مهابهاراتا · أدهيايا 12.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.125.1
शीलं प्रधानं पुरुषे कथितं ते पितामह ।
कथमाशा समुत्पन्ना का च सा तद्वदस्व मे ॥ १२.१२५.१ ॥
قال يudhishthira: أيها الجد، لقد بيّنت أن الخلق الحسن هو الأهم في الإنسان. فكيف تنشأ الآمال، وما هي؟ أخبرني بذلك.
12.125.2
संशयो मे महानेष समुत्पन्नः पितामह ।
छेत्ता च तस्य नान्योऽस्ति त्वत्तः परपुरंजय ॥ १२.१२५.२ ॥
قال يudhishthira: أيها الجد، لقد نشأ في نفسي هذا الشك العظيم. أيها الفاتح لمدن الأعداء، ليس غيرك من يستطيع حلّه.
12.125.3
पितामहाशा महती ममासीद्धि सुयोधने ।
प्राप्ते युद्धे तु तद्युक्तं तत्कर्ताऽयमिति प्रभो ॥ १२.१२५.३ ॥
قال يudhishthira: أيها الجد، كان أملي في سويودهانا عظيمًا. ولكن لما جاءت الحرب، أيها السيد، فمن الحق أن يكون هو مُحدِثها.
12.125.4
सर्वस्याशा सुमहती पुरुषस्योपजायते ।
स्यां विहन्यमानायां दुःखो मृत्युर्न संशयः ॥ १२.१२५.४ ॥
في كل إنسان تنشأ آمال عظيمة جدًا. فإذا تحطّمت تلك الآمال كان الموت مؤلمًا، ولا شك في ذلك.
12.125.5
ऽहं हताशो दुर्बुद्धिः कृतस्तेन दुरात्मना ।
र्तराष्ट्रेण राजेन्द्र पश्य मन्दात्मतां मम ॥ १२.१२५.५ ॥
لقد صرتُ يائسًا ضعيف الرأي بسببه، ذلك الابن الشرير لدهريتراشترا. أيها ملك الملوك، انظر إلى بلادة عقلي.
12.125.6
आशां बृहत्तरीं मन्ये पर्वतादपि सद्रुमात् ।
आकाशादपि वा राजन्नप्रमेयाऽथवा पुनः ॥ १२.१२५.६ ॥
أرى أن الأمل أعظم من الجبل بأشجاره، أيها الملك، بل أعظم من السماء، أو هو لا يُقاس.
12.125.7
एषा चैव कुरुश्रेष्ठ दुर्विचिन्त्या सुदुर्लभा ।
दुर्लभत्वाच्च पश्यामि किमन्यद्दुर्लभं ततः ॥ १२.१२५.७ ॥
يا خيرَ الكورو، هذا عسيرُ التصوّر وبالغُ الندرة. ومن ندرته، لا أرى شيئًا أندرَ منه.
12.125.8
अत्र ते वर्तयिष्यामि युधिष्ठिर निबोध मे ।
इतिहासं सुमित्रस्य निर्वृत्तमृषभस्य च ॥ १२.१२५.८ ॥
يا يودهيشثيرا، سأحدّثك هنا بقصة سوميترا ورِشابها الكاملة؛ فاسمع مني.
12.125.9
सुमित्रो नाम राजर्षिर्हैहयो मृगयां गतः ।
ससार च मृगं विद्ध्वा बाणेनानतपर्वणा ॥ १२.१२५.९ ॥
خرج الملكُ الحكيمُ المسمّى سوميترا، من سلالة الهيهايا، للصيد. فلمّا أصاب غزالًا بسهمٍ ذي عُقدٍ منحنية، طارده.
12.125.10
स मृगो बाणमादाय ययावतिपराक्रमः ।
स च राजा बली तूर्णं ससार मृगमन्तिकात् ॥ १२.१२५.१० ॥
فرّ ذلك الغزال حاملًا السهم بسرعةٍ فائقة، وطارده ذلك الملك القويّ على عجلٍ من قريب.
12.125.11
ततो निम्नं स्थलं चैव समृगोऽद्रवदाशुगः ।
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समेन स पथाऽगमत् ॥ १२.१२५.११ ॥
ثمّ جرى الغزالُ السريعُ في المنخفض والمرتفع، فمضى، يا سيّد الملوك، على الطريق المستوي كأنّه في لحظة.
12.125.12
ततः स राजा तारुण्यादौरसन बलेन च ।
चचार बाणासनभृत्सखङ्गो हंसवत्तदा ॥ १२.१२५.१२ ॥
فجاب ذلك الملك، بشبابه وقوّته، حاملًا القوس والسيف، كالإوزّ يطوف.
12.125.13
ततो नदान्नदीश्चैव पल्वलानि वनानि च ।
अतिक्रम्याभ्यतिक्रम्य ससारैको वनेचरः ॥ १२.१२५.१३ ॥
ثم اجتاز الأنهار والجداول والبرك والغابات مرارا، وظل الكائن الوحيد في الغابة يعدو.
12.125.14
स तु तावन्मृगो राजन्नासाद्यासाद्य पार्थिवम् ।
पुनरभ्येति जवनो जवेन महता ततः ॥ १२.१२५.१४ ॥
أيها الملك، ذلك الغزال السريع كان يقترب من الملك مرارا، ثم يعود إليه بسرعة عظيمة.
12.125.15
स तस्य बाणैर्बहुभिः समभ्यस्तो वनेचरः ।
प्रक्रीडन्निव राजेन्द्र पुनरभ्येति चान्तिकम् ॥ १२.१२५.१५ ॥
أيها أفضل الملوك، وإن أصابته سهامه الكثيرة، عاد الكائن الغابي يقترب كأنه يلعب.
12.125.16
पुनश्च जवमास्थाय जवनो मृगयूथपः ।
अतीत्यातीत्य राजेन्द्र पुनरभ्येति चान्तिकम् ॥ १२.१२५.१६ ॥
ومرة أخرى، معتمدا على السرعة، كان ذلك الزعيم السريع لقطيع الغزلان، أيها أفضل الملوك، يتجاوز مرارا ثم يقترب مجددا.
12.125.17
तस्य मर्मच्छिदं घोरं सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
समादाय शरं श्रेष्ठं कार्मुकान्निरवासयत् ॥ १२.१२५.१७ ॥
أخذ سومترا، مذل الأعداء، سهما ممتازا مرعبا يخترق المقتل، وأطلقه من القوس.
12.125.18
ततो गव्यूतिमात्रेण मृगयूथपयूथपः ।
तस्य बाणपथं मुक्त्वा तस्थिवान्प्रहसन्निव ॥ १२.१२५.१८ ॥
ثم، على مسافة غافيوتي، ذلك سيد سادة قطعان الغزلان، تاركا مسار سهمه، وقف كأنه يضحك.
12.125.19
तस्मिन्निपतिते बाणे भूमौ ज्वलिततेजसि ।
प्रविवेश मृगोऽरण्यं मृगं राजाऽप्यभिद्रवत् ॥ १२.१२५.१९ ॥
ولما سقط ذلك السهم المتوهج بالضياء على الأرض، دخل الغزال الغابة، وانطلق الملك أيضًا يطارد الغزال.