మహాభారతం · అధ్యాయం 12.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.125.1
शीलं प्रधानं पुरुषे कथितं ते पितामह ।
कथमाशा समुत्पन्ना का च सा तद्वदस्व मे ॥ १२.१२५.१ ॥
యుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు: పితామహా, మనిషిలో శీలమే ప్రధానమని మీరు చెప్పారు. అలాంటప్పుడు ఆశ ఎలా కలుగుతుంది, అది ఏది? దాన్ని నాకు చెప్పండి.
12.125.2
संशयो मे महानेष समुत्पन्नः पितामह ।
छेत्ता च तस्य नान्योऽस्ति त्वत्तः परपुरंजय ॥ १२.१२५.२ ॥
యుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు: పితామహా, నాలో ఈ గొప్ప సందేహం కలిగింది. శత్రునగరాలను జయించినవాడా, దాన్ని తీర్చగలవాడు మీరు తప్ప మరొకరు లేరు.
12.125.3
पितामहाशा महती ममासीद्धि सुयोधने ।
प्राप्ते युद्धे तु तद्युक्तं तत्कर्ताऽयमिति प्रभो ॥ १२.१२५.३ ॥
యుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు: పితామహా, సుయోధనుని మీద నాకు గొప్ప ఆశ ఉండేది. కానీ యుద్ధం వచ్చినప్పుడు, ప్రభూ, దానికి కారకుడు ఇతడే అని అది సరైనదే.
12.125.4
सर्वस्याशा सुमहती पुरुषस्योपजायते ।
स्यां विहन्यमानायां दुःखो मृत्युर्न संशयः ॥ १२.१२५.४ ॥
ప్రతి మనిషిలో గొప్ప ఆశ కలుగుతుంది. ఆ ఆశ నాశనమైనప్పుడు మరణం దుఃఖకరమవుతుంది, ఇందులో సందేహం లేదు.
12.125.5
ऽहं हताशो दुर्बुद्धिः कृतस्तेन दुरात्मना ।
र्तराष्ट्रेण राजेन्द्र पश्य मन्दात्मतां मम ॥ १२.१२५.५ ॥
నేను ఆశ కోల్పోయి దుర్బుద్ధిగా చేయబడ్డాను — ఆ దురాత్ముడు ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడి వల్ల. రాజేంద్రా, నా మందబుద్ధిని చూడండి.
12.125.6
आशां बृहत्तरीं मन्ये पर्वतादपि सद्रुमात् ।
आकाशादपि वा राजन्नप्रमेयाऽथवा पुनः ॥ १२.१२५.६ ॥
ఆశ చెట్లతో కూడిన పర్వతం కంటే కూడా పెద్దదని నేను భావిస్తున్నాను; రాజా, ఆకాశం కంటే కూడా పెద్దదని, లేదా అపరిమితమని.
12.125.7
एषा चैव कुरुश्रेष्ठ दुर्विचिन्त्या सुदुर्लभा ।
दुर्लभत्वाच्च पश्यामि किमन्यद्दुर्लभं ततः ॥ १२.१२५.७ ॥
కురుశ్రేష్ఠా, ఇది ఊహించరానిది, మిక్కిలి దుర్లభమైనది. దాని దుర్లభత్వం వలన, దానికంటే దుర్లభమైనది ఇంకేమి ఉందని నేను చూస్తున్నాను?
12.125.8
अत्र ते वर्तयिष्यामि युधिष्ठिर निबोध मे ।
इतिहासं सुमित्रस्य निर्वृत्तमृषभस्य च ॥ १२.१२५.८ ॥
యుధిష్ఠిరా, ఇక్కడ నేను నీకు సుమిత్రుడు మరియు ఋషభుని నిర్వృత్త ఇతిహాసాన్ని చెబుతాను; నా మాట విను.
12.125.9
सुमित्रो नाम राजर्षिर्हैहयो मृगयां गतः ।
ससार च मृगं विद्ध्वा बाणेनानतपर्वणा ॥ १२.१२५.९ ॥
సుమిత్రుడనే రాజర్షి, హైహయ వంశీయుడు, వేటకు వెళ్ళాడు. వంగిన కణుపుల బాణంతో ఒక లేడిని కొట్టి దానిని వెంబడించాడు.
