マハーバーラタ · 章 12.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.125.1
शीलं प्रधानं पुरुषे कथितं ते पितामह ।
कथमाशा समुत्पन्ना का च सा तद्वदस्व मे ॥ १२.१२५.१ ॥
ユディシュティラは言った。「祖父よ、人においては徳行こそが第一であると、あなたは説かれました。では希望はどのように生じ、それは何なのですか。どうか私にお教えください。」
12.125.2
संशयो मे महानेष समुत्पन्नः पितामह ।
छेत्ता च तस्य नान्योऽस्ति त्वत्तः परपुरंजय ॥ १२.१२५.२ ॥
ユディシュティラは言った。「祖父よ、私の心に大きな疑いが生じました。敵の都市を征服する者よ、それを断てるのはあなた以外にいません。」
12.125.3
पितामहाशा महती ममासीद्धि सुयोधने ।
प्राप्ते युद्धे तु तद्युक्तं तत्कर्ताऽयमिति प्रभो ॥ १२.१२५.३ ॥
ユディシュティラは言った。「祖父よ、私はスヨーダナに大きな望みをかけていました。しかし戦いが訪れたとき、主よ、その張本人がこの者であるのは当然なのです。」
12.125.4
सर्वस्याशा सुमहती पुरुषस्योपजायते ।
स्यां विहन्यमानायां दुःखो मृत्युर्न संशयः ॥ १२.१२५.४ ॥
どの人にも非常に大きな希望が生じます。その希望が打ち砕かれるとき、死は苦しいものです。これに疑いはありません。
12.125.5
ऽहं हताशो दुर्बुद्धिः कृतस्तेन दुरात्मना ।
र्तराष्ट्रेण राजेन्द्र पश्य मन्दात्मतां मम ॥ १२.१२५.५ ॥
私は希望を失い、思慮を誤らされました。あの邪悪な心をもつドリタラーシュトラの息子によって。王の中の王よ、私の愚かな心をご覧ください。
12.125.6
आशां बृहत्तरीं मन्ये पर्वतादपि सद्रुमात् ।
आकाशादपि वा राजन्नप्रमेयाऽथवा पुनः ॥ १२.१२५.६ ॥
王よ、私は希望を、木々のある山よりも、さらには空よりも大きく、あるいは量り知れないものだと思います。
12.125.7
एषा चैव कुरुश्रेष्ठ दुर्विचिन्त्या सुदुर्लभा ।
दुर्लभत्वाच्च पश्यामि किमन्यद्दुर्लभं ततः ॥ १२.१२५.७ ॥
クルの最良者よ、これは思い測り難く、きわめて得難いものです。その希少さゆえに、これより得難いものが他にあるでしょうか。
12.125.8
अत्र ते वर्तयिष्यामि युधिष्ठिर निबोध मे ।
इतिहासं सुमित्रस्य निर्वृत्तमृषभस्य च ॥ १२.१२५.८ ॥
ユディシュthira よ、ここでスミトラとリシャバの完結した物語を語ろう。わたしの言うことを聞きなさい。
12.125.9
सुमित्रो नाम राजर्षिर्हैहयो मृगयां गतः ।
ससार च मृगं विद्ध्वा बाणेनानतपर्वणा ॥ १२.१२५.९ ॥
ハイハヤ族の王仙スミトラが狩りに出かけた。曲がった節の矢で一頭の鹿を射てから、それを追った。
12.125.10
स मृगो बाणमादाय ययावतिपराक्रमः ।
स च राजा बली तूर्णं ससार मृगमन्तिकात् ॥ १२.१२५.१० ॥
その鹿は矢を背にして非常な速さで逃げた。そして力強い王はすぐに近くからその鹿を追った。
12.125.11
ततो निम्नं स्थलं चैव समृगोऽद्रवदाशुगः ।
मुहूर्तमिव राजेन्द्र समेन स पथाऽगमत् ॥ १२.१२५.११ ॥
その俊足の鹿は低地も高地も駆け抜けた。王の中の王よ、それはまるで一瞬のうちに平らな道を進んでいったかのようだった。
12.125.12
ततः स राजा तारुण्यादौरसन बलेन च ।
चचार बाणासनभृत्सखङ्गो हंसवत्तदा ॥ १२.१२५.१२ ॥
そのとき王は若さと力により、弓と剣を携え、白鳥のように駆け巡った。
12.125.13
ततो नदान्नदीश्चैव पल्वलानि वनानि च ।
अतिक्रम्याभ्यतिक्रम्य ससारैको वनेचरः ॥ १२.१२५.१३ ॥
それから川や小川、池や森を越えて越えて、ただ一匹の森の住人は走り続けた。
12.125.14
स तु तावन्मृगो राजन्नासाद्यासाद्य पार्थिवम् ।
पुनरभ्येति जवनो जवेन महता ततः ॥ १२.१२५.१४ ॥
王よ、その速い鹿は王に何度も近づいては、大きな速さで再び王のもとへ戻ってきた。
12.125.15
स तस्य बाणैर्बहुभिः समभ्यस्तो वनेचरः ।
प्रक्रीडन्निव राजेन्द्र पुनरभ्येति चान्तिकम् ॥ १२.१२५.१५ ॥
王の中の王よ、彼の多くの矢に射られても、森の獣は遊ぶかのように再び近くへ来た。
12.125.16
पुनश्च जवमास्थाय जवनो मृगयूथपः ।
अतीत्यातीत्य राजेन्द्र पुनरभ्येति चान्तिकम् ॥ १२.१२५.१६ ॥
再び速さに頼り、その速い鹿の群れの長は、王の中の王よ、幾度も通り過ぎてはまた近くへ来た。
12.125.17
तस्य मर्मच्छिदं घोरं सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
समादाय शरं श्रेष्ठं कार्मुकान्निरवासयत् ॥ १२.१२५.१७ ॥
敵を苦しめるスミトラは、急所を貫く恐ろしい見事な矢を取り、弓から放った。
12.125.18
ततो गव्यूतिमात्रेण मृगयूथपयूथपः ।
तस्य बाणपथं मुक्त्वा तस्थिवान्प्रहसन्निव ॥ १२.१२५.१८ ॥
それから一ガヴィユーティの距離で、鹿の群れの群れの主は、彼の矢の道を外れ、笑うかのように立ち止まった。
12.125.19
तस्मिन्निपतिते बाणे भूमौ ज्वलिततेजसि ।
प्रविवेश मृगोऽरण्यं मृगं राजाऽप्यभिद्रवत् ॥ १२.१२५.१९ ॥
燃えるような輝きの矢が地に落ちると、鹿は森へ入り、王もその鹿を追って駆けた。