ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
ମହାବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେତେବେଳେ କ୍ଳାନ୍ତ ରାଜା ସେଠାରେ ବସିଲେ।
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
ଧନୁର୍ଧାରୀ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରାନ୍ତ ଓ କ୍ଷୁଧିତ ଦେଖି ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଯଥାବିଧି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
ଋଷିମାନଙ୍କ ଦତ୍ତ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରି ସେହି ନରାଧିପ ସମସ୍ତ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପୋବୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
ସେହି ରାଜାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ତପୋଧନ ଋଷିମାନେ ସେହି ରାଜଶାର୍ଦୂଳଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆଗମନର ପ୍ରୟୋଜନ ପଚାରିଲେ।
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
ହେ ନରେଶ୍ୱର! କେଉଁ ଶୁଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ତପୋବନକୁ ଆସିଛ? ପଦାତିକ ହୋଇ, ଖଡ୍ଗ ବାନ୍ଧି, ଧନୁ-ବାଣ ସହିତ?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
ହେ ମାନଦ! ତୁମେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛ ତାହା ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ; କେଉଁ କୁଳରେ ତୁମ ଜନ୍ମ ଏବଂ ତୁମ ନାମ କଣ? ଆମକୁ କୁହ।
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
ତବେ ସେ ରାଜା, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଯାହା ଘଟିଥିଲା ଓ ନିଜ ସେବା ଯଥାବତ୍ କହିଲେ।
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
ହୈହୟ କୁଳରେ ଜାତ ସୁମିତ୍ର ମୁଁ, ଶତ୍ରୁ ପୀଡ଼କ। ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ମୃଗଯୂଥ ହତ୍ୟା କରି ମୁଁ ବିଚରଣ କରେ।
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ତଃପୁର ସହିତ ବିଶାଳ ସେନା ନେଇ ମୁଁ ଆସିଥିଲି। ମୋ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ସେ ମୃଗ ପଳାଉଛି।
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
ସେହି ପଳାଉଥିବା ମୃଗକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ମୁଁ ଏହି ବନରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ଆପଣଙ୍କ ନିକଟରେ, ଶୋଭାହୀନ, ଆଶାଭଗ୍ନ, ଶ୍ରମରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ।
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଆଉ କି ଦୁଃଖ ହୋଇପାରେ? ଶ୍ରମରେ କ୍ଷୀଣ, ଆଶାଭଗ୍ନ, ରାଜଲକ୍ଷଣ ହୀନ ହୋଇ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଆସିଛି।
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
ହେ ତପୋଧନମାନେ, ରାଜଲକ୍ଷଣ ତ୍ୟାଗ ମୋତେ ଏତେ ଦୁଃଖ ଦିଏ ନାହିଁ; ମୋ ଆଶା କିପରି ଭାଙ୍ଗିଲା ତାହା ହିଁ ତୀବ୍ର ଦୁଃଖ ଦିଏ।
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
ହିମାଳୟ ପରି ମହାପର୍ବତ ବା ମହାସାଗର, ସେମାନଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ସତ୍ତ୍ୱେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର ଅନ୍ତର ସମାନ ନୁହେଁ।
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୱୀଗଣ, ଆଶାର ତପସ୍ୟାର ଅନ୍ତ ମୁଁ ପାଇ ନାହିଁ; ଆପଣମାନେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ହେ ତପୋଧନଗଣ, ସବୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା।
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନଗଣ, ତେଣୁ ଏକ ସଂଶୟ ପଚାରୁଛି: ଯେ ପୁରୁଷ ଆଶାବାନ୍, ସେ ଆକାଶ ପରି କି ନା?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
ଜଗତରେ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଆପଣଙ୍କୁ କଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଗେ? ଏହା ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି; ଏଠାରେ ଦୁର୍ଲଭ କଣ?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
ଯଦି ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ଗୁପ୍ତ ନୁହେଁ, ତେବେ ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ବିଳମ୍ବ ନ କରି କୁହନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ବିଘ୍ନ ଘଟି ଆପଣଙ୍କୁ ଅଟକିବାକୁ ପଡ଼ିଲେ ତାହା ହେଉ; କିମ୍ବା ମୋ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଯାଇଥିବା ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ କଥାର ସଂଯୋଗ ଥିଲେ…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
ଏହି କାରଣର ସାମର୍ଥ୍ୟ ମୁଁ ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ତପସ୍ୟାରେ ନିତ୍ୟ ରତ ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଏହା କହନ୍ତୁ।