Mahābhārata · Adhyāya 12.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.13.1
न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति वा न वा ॥ १२.१३.१ ॥
Sin abandonar las posesiones externas, oh Bhārata, no hay logro; si el logro llega al abandonar las posesiones corporales, o no...
12.13.2
बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेष्वनुगृध्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्याद्द्विषतां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.२ ॥
Cualquier dharma o felicidad que pertenezca a quien se ha liberado de las posesiones externas pero ansía las cosas corporales, sea para nuestros enemigos, y así sea para nosotros.
12.13.3
शारीरंद्रव्यमुत्सृज्य पृथिवीमनुशासतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्यात्सुहृदां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.३ ॥
Cualquier dharma o felicidad que pertenezca a quien ha abandonado las posesiones corporales y gobierna la tierra, sea para nuestros amigos, y así sea para nosotros.
12.13.4
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युरुयक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम् ॥ १२.१३.४ ॥
'Mama' (mío) es la muerte de dos sílabas, pero Brahman, de tres sílabas, es eterno. 'Mama' es la muerte de dos sílabas; 'na mama' (no mío) es eterno.
12.13.5
ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव समाश्रितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योजयेतामसंशयम् ॥ १२.१३.५ ॥
Entonces, oh rey, Brahman y la Muerte han buscado refugio ambos en el propio ser; invisibles, sin duda unen a los seres.
12.13.6
अविनाशोऽस्य सत्वस्य नियतो यदि भारत ।
हित्वा शरीरं भूतानां न हिंसा प्रतिपत्स्यते ॥ १२.१३.६ ॥
Si la indestructibilidad de este ser es cierta, oh Bhārata, entonces, al abandonar el cuerpo, no se incurrirá en daño para los seres.
12.13.7
अथापि च सहोत्पत्तिः सत्वस्य प्रलयस्तथा ।
नष्टे शरीरे नष्टः स्याद्वृथा च स्यात्क्रियापथः ॥ १२.१३.७ ॥
Y si el ser vivo surge junto con el cuerpo y se disuelve con él, al destruirse el cuerpo el ser también queda destruido, y la senda de la acción se vuelve vana.
12.13.8
तस्मादेकान्तमुत्सृज्य पूर्वैः पूर्वतरैश्च यः ।
पन्था निषेवितः सद्भिः स निषेव्यो विजानता ॥ १२.१३.८ ॥
Por tanto, habiendo abandonado por completo otros caminos, el sendero seguido por los antepasados y por los justos que vivieron aún antes, ese sendero debe seguirlo el sabio.
12.13.9
स्वायंभुवेन मनुना तथाऽन्यैश्तक्रवर्तिभिः ।
यद्ययं ह्यधमः पन्थाः कस्मात्तैस्तैर्निषेवितः ॥ १२.१३.९ ॥
Si este sendero es en verdad bajo, ¿por qué lo siguieron Svāyambhuva Manu y los demás emperadores universales?
12.13.10
कृतत्रेतादियुक्तानि गुणवन्ति च भारत ।
युगानि बहुशस्तैश्च भुक्तेयमवनी नृप ॥ १२.१३.१० ॥
Oh descendiente de Bharata, en las edades virtuosas que comienzan con Kṛta y Tretā, ellos disfrutaron esta tierra muchas veces, oh rey.
12.13.11
लब्ध्वाऽपि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
न भुङ्क्ते यो नृपः सम्यक्किंफलं तस्य जीविते ॥ १२.१३.११ ॥
¿Qué fruto tiene la vida de un rey que, aunque ha obtenido toda la tierra con sus seres móviles e inmóviles, no la disfruta como es debido?
12.13.12
अथवा वसतो राजन्वने वन्येन जीवतः ।
द्रव्येषु यस्य ममता मृत्योरास्ये स वर्तते ॥ १२.१३.१२ ॥
O bien, oh rey: quien vive en el bosque de lo que da el bosque, pero tiene apego a las posesiones, permanece en la boca misma de la muerte.
12.13.13
बाह्यान्तराणां भूतानां स्वभावं पश्य भारत ।
ये तु पश्यन्ति तद्भूतं मुच्यन्ते ते महाभयात् ॥ १२.१३.१३ ॥
Oh Bhārata, contempla la naturaleza de los seres, externos e internos. Quienes ven esa realidad se liberan del gran temor.
12.13.14
भवान्पिता भवान्माता भवान्भ्राता भवान्गुरुः ।
दुःखप्रलापानार्तस्य तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.१३.१४ ॥
Tú eres mi padre, tú eres mi madre, tú eres mi hermano, tú eres mi maestro. A mí, afligido y lamentándome en la pena, debes perdonarme por aquello (que dije).
12.13.15
तथ्यं वा यदि वाऽतथ्यं यन्मयैतत्प्रभाषितम् ।
तद्विद्वि पृथिवीपाल भक्त्या भरतसत्तम ॥ १२.१३.१५ ॥
Sea verdadero o falso lo que he dicho, oh protector de la tierra, mejor de los Bhāratas, sábelo como dicho por devoción.