், பிராணன், சத்துவம், விருத்தம், பிரஜாபதி, பூதாத்மா, ஜீவன் என்று எட்டுப் பெயர்களால் அவர் சொல்லப்படுகிறார்.
12.121.42
अददद्दण्डमेवास्मै धृतमैश्वर्यमेव च ।
बले नयश्च संयुक्तः सदा पञ्चविधात्मकः ॥ १२.१२१.४२ ॥
அவர் இவருக்குத் தண்டத்தையும், தாங்கப்பட்ட ஐசுவரியத்தையும் அளித்தார்; பலத்தோடும் நீதியோடும் கூடி, எப்போதும் ஐந்துவகைத் தன்மை கொண்டவராக.
12.121.43
कुलं बहुधनामात्याः प्रज्ञा प्रोक्ता बलानि तु ।
आहार्यमष्टकैर्द्रव्यैर्बलमन्यद्युधिष्ठिर ॥ १२.१२१.४३ ॥
குலம், மிகுந்த செல்வம், அமைச்சர்கள், ஞானம் ஆகியவை வலிமை எனக் கூறப்பட்டுள்ளன. ஆனால், ஓ யுதிஷ்டிரா, எட்டு வகைப் பொருட்களால் பெறப்படும் வலிமை வேறொன்றாகும்.
12.121.44
हस्तिनोऽश्वा रथाः पत्तिर्नावो विष्टिस्तथैव च ।
देशिकाश्चादिकाश्चैव तदष्टाङ्गं बलं स्मृतम् ॥ १२.१२१.४४ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், காலாட்படை, படகுகள், வேலையாட்கள், வழிகாட்டிகள் மற்றும் அவற்றைப் போன்றவை—இந்த எட்டு அங்கங்கள் கொண்ட படை என நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.121.45
अथ चाङ्गस्य युक्तस्य रथिनो हस्तियायिनः ।
अश्वारोहाः पदाताश्च मन्त्रिणो रसदाश्च ये ॥ १२.१२१.४५ ॥
மேலும், அங்கங்களுடன் கூடிய படையின் தேர்வீரர்கள், யானைமேல் பயணிப்பவர்கள், குதிரைவீரர்கள், காலாட்படையினர், அமைச்சர்கள் மற்றும் உணவுப் பொருட்களை அளிப்பவர்கள்—இவர்களும் அதில் அடங்குவர்.
12.121.46
भिक्षुकाः प्राड्विवाकाश्च मौहूर्ता दैवचिन्तकाः ।
कोशो मित्राणि धान्यं च सर्वोपकरणानि च ॥ १२.१२१.४६ ॥
பிச்சைக்காரர்கள், நீதிபதிகள், நல்ல நேரம் கணிப்பவர்கள், ஊழை ஆராய்பவர்கள், பொக்கிஷம், நண்பர்கள், தானியம், எல்லா உபகரணங்களும்—இவையும் அதில் அடங்கும்.
12.121.47
सप्तप्रकृति चाष्टाङ्गं शरीरमिह तं विदुः ।
राज्यस्य दण्डमेवाङ्गं दण्डः प्रभव एव च ॥ १२.१२१.४७ ॥
ஏழு பிரகிருதிகளையும் எட்டு அங்கங்களையும் கொண்ட இந்த உடலையே அவர்கள் இங்கு அதை (அரசை) அறிகின்றனர். அரசின் அங்கம் தண்டமே; தண்டமே ஆட்சியின் மூலமும் ஆகும்.
12.121.48
ईश्वरेण प्रसन्नेन कारणात्क्षत्रियस्य च ।
दण्डो दत्तः सदा गोप्ता दण्डो हीदं सनातनम् ॥ १२.१२१.४८ ॥
கடவுள் மகிழ்ந்து, அதற்காகவே, சத்திரியனுக்குத் தண்டத்தை அளித்தார்; தண்டமே எப்போதும் காவலன், ஏனெனில் இந்தத் தண்டம் நித்தியமானது.
12.121.49
राजा पूज्यतमो नान्यो यथा धर्मः प्रदर्शितः ।
ब्रह्मणा लोकरक्षार्थं स्वधर्मस्थापनाय च ॥ १२.१२१.४९ ॥
அரசனே மிகவும் வணக்கத்திற்குரியவன்; தர்மம் காட்டப்பட்டதுபோல் வேறு எவரும் இல்லை. உலகைக் காக்கவும் ஒவ்வொருவரின் தர்மத்தை நிலைநாட்டவும் பிரம்மனால் இது அறிவிக்கப்பட்டது.
12.121.50
भर्तृप्रत्यय उत्पन्नो व्यवहारस्तथाविधः ।
तस्याद्य सहितो दृष्टो भर्तृप्रत्ययलक्षणः ॥ १२.१२१.५० ॥
ஆட்சியாளர் மீதான நம்பிக்கையிலிருந்து எழும் வழக்கு நடைமுறை இத்தகையது; இப்போது அதனுடன் இணைந்ததாக, ஆட்சியாளர் நம்பிக்கையின் அடையாளம் கொண்ட நடைமுறை காணப்பட்டது.
