மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.129

12.129.1

नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि ।
यथाहि स्वात्मवृत्तिस्थस्तथा तृप्तोऽस्मि भारत ॥ १२.१२९.१ ॥

நீர் பேசும்போது அமிர்தம் போன்ற திருப்தி எனக்கு இல்லை. ஓ பாரதா, தன் இயல்பில் நிலைத்திருப்பவன் போல நானும் இப்போது திருப்தியடைந்தவனாக இருக்கிறேன்.

तस्मात्कथय भूयोऽपि त्वं ममेह पितामह ।
न हि तृप्तिमहं यामि पिबन्धर्मामृतं हि ते ॥ १२.१२९.२ ॥

ஆகையால் பிதாமகரே, இங்கு நீர் மீண்டும் எனக்கு உரைப்பீராக. உமது தர்மாமிர்தத்தைப் பருகினும் எனக்குத் திருப்தி வருவதில்லை.

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥ १२.१२९.३ ॥

இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைக் கூறுகிறார்கள் — கௌதமருக்கும் மகாத்மா யமனுக்கும் இடையிலான உரையாடலை.

पारियात्रं गिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान् ।
वसते गौतमो यत्र तपसा दग्धकिल्विषः ॥ १२.१२९.४ ॥

பாரியாத்ர மலையை அடைந்தால், கௌதமரின் பெரிய ஆசிரமம் உள்ளது; அங்கே தவத்தால் பாவங்கள் எரிக்கப்பட்ட கௌதமர் வசிக்கிறார்.

पृष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः ।
तमुग्रतपसा युक्तं भावितं सुमहामुनिम् ॥ १२.१२९.५ ॥

…ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கௌதமர் தவம் செய்தார். கடுந்தவத்தில் ஈடுபட்டு தூய்மையான அந்த மகாமுனியை.

उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा ।
तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं तदा ॥ १२.१२९.६ ॥

ஓ நரவ்யாக்ரா, அப்போது லோகபாலகனான யமன் அங்கு வந்தான். அப்போது அந்த மிகுந்த தவசியான கௌதம ரிஷியை அவன் கண்டான்.

स तं विदित्वा ब्रह्मर्षियेममागतमोजसा ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः ॥ १२.१२९.७ ॥

அவர் பிரம்மரிஷியை அறிந்தார்; தம் ஆற்றலால் இங்கு வந்தவரை. தவச் செல்வரான அவர் கைகூப்பித் தாழ்ந்து அருகே சென்றார்.

तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य द्विजोत्तमम् ।
न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन् ॥ १२.१२९.८ ॥

தர்மராஜன் அவரைக் கண்டதும், அந்த உயர்ந்த துவிஜருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, "என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று தர்மப்படி வினவினார்.

मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात् ।
कथं च लोकानाप्नोति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान् ॥ १२.१२९.९ ॥

தாய் தந்தையரிடம் கடனின்றி விடுபட மனிதன் என்ன செய்ய வேண்டும்? அரிதான நல்ல உலகங்களை மனிதன் எவ்வாறு அடைகிறான்?

तपः शौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च ।
मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा ॥ १२.१२९.१० ॥

தவம், தூய்மை கொண்டவனும், எப்போதும் சத்தியம் மற்றும் தர்மத்தில் ஈடுபட்டவனும், தாய் தந்தையருக்கு நாள்தோறும் முறையாக பூஜை செய்ய வேண்டும்.

अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
तेन लोकानवाप्नोति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान् ॥ १२.१२९.११ ॥

நிறைந்த தக்ஷிணைகளுடன் அஸ்வமேத யாகங்களையும் செய்ய வேண்டும்; அதனால் மனிதன் அற்புதமான காட்சி தரும் உலகங்களை அடைகிறான்.