മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.13.1
न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति वा न वा ॥ १२.१३.१ ॥
ഭാരതാ, ബാഹ്യമായ ദ്രവ്യത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാതെ സിദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ശാരീരിക ദ്രവ്യത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സിദ്ധി ഉണ്ടാകുമോ ഇല്ലയോ?
12.13.2
बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेष्वनुगृध्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्याद्द्विषतां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.२ ॥
ബാഹ്യദ്രവ്യത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ശാരീരിക വിഷയങ്ങളിൽ ആസക്തനായവന്റെ ധർമ്മമോ സുഖമോ ഏതോ, അത് ശത്രുക്കൾക്കുണ്ടാകട്ടെ, നമുക്കും അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.
12.13.3
शारीरंद्रव्यमुत्सृज्य पृथिवीमनुशासतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्यात्सुहृदां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.३ ॥
ശാരീരിക ദ്രവ്യത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയെ ഭരിക്കുന്നവന്റെ ധർമ്മമോ സുഖമോ ഏതോ, അത് നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കുണ്ടാകട്ടെ, നമുക്കും അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.
12.13.4
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युरुयक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम् ॥ १२.१३.४ ॥
'മമ' എന്ന രണ്ടക്ഷരമുള്ളത് മൃത്യുവാണ്; മൂന്നക്ഷരമുള്ള 'ബ്രഹ്മം' ശാശ്വതമാണ്. 'മമ' എന്ന രണ്ടക്ഷര മൃത്യുവാണ്; 'ന മമ' എന്നതാണ് ശാശ്വതം.
12.13.5
ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव समाश्रितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योजयेतामसंशयम् ॥ १२.१३.५ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ബ്രഹ്മവും മൃത്യുവും ഇരുവരും ആത്മാവിൽത്തന്നെ ആശ്രയം തേടിയിരിക്കുന്നു. അദൃശ്യരായി അവർ ജീവികളെ സംശയമില്ലാതെ യോജിപ്പിക്കുന്നു.
12.13.6
अविनाशोऽस्य सत्वस्य नियतो यदि भारत ।
हित्वा शरीरं भूतानां न हिंसा प्रतिपत्स्यते ॥ १२.१३.६ ॥
ഭാരതാ, ഈ ജീവിയുടെ അവിനാശം നിശ്ചയമാണെങ്കിൽ, ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ജീവികൾക്ക് ഹിംസ ഉണ്ടാകുകയില്ല.
12.13.7
अथापि च सहोत्पत्तिः सत्वस्य प्रलयस्तथा ।
नष्टे शरीरे नष्टः स्याद्वृथा च स्यात्क्रियापथः ॥ १२.१३.७ ॥
ശരീരത്തോടൊപ്പം ജീവൻ ജനിക്കുകയും ശരീരത്തോടൊപ്പം നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ശരീരം നശിക്കുമ്പോൾ ജീവനും നശിക്കും; അപ്പോൾ കർമ്മമാർഗ്ഗം വ്യർത്ഥമാകും.
12.13.8
तस्मादेकान्तमुत्सृज्य पूर्वैः पूर्वतरैश्च यः ।
पन्था निषेवितः सद्भिः स निषेव्यो विजानता ॥ १२.१३.८ ॥
അതിനാൽ പൂർവ്വികരും അവർക്കും മുമ്പുള്ള സജ്ജനങ്ങളും പിന്തുടർന്ന വഴി തന്നെ ജ്ഞാനി പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കണം.
12.13.9
स्वायंभुवेन मनुना तथाऽन्यैश्तक्रवर्तिभिः ।
यद्ययं ह्यधमः पन्थाः कस्मात्तैस्तैर्निषेवितः ॥ १२.१३.९ ॥
ഈ വഴി അധമമായിരുന്നെങ്കിൽ സ്വായംഭുവ മനുവും മറ്റ് ചക്രവർത്തിമാരും എന്തുകൊണ്ട് അതു പിന്തുടർന്നു?
12.13.10
कृतत्रेतादियुक्तानि गुणवन्ति च भारत ।
युगानि बहुशस्तैश्च भुक्तेयमवनी नृप ॥ १२.१३.१० ॥
ഭാരതാ, കൃത, ത്രേതാദി ഗുണസമ്പന്നമായ യുഗങ്ങളിൽ അവർ ഈ ഭൂമിയെ പലതവണ ഭുജിച്ചിട്ടുണ്ട്, രാജാവേ.
12.13.11
लब्ध्वाऽपि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
न भुङ्क्ते यो नृपः सम्यक्किंफलं तस्य जीविते ॥ १२.१३.११ ॥
ചരാചരങ്ങളോടു കൂടിയ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ലഭിച്ചിട്ടും അതിനെ ശരിയായി ഭുജിക്കാത്ത രാജാവിന് അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഫലം എന്താണ്?
12.13.12
अथवा वसतो राजन्वने वन्येन जीवतः ।
द्रव्येषु यस्य ममता मृत्योरास्ये स वर्तते ॥ १२.१३.१२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ രാജാവേ, കാട്ടിൽ വസിച്ച് കാട്ടിലെ ഭക്ഷണംകൊണ്ട് ജീവിച്ചാലും, വസ്തുക്കളിൽ മമത വെച്ചവൻ മരണത്തിന്റെ വായിലാണ് കഴിയുന്നത്.
12.13.13
बाह्यान्तराणां भूतानां स्वभावं पश्य भारत ।
ये तु पश्यन्ति तद्भूतं मुच्यन्ते ते महाभयात् ॥ १२.१३.१३ ॥
ഭാരതാ, ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ ജീവികളുടെ സ്വഭാവം നോക്കുക. ആ യാഥാർത്ഥ്യം കാണുന്നവർ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു.
12.13.14
भवान्पिता भवान्माता भवान्भ्राता भवान्गुरुः ।
दुःखप्रलापानार्तस्य तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.१३.१४ ॥
അങ്ങാണ് എന്റെ പിതാവ്, അങ്ങാണ് എന്റെ മാതാവ്, അങ്ങാണ് എന്റെ സഹോദരൻ, അങ്ങാണ് എന്റെ ഗുരു. ദുഃഖത്താൽ വിലപിച്ച എന്നോട്, ആ വാക്കുകൾ അങ്ങ് ക്ഷമിക്കണം.
12.13.15
तथ्यं वा यदि वाऽतथ्यं यन्मयैतत्प्रभाषितम् ।
तद्विद्वि पृथिवीपाल भक्त्या भरतसत्तम ॥ १२.१३.१५ ॥
ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് സത്യമോ അസത്യമോ ആകട്ടെ, ഭൂപാലകാ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അത് ഭക്തിയോടെ അറിയുക.