മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
മഹാവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് തപസ്വികളുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി; അപ്പോൾ ക്ഷീണിതനായ രാജാവ് അവിടെ ഇരുന്നു.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
വില്ലേന്തിയ അവനെ ക്ഷീണിതനും വിശന്നവനുമായി കണ്ടപ്പോൾ ഋഷിമാർ ഒന്നിച്ചുകൂടി ചട്ടപ്രകാരം അവനെ പൂജിച്ചു.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
ഋഷിമാർ നൽകിയ പൂജ സ്വീകരിച്ച ആ രാജാവ്, എല്ലാ തപസ്വികളോടും അവരുടെ പരമോത്തമമായ തപോവൃദ്ധിയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
ആ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ച തപോധനരായ ഋഷിമാർ, ആ രാജശാർദൂലനോട് അവന്റെ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ചോദിച്ചു.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
നരേശ്വരാ! ഏത് ശുഭകാര്യത്തിനായാണ് നീ തപോവനത്തിൽ വന്നത്? കാൽനടയായി, വാൾ കെട്ടി, വില്ലും അമ്പുമായി?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
മാനദാ! നീ എവിടെനിന്നാണ് വന്നതെന്ന് ഞങ്ങൾ കേൾക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു; ഏത് കുലത്തിലാണ് ജനിച്ചത്, നിന്റെ പേരെന്താണ്? ഞങ്ങളോട് പറയുക.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജാവ്, ഹേ പുരുഷർഷഭ ഭാരത, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരോടും നടന്നതും തന്റെ സേവയും യഥാവിധി പറഞ്ഞു.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
ഹൈഹയ കുലത്തിൽ ജനിച്ച സുമിത്രനാണ് ഞാൻ, ശത്രുക്കളെ ഞെരുക്കുന്നവൻ. ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകളാൽ മാൻകൂട്ടങ്ങളെ വധിച്ച് ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, മന്ത്രിമാരും അന്തഃപുരവുമായി വലിയ സേനയോടെ ഞാൻ വന്നു. എന്റെ അമ്പേറ്റ ആ മാൻ ഓടുകയാണ്.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
ഓടുന്ന ആ മാനിനെ പിന്തുടർന്ന് യാദൃച്ഛികമായി ഈ വനത്തിൽ എത്തി. നിങ്ങളുടെ സമീപത്ത്, തേജസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ട്, പ്രതീക്ഷ തകർന്ന്, ക്ഷീണത്താൽ ക്ഷയിച്ചവനായി നിൽക്കുന്നു.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
ഇതിലും വലിയ മറ്റെന്ത് ദുഃഖമുണ്ട്? ക്ഷീണത്താൽ ക്ഷയിച്ച്, പ്രതീക്ഷ തകർന്ന്, രാജലക്ഷണങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിയല്ലോ.
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
ഹേ തപോധനന്മാരേ, രാജലക്ഷണങ്ങൾ വെടിഞ്ഞതല്ല എനിക്ക് ഇത്ര ദുഃഖം നൽകുന്നത്; എന്റെ പ്രതീക്ഷ എങ്ങനെ തകർന്നു എന്നതാണ് കടുത്ത ദുഃഖം നൽകുന്നത്.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
ഹിമാലയം പോലുള്ള മഹാപർവതമോ മഹാസമുദ്രമോ, അവയുടെ മഹത്ത്വം കൊണ്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഭൂമിക്കും ഇടയിലെ അകലത്തോളം എത്തുകയില്ല.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
ശ്രേഷ്ഠരേ, ആശയുടെ തപസ്സിൽ ഞാൻ അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ എത്തിയിട്ടില്ല; നിങ്ങൾ സർവജ്ഞരാണ്, തപോധനരേ, എല്ലാം നിങ്ങൾക്കറിയാം.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
മഹാഭാഗ്യവാന്മാരേ, അതിനാൽ ഒരു സംശയം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: ആശയുള്ള മനുഷ്യൻ ആകാശം പോലെയാണോ, അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
ലോകത്തിൽ മഹത്ത്വത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഏതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായി തോന്നുന്നത്? ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇവിടെ ദുർലഭമായത് എന്താണ്?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
ഇത് നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും രഹസ്യമല്ലെങ്കിൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, വൈകാതെ പറയൂ. അത്യന്തം രഹസ്യമായത് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
നിങ്ങളുടെ തപസ്സിന് വിഘ്നം വന്ന് നിങ്ങൾ നിർത്തേണ്ടി വന്നാൽ അങ്ങനെയാകട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഉന്നയിച്ച ഈ ചോദ്യത്തിന് കഥാബന്ധം ഉണ്ടെങ്കിൽ…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
ഈ കാരണത്തിന്റെ ശക്തി യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തപസ്സിൽ നിത്യരായ നിങ്ങളും ഏകാഗ്രചിത്തരായി ഇത് പറയട്ടെ.