مهابهاراتا · أدهيايا 12.129

12.129.1

नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि ।
यथाहि स्वात्मवृत्तिस्थस्तथा तृप्तोऽस्मि भारत ॥ १२.१२९.१ ॥

ولست أجد رضا كالرضا بالأمرِت وأنت تتكلم، ومع ذلك يا بهاراتا، فأنا راضٍ كما يرضى من يثبت في طبيعته.

तस्मात्कथय भूयोऽपि त्वं ममेह पितामह ।
न हि तृप्तिमहं यामि पिबन्धर्मामृतं हि ते ॥ १२.१२९.२ ॥

فلذلك يا جدّ، قل لي هنا مرة أخرى؛ فإني لا أبلغ الرضا وأنا أشرب أمرِت دharmaك.

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥ १२.१२९.३ ॥

وهنا أيضًا يُروى هذا الحديث القديم: حوار غوتاما مع يَما العظيم النفس.

पारियात्रं गिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान् ।
वसते गौतमो यत्र तपसा दग्धकिल्विषः ॥ १२.१२९.४ ॥

وعند بلوغ جبل باريياترا توجد صومعة غوتاما العظيمة، حيث يقيم غوتاما الذي أحرقت الكفارة الزهدية ذنوبه.

पृष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः ।
तमुग्रतपसा युक्तं भावितं सुमहामुनिम् ॥ १२.१२९.५ ॥

…وقد تعبّد غوتاما آلاف السنين؛ ذلك الحكيم العظيم، المتّصف بالزهد الشديد والمتطهّر.

उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा ।
तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं तदा ॥ १२.१२९.६ ॥

يا نمر البشر، ثم أتى إلى هناك يَما حارس العالم، فرأى حينئذٍ الحكيم غوتاما ذا الزهد العظيم.

स तं विदित्वा ब्रह्मर्षियेममागतमोजसा ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः ॥ १२.१२९.७ ॥

فعرف ذلك البرهمرشي الذي جاء إلى هنا بقوته، فضم الغني بالتقشف كفيه وانحنى وتقدم.

तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य द्विजोत्तमम् ।
न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन् ॥ १२.१२९.८ ॥

فلما رآه ملك الدهرما سارع إلى تحية ذلك الخير المولود مرتين، وسأله وفق الدهرما: «ماذا ينبغي أن يُفعل؟»

मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात् ।
कथं च लोकानाप्नोति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान् ॥ १२.१२९.९ ॥

ماذا ينبغي للإنسان أن يفعل ليتحرر تماماً من دينه لأمه وأبيه؟ وكيف ينال الإنسان العوالم المباركة النادرة؟

तपः शौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च ।
मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा ॥ १२.१२९.१० ॥

ينبغي لمن له التقشف والطهارة، والمكرّس دائماً للحق والدهرما، أن يكرم أمه وأباه يوماً بعد يوم على الوجه اللائق.

अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
तेन लोकानवाप्नोति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान् ॥ १२.१२९.११ ॥

ينبغي أيضاً إقامة كثير من قرابين الفرس مع أجور وافرة لائقة؛ وبذلك ينال الإنسان عوالم عجيبة المنظر.