Mahābhārata · Adhyāya 12.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.126.1
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम् ।
आससाद ततो राजा श्रान्तश्चोपाविशत्तदा ॥ १२.१२६.१ ॥
Nachdem er in den großen Wald eingetreten war, erreichte er die Einsiedelei der Asketen, und der erschöpfte König setzte sich dort nieder.
12.126.2
तं कार्मुकधरं दृष्ट्वा श्रमार्तं क्षुधितं तदा ।
समेत्य ऋषयस्तस्मै पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १२.१२६.२ ॥
Als sie den Bogenschützen, müde und hungrig, sahen, versammelten sich die Weisen und erwiesen ihm die Ehre nach der Vorschrift.
12.126.3
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य नराधिपः ।
अपृच्छत्तापसान्सर्वांस्तपोवृद्धिमनुत्तमाम् ॥ १२.१२६.३ ॥
Nachdem der Herrscher der Menschen die von den Weisen erwiesene Ehre angenommen hatte, fragte er alle Asketen nach dem höchsten Wachstum ihrer Askese.
12.126.4
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः ।
ऋषयो राजशार्दूलमपृच्छंस्तत्प्रयोजनम् ॥ १२.१२६.४ ॥
Die Weisen, deren Reichtum die Askese ist, nahmen die Worte des Königs entgegen und fragten den Tiger unter den Königen nach dem Zweck seines Kommens.
12.126.5
केन भद्रमुखार्थेन तपोवनमुपागतः ।
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशो धन्वी बाणी नरेश्वर ॥ १२.१२६.५ ॥
Zu welchem guten Zweck bist du in den Askesewald gekommen, Herr der Menschen, zu Fuß, das Schwert umgegürtet, mit Bogen und Pfeilen?
12.126.6
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद ।
कस्मिन्कुले तु जातस्त्वं किंनामा चासि ब्रूहि नः ॥ १२.१२६.६ ॥
Wir möchten hören, Gewährer der Ehre: Woher bist du gekommen? In welcher Familie bist du geboren, und wie ist dein Name? Sag es uns.
12.126.7
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभ ।
आचख्यौ तद्यथावृत्तं परिचर्यां च भारत ॥ १२.१२६.७ ॥
Da erzählte jener König, o Stier unter den Menschen, o Bhārata, allen Brahmanen genau, was geschehen war, und von seinem Dienst.
12.126.8
हैहयानां कुले जातः सुमित्रोऽमित्रकर्शनः ।
चरामि मृगयूथानि निघ्रन्बाणैः सहस्रशः ॥ १२.१२६.८ ॥
Ich bin Sumitra, geboren im Geschlecht der Haihayas, der Bedränger der Feinde. Ich streife umher und erlege Hirschherden mit Tausenden von Pfeilen.
12.126.9
बलेन महता ब्रह्मन्सामात्यः सावरोधकः ।
मृगस्तु विद्धो बाणेन मया सरति शल्यवान् ॥ १२.१२६.९ ॥
O Brahmane, mit einem großen Heer, zusammen mit meinen Ministern und den Frauen des Hofes, kam ich; der von meinem Pfeil getroffene Hirsch läuft davon.
12.126.10
तं द्रवन्तमनुप्राप्तो वनमेतद्यदृच्छया ।
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः ॥ १२.१२६.१० ॥
Den fliehenden Hirsch verfolgend, gelangte ich zufällig in diesen Wald, vor euch, des Glanzes beraubt, hoffnungslos, von Müdigkeit erschöpft.
12.126.11
किंनु दुःखमतोऽन्यद्वै यदहं श्रमकर्शितः ।
भवतामाश्रमं प्राप्तो हताशो भ्रष्टलक्षणः ॥ १२.१२६.११ ॥
Was könnte größeres Leid sein, als dass ich, von Müdigkeit erschöpft, hoffnungslos, der königlichen Zeichen beraubt, in eure Einsiedelei gekommen bin?
12.126.12
न राजलक्षणत्यागः पुनरस्य तपोधनाः ।
दुःखं करोति मे तीव्रं यथाऽऽशा विहता मम ॥ १२.१२६.१२ ॥
O Schätze der Askese, der Verlust der königlichen Zeichen bereitet mir nicht so bitteren Schmerz wie dieser: wie meine Hoffnung zerschlagen wurde.
12.126.13
हिमवान्वा महाशैलः समुद्रो वा महोदधिः ।
महत्त्वान्नान्वपद्येतां रोदस्योरन्तरं यथा ॥ १२.१२६.१३ ॥
Weder der große Berg Himavān noch der weite Ozean erreichen in ihrer Größe den Abstand zwischen Himmel und Erde.
12.126.14
आशायास्तपसि श्रेष्ठास्तथा नान्तमहं गतः ।
भवतां विदितं सर्वं सर्वज्ञा हि तपोधनाः ॥ १२.१२६.१४ ॥
O Beste der Asketen, ich bin nicht an das Ende der Askese der Hoffnung gelangt; ihr seid allwissend, o Schätze der Askese, alles ist euch bekannt.
12.126.15
भवन्तः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छामि संशयम् ।
आशावान्पुरुषो यः स्यादन्तरिक्षमथापि वा ॥ १२.१२६.१५ ॥
Ihr sehr Glückseligen, deshalb frage ich euch einen Zweifel: Ist der Mensch, der Hoffnung hat, wie der Himmel oder etwas anderes?
12.126.16
किंनु ज्यायस्तरं लोके महत्त्वे प्रतिभाति वः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं किमिह दुर्लभम् ॥ १२.१२६.१६ ॥
Was erscheint euch in der Welt als das Größte an Bedeutung? Ich möchte dies wirklich hören; was ist hier selten?
12.126.17
यदि गुह्यं न वो नित्यं तदा प्रब्रूत मा चिरम् ।
न हि गुह्यतमं श्रोतुमिच्छामि द्विजपुङ्गवाः ॥ १२.१२६.१७ ॥
Wenn es für euch nicht immer ein Geheimnis ist, so sprecht ohne Verzug, o Beste der Zweimalgeborenen. Ich wünsche nicht, das Geheimste zu hören.
12.126.18
भवत्तपोविघातो वा येन स्याद्विरमे ततः ।
यदि वाऽस्ति कथायोगो योऽयं प्रश्नो मयेरितः ॥ १२.१२६.१८ ॥
Wenn eure Askese durch etwas gestört wird, sodass ihr aufhören müsst, so sei es; oder wenn es einen Zusammenhang der Rede mit dieser von mir gestellten Frage gibt…
12.126.19
एतत्कारणसामर्थ्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
भवन्तोऽपि तपोनित्या ब्रूयुरेतत्समाहिताः ॥ १२.१२६.१९ ॥
Ich wünsche, die Kraft dieser Ursache der Wahrheit nach zu hören. Auch ihr, beständig in Askese, mögt dies mit gesammeltem Geist darlegen.