ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.13.1
न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति वा न वा ॥ १२.१३.१ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಬಾಹ್ಯ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾರೀರಿಕ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ?
12.13.2
बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेष्वनुगृध्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्याद्द्विषतां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.२ ॥
ಬಾಹ್ಯ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶಾರೀರಿಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ಇರುವ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸುಖ ಯಾವುದೋ ಅದು ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಇರಲಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ನಮಗೂ ಇರಲಿ.
12.13.3
शारीरंद्रव्यमुत्सृज्य पृथिवीमनुशासतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्यात्सुहृदां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.३ ॥
ಶಾರೀರಿಕ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವವನಿಗೆ ಇರುವ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸುಖ ಯಾವುದೋ ಅದು ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಇರಲಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ನಮಗೂ ಇರಲಿ.
12.13.4
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युरुयक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम् ॥ १२.१३.४ ॥
'ಮಮ' ಎಂಬ ಎರಡಕ್ಷರದ ಪದ ಮೃತ್ಯು; ಮೂರಕ್ಷರದ 'ಬ್ರಹ್ಮ' ಶಾಶ್ವತ. 'ಮಮ' ಎಂಬುದು ಎರಡಕ್ಷರದ ಮೃತ್ಯು; 'ನ ಮಮ' ಎಂಬುದೇ ಶಾಶ್ವತ.
12.13.5
ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव समाश्रितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योजयेतामसंशयम् ॥ १२.१३.५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು ಇಬ್ಬರೂ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಣದವರಾಗಿ ಅವರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.13.6
अविनाशोऽस्य सत्वस्य नियतो यदि भारत ।
हित्वा शरीरं भूतानां न हिंसा प्रतिपत्स्यते ॥ १२.१३.६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಈ ಜೀವಿಯ ಅವಿನಾಶತೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.13.7
अथापि च सहोत्पत्तिः सत्वस्य प्रलयस्तथा ।
नष्टे शरीरे नष्टः स्याद्वृथा च स्यात्क्रियापथः ॥ १२.१३.७ ॥
ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಜೀವವೂ ಹುಟ್ಟಿ, ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಲಯವಾದರೆ, ದೇಹ ನಾಶವಾದಾಗ ಜೀವವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
12.13.8
तस्मादेकान्तमुत्सृज्य पूर्वैः पूर्वतरैश्च यः ।
पन्था निषेवितः सद्भिः स निषेव्यो विजानता ॥ १२.१३.८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿರಿಯರೂ ಅವರಿಗೂ ಮೊದಲಿನವರೂ ಆದ ಸತ್ಪುರುಷರು ಅನುಸರಿಸಿದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.
12.13.9
स्वायंभुवेन मनुना तथाऽन्यैश्तक्रवर्तिभिः ।
यद्ययं ह्यधमः पन्थाः कस्मात्तैस्तैर्निषेवितः ॥ १२.१३.९ ॥
ಈ ದಾರಿ ಕೀಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಮತ್ತು ಇತರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಅದನ್ನು ಏಕೆ ಅನುಸರಿಸಿದರು?
12.13.10
कृतत्रेतादियुक्तानि गुणवन्ति च भारत ।
युगानि बहुशस्तैश्च भुक्तेयमवनी नृप ॥ १२.१३.१० ॥
ಭರತವಂಶಜನೇ, ಕೃತ, ತ್ರೇತಾ ಮೊದಲಾದ ಗುಣವಂತ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಅನುಭವಿಸಿದರು, ಓ ರಾಜನೇ.
12.13.11
लब्ध्वाऽपि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
न भुङ्क्ते यो नृपः सम्यक्किंफलं तस्य जीविते ॥ १२.१३.११ ॥
ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದೂ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸದ ರಾಜನಿಗೆ, ಅವನ ಬದುಕಿನ ಫಲವೇನು?
12.13.12
अथवा वसतो राजन्वने वन्येन जीवतः ।
द्रव्येषु यस्य ममता मृत्योरास्ये स वर्तते ॥ १२.१३.१२ ॥
ಅಥವಾ ರಾಜನೇ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಕಾಡಿನ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಿದರೂ, ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಮತೆಯುಳ್ಳವನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಾಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.
12.13.13
बाह्यान्तराणां भूतानां स्वभावं पश्य भारत ।
ये तु पश्यन्ति तद्भूतं मुच्यन्ते ते महाभयात् ॥ १२.१३.१३ ॥
ಭಾರತ, ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೋಡು. ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವವರು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.13.14
भवान्पिता भवान्माता भवान्भ्राता भवान्गुरुः ।
दुःखप्रलापानार्तस्य तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.१३.१४ ॥
ನೀವೇ ನನ್ನ ತಂದೆ, ನೀವೇ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ನೀವೇ ನನ್ನ ಸಹೋದರ, ನೀವೇ ನನ್ನ ಗುರು. ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು, ನನ್ನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
12.13.15
तथ्यं वा यदि वाऽतथ्यं यन्मयैतत्प्रभाषितम् ।
तद्विद्वि पृथिवीपाल भक्त्या भरतसत्तम ॥ १२.१३.१५ ॥
ನಾನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತು ಸತ್ಯವೋ ಅಸತ್ಯವೋ, ಭೂಪಾಲಕನೇ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಿರಿ.