Mahābhārata · Adhyāya 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
Tras entrar en el gran bosque, llegó al ermitaño de los ascetas, y el rey cansado se sentó.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
Al verle, el arquero, fatigado y hambriento, los sabios se reunieron y le rindieron honores según el rito.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
Habiendo aceptado el honor ofrecido por los sabios, el señor de los hombres preguntó a todos los ascetas por el supremo crecimiento de su austeridad.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
Recibidas las palabras del rey, los sabios, cuyo tesoro es la austeridad, preguntaron al tigre entre reyes cuál era el propósito de su venida.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
¿Con qué noble propósito has venido al bosque de los ascetas, señor de los hombres, a pie, con la espada ceñida, el arco y las flechas?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
Deseamos oír, dador de honor: ¿de dónde has venido? ¿En qué linaje naciste y cuál es tu nombre? Dínoslo.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
Entonces aquel rey, oh toro de los hombres, oh Bhārata, contó a todos los brahmanes con exactitud lo sucedido y su servicio.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
Soy Sumitra, nacido en el linaje de los Haihayas, atormentador de enemigos. Recorro matando manadas de ciervos con flechas por miles.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
Oh brahmán, con un gran ejército, junto a mis ministros y las mujeres de la corte, vine; el ciervo, herido por mi flecha, huye.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
Persiguiendo a ese ciervo que huía, por casualidad llegué a este bosque, a vuestra presencia, privado de esplendor, con la esperanza rota, consumido por el cansancio.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
¿Qué mayor dolor podría haber que yo, consumido por el cansancio, con la esperanza rota, caído de las marcas de la realeza, haya llegado a vuestro ermitaño?
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
Oh tesoros de austeridad, el abandono de las marcas de la realeza no me causa un dolor tan intenso como este: cómo mi esperanza ha sido destrozada.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
Ni la gran montaña Himavān ni el vasto océano, por su grandeza, igualan la distancia entre el cielo y la tierra.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
Oh mejores de los ascetas, no he llegado al fin de la austeridad de la esperanza; ustedes lo saben todo, oh tesoros de ascetismo.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
Oh muy afortunados, por ello os pregunto una duda: ¿el hombre que tiene esperanza es como el cielo o es otra cosa?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
¿Qué en el mundo os parece lo más grande en magnitud? Deseo oírlo en verdad; ¿qué es raro aquí?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
Si no es siempre un secreto para vosotros, entonces hablad sin demora, oh mejores de los dvijas. No deseo oír lo más secreto.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
Si hay alguna perturbación en vuestra austeridad por la que debáis cesar, que así sea; o si hay un vínculo en la conversación con esta pregunta que he planteado…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
Deseo oír en verdad el poder de esta causa. Que también vosotros, siempre firmes en la austeridad, lo expliquéis con mente recogida.