Mahābhārata · Adhyāya 12.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.129.1
नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि ।
यथाहि स्वात्मवृत्तिस्थस्तथा तृप्तोऽस्मि भारत ॥ १२.१२९.१ ॥
Enquanto falas, não tenho a saciedade do néctar; contudo, ó Bhārata, estou satisfeito, como quem permanece na própria natureza.
12.129.2
तस्मात्कथय भूयोऽपि त्वं ममेह पितामह ।
न हि तृप्तिमहं यामि पिबन्धर्मामृतं हि ते ॥ १२.१२९.२ ॥
Portanto, ó avô, dize-me novamente aqui; pois não alcanço a saciedade, mesmo bebendo o teu néctar do dharma.
12.129.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥ १२.१२९.३ ॥
Aqui também recitam esta antiga história: o diálogo entre Gautama e o magnânimo Yama.
12.129.4
पारियात्रं गिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान् ।
वसते गौतमो यत्र तपसा दग्धकिल्विषः ॥ १२.१२९.४ ॥
Ao chegar ao monte Pāriyātra, há o grande eremitério de Gautama, onde reside Gautama, cujos pecados foram queimados pela austeridade.
12.129.5
पृष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः ।
तमुग्रतपसा युक्तं भावितं सुमहामुनिम् ॥ १२.१२९.५ ॥
…durante milhares de anos Gautama praticou austeridade; aquele grande sábio, dotado de austeridade feroz e purificado.
12.129.6
उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा ।
तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं तदा ॥ १२.१२९.६ ॥
Ó tigre entre os homens, então o guardião do mundo Yama chegou ali, e viu então o sábio Gautama, de grande austeridade.
12.129.7
स तं विदित्वा ब्रह्मर्षियेममागतमोजसा ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः ॥ १२.१२९.७ ॥
Reconhecendo aquele brahmarṣi que chegara ali por seu poder, o rico em austeridade uniu as palmas, curvou-se e aproximou-se.
12.129.8
तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य द्विजोत्तमम् ।
न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन् ॥ १२.१२९.८ ॥
Ao vê-lo, o rei do dharma imediatamente prestou homenagem àquele melhor dos duas vezes nascidos e, segundo o dharma, perguntou: "O que deve ser feito?"
12.129.9
मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात् ।
कथं च लोकानाप्नोति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान् ॥ १२.१२९.९ ॥
O que deve um homem fazer para ficar plenamente quite com a mãe e o pai, e como alcança o homem os mundos auspiciosos e difíceis de obter?
12.129.10
तपः शौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च ।
मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा ॥ १२.१२९.१० ॥
Aquele que possui austeridade e pureza, sempre dedicado à verdade e ao dharma, deve honrar mãe e pai dia após dia, como convém.
12.129.11
अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
तेन लोकानवाप्नोति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान् ॥ १२.१२९.११ ॥
Muitos sacrifícios do cavalo, com abundantes e adequados honorários, também devem ser realizados; por eles o homem alcança mundos de visão maravilhosa.