مهابهاراتا · أدهيايا 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
دخل الغابة العظيمة ووصل إلى ناسك الزهّاد، فجلس الملك المُنهك هناك.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
ولما رأى الرجل الحامل للقوس مُتعبًا جائعًا، اجتمع الحكماء وأكرموه وفق الأصول.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
فقبِل الملك المكرّمة التي قدّمها الحكماء، وسأل جميع الزهّاد عن أعلى نمو لتقشّفهم.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
فلمّا تلقّى الحكماء، وثروتهم التقشّف، كلام الملك، سألوا أسد الملوك عن غاية مجيئه.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
لأيّ غاية حسنة جئتَ إلى غابة الزهّاد يا سيّد البشر، راجلًا، والسيف مشدود، والقوس والسهام في يدك؟
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
نودّ أن نسمع، يا واهب الكرامة: من أين أتيتَ؟ وفي أيّ سلالة وُلدتَ، وما اسمك؟ أخبرنا.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
فقال ذلك الملك لجميع البراهمة، يا ثور الرجال يا بهاراتا، ما جرى وخدمته كما كانت.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
أنا سوميترا، المولود في سلالة الهايهايا، مُذِلُّ الأعداء. أجوب قاتلاً قطعان الغزلان بالسهام بالآلاف.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
أيها البراهمي، جئت بجيش عظيم مع وزرائي ونسوة القصر؛ والغزال المصاب بسهمي يعدو.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
وأنا أتبع ذلك الغزال الهارب، وصلت مصادفةً إلى هذه الغابة، إلى حضرتك، مجرّدًا من البهاء، محطَّمَ الآمال، منهكًا من التعب.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
وأي حزن أعظم من هذا، أن أصل إلى ناسكِكم منهكًا من التعب، محطَّمَ الآمال، ساقطًا من علامات الملك؟
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
يا كنوز التقشف، إن تخلّيَ عن علامات الملك لا يسبّب لي هذا الحزن المرير: كيف تحطّم رجائي.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
لا الجبل العظيم هيمافات ولا المحيط الواسع، مع عظمتهما، يضاهيان المسافة بين السماء والأرض.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
أيها الأفضل من الزهاد، لم أبلغ نهاية تقشف الرجاء؛ أنتم العالمون بكل شيء، يا كنوز التقشف، فكل شيء معلوم لكم.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
أيها السعداء جدًا، لذلك أسألكم عن شكّ: هل الرجل الذي له رجاء مثل السماء، أم هو غير ذلك؟
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
ما الذي يبدو لكم أعظم في العالم من حيث العظمة؟ أريد حقًا أن أسمع هذا؛ ما الذي هو نادر هنا؟
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
إن لم يكن هذا سرًا دائمًا عندكم، فتكلموا دون تأخير، أيها الأفضل بين المولودين مرتين. لست أريد أن أسمع أشد الأسرار.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
إن كان في تقشفكم اضطراب يضطركم إلى التوقف، فليكن ذلك؛ أو إن كان لهذا السؤال الذي طرحته صلة بالحديث……
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
أود أن أسمع حقيقة قوة هذا السبب. ولتتكلموا أنتم أيضًا، يا من أنتم دائمًا في التقشف، بعقل مجتمع.