12.125.10
स मृगो बाणमादाय ययावतिपराक्रमः ।
स च राजा बली तूर्णं ससार मृगमन्तिकात् ॥ १२.१२५.१० ॥
ఆ లేడి బాణాన్ని మోసుకుని అతి పరాక్రమంతో పారిపోయింది. ఆ బలవంతుడైన రాజు వెంటనే దగ్గరనుండి లేడిని వెంబడించాడు.
12.125.11
ततो निम्नं स्थलं चैव समृगोऽद्रवदाशुगः ।
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समेन स पथाऽगमत् ॥ १२.१२५.११ ॥
అప్పుడు ఆ వేగవంతమైన లేడి లోయలు, మెట్టలు దాటి పరుగెత్తింది. రాజేంద్రా, అది ఒక్క క్షణంలోనే సమమైన దారిలో వెళ్లినట్టు ఉంది.
12.125.12
ततः स राजा तारुण्यादौरसन बलेन च ।
चचार बाणासनभृत्सखङ्गो हंसवत्तदा ॥ १२.१२५.१२ ॥
అప్పుడు ఆ రాజు, యౌవనం వలనా తన బలం వలనా, విల్లు ఖడ్గం ధరించి హంసలా సంచరించాడు.
12.125.13
ततो नदान्नदीश्चैव पल्वलानि वनानि च ।
अतिक्रम्याभ्यतिक्रम्य ससारैको वनेचरः ॥ १२.१२५.१३ ॥
అప్పుడు నదులను, నదీ ప్రవాహాలను, మడుగులను, అడవులను దాటి దాటి, ఆ ఒంటరి అరణ్యచారి పరుగెత్తింది.
12.125.14
स तु तावन्मृगो राजन्नासाद्यासाद्य पार्थिवम् ।
पुनरभ्येति जवनो जवेन महता ततः ॥ १२.१२५.१४ ॥
ఓ రాజా, ఆ జింక వేగంగా రాజు దగ్గరకు మళ్లీ మళ్లీ వచ్చి, మహా వేగంతో తిరిగి అతని సమీపానికి వచ్చింది.
12.125.15
स तस्य बाणैर्बहुभिः समभ्यस्तो वनेचरः ।
प्रक्रीडन्निव राजेन्द्र पुनरभ्येति चान्तिकम् ॥ १२.१२५.१५ ॥
ఓ రాజేంద్రా, అతని అనేక బాణాలతో తాకబడినా, ఆ అరణ్యచారి జింక ఆటలాడుతున్నట్లు మళ్లీ దగ్గరికి వచ్చేది.
12.125.16
पुनश्च जवमास्थाय जवनो मृगयूथपः ।
अतीत्यातीत्य राजेन्द्र पुनरभ्येति चान्तिकम् ॥ १२.१२५.१६ ॥
మళ్లీ వేగాన్ని ఆశ్రయించి, ఆ వేగవంతమైన మృగ యూథపతి, ఓ రాజేంద్రా, దాటి దాటి తిరిగి దగ్గరికి వచ్చేది.
12.125.17
तस्य मर्मच्छिदं घोरं सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
समादाय शरं श्रेष्ठं कार्मुकान्निरवासयत् ॥ १२.१२५.१७ ॥
అతని మర్మస్థానాన్ని చీల్చే భయంకర, శత్రువులను పీడించే సుమిత్రుడు, శ్రేష్ఠమైన బాణాన్ని తీసుకుని విల్లు నుండి వదిలాడు.
12.125.18
ततो गव्यूतिमात्रेण मृगयूथपयूथपः ।
तस्य बाणपथं मुक्त्वा तस्थिवान्प्रहसन्निव ॥ १२.१२५.१८ ॥
అప్పుడు ఒక గవ్యూతి దూరంలో, మృగ యూథపతులకే అధిపతి అయిన ఆ జింక, అతని బాణమార్గాన్ని విడిచి నవ్వుతున్నట్లు నిలిచింది.
12.125.19
तस्मिन्निपतिते बाणे भूमौ ज्वलिततेजसि ।
प्रविवेश मृगोऽरण्यं मृगं राजाऽप्यभिद्रवत् ॥ १२.१२५.१९ ॥
ప్రకాశించే తేజస్సుగల ఆ బాణం నేలపై పడగానే ఆ జింక అడవిలోకి ప్రవేశించింది; రాజు కూడా ఆ జింకను వెంబడించాడు.