మహాభారతం · అధ్యాయం 12.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.13.1
न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति वा न वा ॥ १२.१३.१ ॥
ఓ భారతా, బాహ్య ద్రవ్యాన్ని విడిచిపెట్టకుండా సిద్ధి కలగదు. శారీరక ద్రవ్యాన్ని విడిచిపెడితే సిద్ధి కలుగుతుందా లేదా?
12.13.2
बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेष्वनुगृध्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्याद्द्विषतां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.२ ॥
బాహ్య ద్రవ్యాన్ని విడిచి, శారీరక విషయాలపై ఆసక్తి కలిగినవాడికి ఉండే ధర్మం లేదా సుఖం ఏదో అది శత్రువులకు ఉండుగాక, మాకూ అలాగే ఉండుగాక.
12.13.3
शारीरंद्रव्यमुत्सृज्य पृथिवीमनुशासतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्यात्सुहृदां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.३ ॥
శారీరక ద్రవ్యాన్ని విడిచి భూమిని పాలించేవాడికి ఉండే ధర్మం లేదా సుఖం ఏదో అది మా మిత్రులకు ఉండుగాక, మాకూ అలాగే ఉండుగాక.
12.13.4
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युरुयक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम् ॥ १२.१३.४ ॥
'మమ' అనే రెండక్షరాల పదం మృత్యువు; మూడక్షరాల 'బ్రహ్మ' శాశ్వతం. 'మమ' అనేది రెండక్షరాల మృత్యువు; 'న మమ' అనేదే శాశ్వతం.
12.13.5
ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव समाश्रितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योजयेतामसंशयम् ॥ १२.१३.५ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు బ్రహ్మము మరియు మృత్యువు రెండూ ఆత్మలోనే ఆశ్రయం పొందాయి. అవి కనిపించనివిగా ఉంటూ ప్రాణులను నిస్సందేహంగా కలుపుతాయి.
12.13.6
अविनाशोऽस्य सत्वस्य नियतो यदि भारत ।
हित्वा शरीरं भूतानां न हिंसा प्रतिपत्स्यते ॥ १२.१३.६ ॥
ఓ భారతా, ఈ ప్రాణి నాశనం లేనిది నిశ్చయమైతే, శరీరాన్ని విడిచిపెట్టినా ప్రాణులకు హింస కలగదు.
12.13.7
अथापि च सहोत्पत्तिः सत्वस्य प्रलयस्तथा ।
नष्टे शरीरे नष्टः स्याद्वृथा च स्यात्क्रियापथः ॥ १२.१३.७ ॥
శరీరంతో పాటు జీవుడు పుట్టి, శరీరంతో పాటే నశిస్తే, శరీరం నశించినప్పుడు జీవుడూ నశిస్తాడు; అప్పుడు కర్మమార్గం వృథా అవుతుంది.
12.13.8
तस्मादेकान्तमुत्सृज्य पूर्वैः पूर्वतरैश्च यः ।
पन्था निषेवितः सद्भिः स निषेव्यो विजानता ॥ १२.१३.८ ॥
అందువల్ల పూర్వులు, వారికంటే ముందువారైన సత్పురుషులు అనుసరించిన మార్గాన్నే, జ్ఞానవంతుడు పూర్తిగా విడువక అనుసరించాలి.
12.13.9
स्वायंभुवेन मनुना तथाऽन्यैश्तक्रवर्तिभिः ।
यद्ययं ह्यधमः पन्थाः कस्मात्तैस्तैर्निषेवितः ॥ १२.१३.९ ॥
ఈ మార్గం నీచమైనదైతే, స్వాయంభువ మనువు, ఇతర చక్రవర్తులు దానిని ఎందుకు అనుసరించారు?
12.13.10
कृतत्रेतादियुक्तानि गुणवन्ति च भारत ।
युगानि बहुशस्तैश्च भुक्तेयमवनी नृप ॥ १२.१३.१० ॥
భరతవంశీయుడా, కృత, త్రేత మొదలైన గుణవంతమైన యుగాలలో వారు ఈ భూమిని అనేకసార్లు అనుభవించారు, ఓ రాజా.
12.13.11
लब्ध्वाऽपि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
न भुङ्क्ते यो नृपः सम्यक्किंफलं तस्य जीविते ॥ १२.१३.११ ॥
స్థావర జంగమాలతో కూడిన సమస్త భూమిని పొందినా, దానిని సరిగా అనుభవించని రాజుకు, అతని జీవితంలో ఫలమేముంది?
12.13.12
अथवा वसतो राजन्वने वन्येन जीवतः ।
द्रव्येषु यस्य ममता मृत्योरास्ये स वर्तते ॥ १२.१३.१२ ॥
లేదా రాజా, అడవిలో నివసిస్తూ అడవి ఫలాలతో జీవించినా, వస్తువులపై మమకారం ఉన్నవాడు మృత్యువు నోటిలోనే ఉంటాడు.
12.13.13
बाह्यान्तराणां भूतानां स्वभावं पश्य भारत ।
ये तु पश्यन्ति तद्भूतं मुच्यन्ते ते महाभयात् ॥ १२.१३.१३ ॥
భారతా, బాహ్య మరియు అంతర్ జీవుల స్వభావాన్ని చూడు. ఆ సత్యాన్ని చూసేవారు మహాభయం నుండి విముక్తులవుతారు.
12.13.14
भवान्पिता भवान्माता भवान्भ्राता भवान्गुरुः ।
दुःखप्रलापानार्तस्य तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.१३.१४ ॥
మీరే నా తండ్రి, మీరే నా తల్లి, మీరే నా సోదరుడు, మీరే నా గురువు. దుఃఖంతో విలపించిన నన్ను, నా ఆ మాటలను మీరు క్షమించడానికి అర్హులు.
12.13.15
तथ्यं वा यदि वाऽतथ्यं यन्मयैतत्प्रभाषितम् ।
तद्विद्वि पृथिवीपाल भक्त्या भरतसत्तम ॥ १२.१३.१५ ॥
నేను పలికిన ఈ మాట నిజమైనా, అబద్ధమైనా, భూపాలా, భరతశ్రేష్ఠా, దానిని భక్తితో తెలుసుకోండి.