மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
பெரிய காட்டுக்குள் நுழைந்து, தவசிகளின் ஆசிரமத்தை அடைந்தான்; அப்போது களைத்த அரசன் அங்கே அமர்ந்தான்.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
வில்லேந்தியவனை களைப்பும் பசியும் கொண்டவனாகக் கண்டு, முனிவர்கள் ஒன்றுகூடி முறைப்படி அவனுக்கு உபசாரம் செய்தனர்.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
முனிவர்கள் அளித்த உபசாரத்தை ஏற்ற அந்த மன்னன், எல்லா தவசிகளிடமும் அவர்களின் தவத்தின் மேலான வளர்ச்சியைப் பற்றி கேட்டான்.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
அந்த அரசனின் சொற்களை ஏற்ற தவச்செல்வமுடைய முனிவர்கள், அரசப்புலியிடம் அவன் வருகையின் நோக்கத்தைக் கேட்டனர்.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
நரேசுவரா! எந்த நல்ல நோக்கத்திற்காக நீ தவவனத்திற்கு வந்தாய்? கால்நடையாக, வாளைக் கட்டி, வில்லும் அம்பும் ஏந்தி?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
மானத்தை அளிப்பவனே! நீ எங்கிருந்து வந்தாய் என்பதை நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்; எந்தக் குலத்தில் பிறந்தாய், உன் பெயர் என்ன என்பதை எங்களுக்குச் சொல்.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
அப்போது அந்த அரசன், ஓ பாரதா, ஆண்களில் சிறந்தவனே, அனைத்து அந்தணர்களிடமும் நடந்ததையும் தன் பணிவிடையையும் உள்ளபடியே கூறினான்.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
ஹைஹயர் குலத்தில் பிறந்த சுமித்திரன் நான், பகைவர்களை வருத்துபவன். ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் மான் கூட்டங்களைக் கொன்று திரிகிறேன்.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
ஓ அந்தணரே, அமைச்சர்களும் அந்தப்புரத்தாரும் சூழ பெரும் படையுடன் நான் சென்றேன். என் அம்பால் அடிபட்ட அந்த மான் ஓடுகிறது.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
ஓடும் அந்த மானைப் பின்தொடர்ந்து, தற்செயலாக இந்தக் காட்டிற்கு வந்தேன். உங்கள் அருகில், ஒளியிழந்தவனாய், நம்பிக்கை சிதைந்தவனாய், களைப்பால் நலிந்தவனாய் இருக்கிறேன்.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
இதைவிட வேறு என்ன துன்பம் இருக்க முடியும்? களைப்பால் நலிந்து, நம்பிக்கை சிதைந்து, அரசச் சின்னங்களை இழந்தவனாய் உங்கள் ஆசிரமத்திற்கு வந்துவிட்டேனே.
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
ஓ தவச் செல்வர்களே, அரசச் சின்னங்களை இழந்தது எனக்கு அவ்வளவு துன்பம் தரவில்லை; என் நம்பிக்கை சிதைந்ததே எனக்கு கடும் துயரம் தருகிறது.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
இமயமலை போன்ற பெரிய மலையோ, பெருங்கடலோ, அவற்றின் பெருமையால் வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையிலான இடைவெளியை எட்ட முடியாது.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
சிறந்த தவசிகளே, ஆசையின் தவத்தில் நான் அதன் முடிவை அடையவில்லை; நீங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள், தவச் செல்வர்களே, எல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியும்.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
மிக்க நற்பேறுடைய நீங்கள், ஆகையால் ஒரு சந்தேகத்தைக் கேட்கிறேன்: ஆசையுடைய மனிதன் வானம் போன்றவனோ, அல்லது இல்லையோ?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
உலகில் மகத்துவத்தில் உங்களுக்கு எது மேலானதாகத் தோன்றுகிறது? இதை உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; இங்கு அரியது எது?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
இது உங்களுக்கு எப்போதும் இரகசியமில்லை என்றால், பிராமணச் சிறந்தவர்களே, தாமதிக்காமல் சொல்லுங்கள். மிக ரகசியமானதை நான் கேட்க விரும்பவில்லை.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
உங்கள் தவத்திற்கு இடையூறு ஏற்பட்டு நீங்கள் நிறுத்த நேரிட்டால், அவ்வாறே ஆகட்டும்; அல்லது நான் எழுப்பிய இந்தக் கேள்விக்கு உரையாடலுடன் தொடர்பு இருந்தால்…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
இந்தக் காரணத்தின் வலிமையை உண்மையில் கேட்க விரும்புகிறேன். தவத்தில் நிலைத்த நீங்களும் ஒருமுகப்பட்டு இதைக் கூறுங்கள்.