Mahābhārata · Adhyāya 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
Tendo entrado na grande floresta, chegou ao eremitério dos ascetas, e o rei cansado sentou-se então.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
Ao ver o arqueiro, cansado e faminto, os sábios reuniram-se e lhe prestaram honras segundo o rito.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
Tendo aceitado a honra oferecida pelos sábios, o senhor dos homens perguntou a todos os ascetas sobre o supremo crescimento de sua austeridade.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
Tendo recebido as palavras do rei, os sábios, cuja riqueza é a austeridade, perguntaram ao tigre entre os reis o propósito de sua vinda.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
Com que propósito auspicioso vieste à floresta dos ascetas, senhor dos homens, a pé, com a espada cingida, o arco e as flechas?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
Desejamos ouvir, doador de honra: de onde vieste? Em que linhagem nasceste e qual é o teu nome? Diz-nos.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
Então aquele rei, ó touro entre os homens, ó Bhārata, contou a todos os brāhmanes exatamente o que ocorrera e o seu serviço.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
Sou Sumitra, nascido na linhagem dos Haihayas, atormentador dos inimigos. Ando abatendo manadas de veados com flechas aos milhares.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
Ó brāhmane, com um grande exército, junto com os meus ministros e as mulheres da corte, vim; o veado, ferido pela minha flecha, foge.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
Perseguindo aquele veado que fugia, por acaso cheguei a esta floresta, à vossa presença, privado de esplendor, com a esperança despedaçada, consumido pelo cansaço.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
Que maior dor poderia haver do que eu, consumido pelo cansaço, com a esperança despedaçada, despojado dos sinais da realeza, ter vindo ao vosso eremitério?
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
Ó tesouros de austeridade, o abandono dos sinais da realeza não me causa dor tão amarga quanto esta: como a minha esperança foi despedaçada.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
Nem a grande montanha Himavān nem o vasto oceano, por sua grandeza, igualam a distância entre o céu e a terra.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
Ó melhores dos ascetas, não alcancei o fim da austeridade da esperança; vós sois oniscientes, ó tesouros de ascetismo, tudo vos é conhecido.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
Ó muito afortunados, por isso vos pergunto uma dúvida: o homem que tem esperança é como o céu, ou é outra coisa?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
O que, no mundo, vos parece o maior em grandeza? Desejo verdadeiramente ouvir isto; o que é raro aqui?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
Se isto não é sempre um segredo para vós, então falai sem demora, ó melhores dos duas vezes nascidos. Não desejo ouvir o mais secreto.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
Se houver algum distúrbio em vossa austeridade pelo qual deveis cessar, que assim seja; ou se houver uma ligação no discurso com esta pergunta que levantei…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
Desejo ouvir, em verdade, o poder desta causa. Que também vós, constantes na austeridade, o expliqueis com a mente recolhida.