ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಆಗ ದಣಿದ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಅವನನ್ನು ದಣಿದು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದವನಾಗಿ ಕಂಡು, ಋಷಿಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
ಋಷಿಗಳು ನೀಡಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಆ ರಾಜನು, ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪೋವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
ಆ ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳು ಆ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನನ್ನು ಅವನ ಬರುವಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದು ಕೇಳಿದರು.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
ಓ ನರೇಶ್ವರನೇ! ಯಾವ ಶುಭ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ? ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಬಿಲ್ಲು ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
ಓ ಮಾನದನೇ! ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಯಾವ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು? ನಮಗೆ ಹೇಳು.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು, ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
ಹೈಹಯರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸುಮಿತ್ರನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನು ನಾನು. ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತಃಪುರದವರೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಜಿಂಕೆ ಓಡುತ್ತಿದೆ.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಈ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಂತಿಗುಂದಿ, ಆಶೆ ಭಗ್ನನಾಗಿ, ಆಯಾಸದಿಂದ ಕೃಶನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾವ ದುಃಖವಿದೆ? ಆಯಾಸದಿಂದ ಕೃಶನಾಗಿ, ಆಶೆ ಭಗ್ನನಾಗಿ, ರಾಜಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದೆನಲ್ಲ.
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
ಓ ತಪೋಧನರೇ, ರಾಜಲಕ್ಷಣಗಳ ತ್ಯಾಗ ನನಗೆ ಅಷ್ಟು ದುಃಖ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಆಶೆ ಹೇಗೆ ಭಗ್ನವಾಯಿತು ಎಂಬುದೇ ತೀವ್ರ ದುಃಖ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
ಹಿಮಾಲಯದಂತಹ ಮಹಾಪರ್ವತವಾಗಲಿ ಮಹಾಸಾಗರವಾಗಲಿ, ತಮ್ಮ ಮಹತ್ತ್ವದಿಂದ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ತಲುಪಲಾರವು.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆಶೆಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ತಲುಪಿಲ್ಲ; ನೀವು ಸರ್ವಜ್ಞರು, ತಪೋಧನರೇ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಸಂದೇಹವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ಆಶಾವಂತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಆಕಾಶದಂತಿರುವನೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯೋ?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವಾದುದು ಏನು?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
ಇದು ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ರಹಸ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ತಡಮಾಡದೆ ಹೇಳಿ. ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದುದನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
ನಿಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನವಾಗಿ ನೀವು ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದರೆ ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ; ಅಥವಾ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕಥಾ ಸಂಬಂಧವಿದ್ದರೆ…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
ಈ ಕಾರಣದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯರಾದ ನೀವೂ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾಗಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ.