Mahābhārata · Adhyāya 12.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.129.1
नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि ।
यथाहि स्वात्मवृत्तिस्थस्तथा तृप्तोऽस्मि भारत ॥ १२.१२९.१ ॥
Mientras tú hablas, no tengo una saciedad como la del néctar; sin embargo, oh Bhārata, estoy satisfecho, como quien permanece en su propia naturaleza.
12.129.2
तस्मात्कथय भूयोऽपि त्वं ममेह पितामह ।
न हि तृप्तिमहं यामि पिबन्धर्मामृतं हि ते ॥ १२.१२९.२ ॥
Por tanto, oh abuelo, dime de nuevo aquí; pues no alcanzo la saciedad mientras bebo tu néctar de dharma.
12.129.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥ १२.१२९.३ ॥
Aquí también recitan esta antigua historia: el diálogo de Gautama y del magnánimo Yama.
12.129.4
पारियात्रं गिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान् ।
वसते गौतमो यत्र तपसा दग्धकिल्विषः ॥ १२.१२९.४ ॥
Al llegar al monte Pāriyātra, está el gran eremitorio de Gautama, donde habita Gautama, cuyos pecados fueron quemados por la austeridad.
12.129.5
पृष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः ।
तमुग्रतपसा युक्तं भावितं सुमहामुनिम् ॥ १२.१२९.५ ॥
…durante miles de años Gautama practicó la austeridad; a aquel gran sabio, dotado de austeridad feroz y purificado.
12.129.6
उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा ।
तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं तदा ॥ १२.१२९.६ ॥
Oh tigre entre los hombres, entonces llegó allí el guardián del mundo Yama, y entonces vio al sabio Gautama, de gran austeridad.
12.129.7
स तं विदित्वा ब्रह्मर्षियेममागतमोजसा ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः ॥ १२.१२९.७ ॥
Reconociendo a aquel brahmarṣi que había llegado aquí con su poder, el rico en austeridad juntó las palmas, se inclinó y se acercó.
12.129.8
तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य द्विजोत्तमम् ।
न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन् ॥ १२.१२९.८ ॥
Al verlo, el rey del dharma de inmediato rindió homenaje a aquel mejor de los dos veces nacidos y, conforme al dharma, le preguntó: "¿Qué debe hacerse?"
12.129.9
मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात् ।
कथं च लोकानाप्नोति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान् ॥ १२.१२९.९ ॥
¿Qué debe hacer un hombre para quedar plenamente libre de su deuda con madre y padre, y cómo alcanza un hombre los mundos auspiciosos y difíciles de obtener?
12.129.10
तपः शौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च ।
मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा ॥ १२.१२९.१० ॥
Quien posee austeridad y pureza, y siempre se dedica a la verdad y al dharma, debe honrar a madre y padre día tras día, debidamente.
12.129.11
अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
तेन लोकानवाप्नोति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान् ॥ १२.१२९.११ ॥
También deben realizarse muchos sacrificios del caballo con abundantes honorarios adecuados; por ello el hombre alcanza mundos de visión maravillosa.