12.121.51
व्यवहारस्तु वेदात्मा वेदप्रत्यय उच्यते ।
मौलश्च नरशार्दूल शास्त्रोक्तश्च तथाऽपरः ॥ १२.१२१.५१ ॥
ஆனால் வழக்கு நடைமுறை வேதத்தை ஆன்மாவாகக் கொண்டது; அது வேதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று சொல்லப்படுகிறது. நரசார்தூலனே, ஒன்று மரபுவழியானது, மற்றொன்று சாத்திரத்தில் கூறப்பட்டது.
12.121.52
उक्तो यश्चापि दण्डोऽसौ भर्तृप्रत्ययलक्षणः ।
ज्ञेयो नः स नरेन्द्रस्थो दण्डः प्रत्यय एव च ॥ १२.१२१.५२ ॥
சொல்லப்பட்ட தண்டமும் ஆட்சியாளர் நம்பிக்கையின் அடையாளம் கொண்டது; அதை நாம் அறிய வேண்டும் — அந்தத் தண்டம் அரசனில் நிலைத்தது, அதுவே நம்பிக்கையும் ஆகும்.
12.121.53
दण्डप्रत्ययदृष्टोऽपि व्यवहारात्मकः स्मृतः ।
व्यवहारः स्मृतो यश्च स वेदविषयात्मकः ॥ १२.१२१.५३ ॥
தண்டத்தில் நம்பிக்கையாகக் காணப்பட்டதும் வழக்கு நடைமுறை இயல்புடையதாக நினைவுகூரப்பட்டது; நினைவுகூரப்பட்ட வழக்கு வேதப்பொருளைத் தன் இயல்பாகக் கொண்டது.
12.121.54
यश्च वेदप्रसूतात्मा स धर्मो गुणदर्शनः ।
धर्मप्रत्यय उद्दिष्टो यश्च धर्मः कृतात्मभिः ॥ १२.१२१.५४ ॥
வேதத்திலிருந்து தோன்றிய இயல்புடையதும் குணங்களை வெளிப்படுத்துவதுமான அந்த தர்மம்; தன்னடக்கமுள்ளோரால் தர்ம-நம்பிக்கை என்று அறிவிக்கப்பட்ட தர்மமும் அதுவே.
12.121.55
व्यवहारः प्रजागोप्ता ब्रह्मदृष्टो युधिष्ठिर ।
त्रीन्धारयति लोकान्वै सत्यात्मा भूतिवर्धनः ॥ १२.१२१.५५ ॥
வ்யவஹாரம் மக்களின் காவலன்; வேதத்தால் காணப்பட்டது, யுதிஷ்டிரா. உண்மையை இயல்பாகக் கொண்டு செல்வத்தை வளர்க்கும் அது மூன்று உலகங்களையும் தாங்குகிறது.
12.121.56
यश्च दण्डः स दृष्टो नो व्यवहारः सनातनः ।
व्यवहारश्च दृष्टो यः स वेद इति नः श्रुतिः ॥ १२.१२१.५६ ॥
எந்த தண்டம் உள்ளதோ அது எங்களால் காணப்பட்டது; வ்யவஹாரம் நித்தியமானது. எந்த வ்யவஹாரம் காணப்பட்டதோ அதுவே வேதம் என்று எங்கள் சுருதி கூறுகிறது.
12.121.57
यश्च वेदः स वै धर्मो यश्च धर्मः स सत्पथः ।
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं भगवांश्च प्रजापतिः ॥ १२.१२१.५७ ॥
எந்த வேதமோ அதுவே நிச்சயமாக தர்மம்; எந்த தர்மமோ அதுவே உண்மையான வழி. முன்பு பிதாமகரான பிரம்மாவும், பகவானான பிரஜாபதியும் (இதை வெளிப்படுத்தினர்).
12.121.58
लोकानां स हि सर्वेषां ससुरासुररक्षसाम् ।
स मनुष्योरगवतां कर्ता चैव स भूतकृत् ॥ १२.१२१.५८ ॥
அவரே எல்லா உலகங்களுக்கும், தேவர்கள், அசுரர்கள், ராட்சசர்களுடன் அனைவருக்கும், மனிதர்கள் மற்றும் நாகர்களுடன் கூடியவர்களுக்கும் படைப்பாளர்; அவரே உயிர்களைப் படைப்பவர்.
12.121.59
ततो नो व्यवहारोऽयं भर्तृप्रत्ययलक्षणः ।
तस्मादिदमवोचाम व्यवहारनिदर्शनम् ॥ १२.१२१.५९ ॥
ஆகவே எங்கள் இந்த வ்யவஹாரம், தலைவனின் நம்பிக்கையால் குறிக்கப்பட்டது; அதனால் வ்யவஹாரத்தின் இந்த உதாரணத்தை நாங்கள் கூறினோம்.
12.121.60
माता पिता च भ्राता च भार्या चैव पुरोहितः ।
नादण्ड्यो विद्यते राज्ञो यः स्वधर्मेण तिष्ठति ॥ १२.१२१.६० ॥
தாயோ, தந்தையோ, சகோதரனோ, மனைவியோ, புரோஹிதனோ கூட அரசனுக்கு தண்டிக்கப்படாதவர்களாக இல்லை; தன் தர்மத்தின்படி நிற்பவனே (தண்டனையிலிருந்து விலக்கு பெறுகிறான்).