ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.129

12.129.1

नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि ।
यथाहि स्वात्मवृत्तिस्थस्तथा तृप्तोऽस्मि भारत ॥ १२.१२९.१ ॥

ನೀವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅಮೃತದಂತಹ ತೃಪ್ತಿ ನನಗೆ ಇಲ್ಲ. ಓ ಭಾರತ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವನಂತೆ ನಾನೂ ಈಗ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

तस्मात्कथय भूयोऽपि त्वं ममेह पितामह ।
न हि तृप्तिमहं यामि पिबन्धर्मामृतं हि ते ॥ १२.१२९.२ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಪಿತಾಮಹರೇ, ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದರೂ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥ १२.१२९.३ ॥

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಗೌತಮ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಯಮನ ನಡುವಿನ ಸಂವಾದವನ್ನು.

पारियात्रं गिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान् ।
वसते गौतमो यत्र तपसा दग्धकिल्विषः ॥ १२.१२९.४ ॥

ಪಾರಿಯಾತ್ರ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದರೆ ಗೌತಮನ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ರಮವಿದೆ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಗೌತಮ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

पृष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः ।
तमुग्रतपसा युक्तं भावितं सुमहामुनिम् ॥ १२.१२९.५ ॥

…ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೌತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು.

उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा ।
तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं तदा ॥ १२.१२९.६ ॥

ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ಆಗ ಲೋಕಪಾಲ ಯಮ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಆಗ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಋಷಿ ಗೌತಮನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

स तं विदित्वा ब्रह्मर्षियेममागतमोजसा ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः ॥ १२.१२९.७ ॥

ಅವನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವನನ್ನು. ತಪೋಧನನು ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸಿದನು.

तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य द्विजोत्तमम् ।
न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन् ॥ १२.१२९.८ ॥

ಧರ್ಮರಾಜನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಕೇಳಿದನು.

मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात् ।
कथं च लोकानाप्नोति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान् ॥ १२.१२९.९ ॥

ತಾಯಿ-ತಂದೆಯ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಮನುಷ್ಯನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ದುರ್ಲಭ ಶುಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ?

तपः शौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च ।
मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा ॥ १२.१२९.१० ॥

ತಪಸ್ಸು, ಶುಚಿತ್ವ ಉಳ್ಳವನು, ಸದಾ ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು, ತಾಯಿ-ತಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
तेन लोकानवाप्नोति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान् ॥ १२.१२९.११ ॥

ಸಮುಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಡನೆ ಅನೇಕ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.