マハーバーラタ · 章 12.13

12.13.1

न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति वा न वा ॥ १२.१३.१ ॥

バラタの末裔よ、外的な所有を捨てなければ成就はない。身体的な所有を捨てて成就するかどうか……

बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेष्वनुगृध्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्याद्द्विषतां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.२ ॥

外的な所有を離れながら身体的なものに執着する者の法や幸福があるならば、それは我らの敵に、そして我らにも同じくあれ。

शारीरंद्रव्यमुत्सृज्य पृथिवीमनुशासतः ।
यो धर्मो यत्सुखं वा स्यात्सुहृदां तत्तथाऽस्तु नः ॥ १२.१३.३ ॥

身体的な所有を捨てて大地を統治する者の法や幸福があるならば、それは我らの友に、そして我らにも同じくあれ。

द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युरुयक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम् ॥ १२.१३.४ ॥

「ママ」（私のもの）という二音節は死であり、三音節のブラフマンは永遠である。「ママ」は二音節の死；「ナ・ママ」（私のものではない）こそが永遠である。

ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव समाश्रितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योजयेतामसंशयम् ॥ १२.१३.५ ॥

そのとき王よ、ブラフマンと死は、ともに自己のうちに身を寄せている。見えぬまま、彼らは疑いなく衆生を結びつける。

अविनाशोऽस्य सत्वस्य नियतो यदि भारत ।
हित्वा शरीरं भूतानां न हिंसा प्रतिपत्स्यते ॥ १२.१३.६ ॥

バラタの末裔よ、もしこの存在の不滅性が定まっているなら、身体を捨てても生きとし生けるものに害は及ばないだろう。

अथापि च सहोत्पत्तिः सत्वस्य प्रलयस्तथा ।
नष्टे शरीरे नष्टः स्याद्वृथा च स्यात्क्रियापथः ॥ १२.१३.७ ॥

もし生命が身体とともに生じ、身体とともに滅するなら、身体が失われれば生命も失われ、行為の道は空しいものとなる。

तस्मादेकान्तमुत्सृज्य पूर्वैः पूर्वतरैश्च यः ।
पन्था निषेवितः सद्भिः स निषेव्यो विजानता ॥ १२.१३.८ ॥

ゆえに、他の道をすべて捨てて、祖先やそれ以前の善き人々が歩んだ道を、智者は歩むべきである。

स्वायंभुवेन मनुना तथाऽन्यैश्तक्रवर्तिभिः ।
यद्ययं ह्यधमः पन्थाः कस्मात्तैस्तैर्निषेवितः ॥ १२.१३.९ ॥

もしこの道が本当に劣ったものなら、なぜスヴァーヤンブヴァ・マヌや他の転輪聖王たちがそれに従ったのか。

कृतत्रेतादियुक्तानि गुणवन्ति च भारत ।
युगानि बहुशस्तैश्च भुक्तेयमवनी नृप ॥ १२.१३.१० ॥

バラタの子孫よ、クリタやトレーターなど徳ある時代において、彼らはこの大地を幾度も享受した。王よ。

लब्ध्वाऽपि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
न भुङ्क्ते यो नृपः सम्यक्किंफलं तस्य जीविते ॥ १२.१३.११ ॥

動くものと動かないものすべてを含む全大地を得ても、それを正しく享受しない王にとって、その生涯の実りは何であろうか。

अथवा वसतो राजन्वने वन्येन जीवतः ।
द्रव्येषु यस्य ममता मृत्योरास्ये स वर्तते ॥ १२.१३.१२ ॥

あるいは王よ、森に住み森の実で生きていても、財物に執着する者は、まさに死の口の中にいるのである。

बाह्यान्तराणां भूतानां स्वभावं पश्य भारत ।
ये तु पश्यन्ति तद्भूतं मुच्यन्ते ते महाभयात् ॥ १२.१३.१३ ॥

バーラタよ、外と内の存在の本性を見よ。その真実を見る者は、大いなる恐怖から解放される。

भवान्पिता भवान्माता भवान्भ्राता भवान्गुरुः ।
दुःखप्रलापानार्तस्य तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.१३.१४ ॥

あなたは私の父、あなたは私の母、あなたは私の兄、あなたは私の師です。悲しみに嘆き苦しむ私を、私のあの言葉について、あなたはお許しくださるべきです。

तथ्यं वा यदि वाऽतथ्यं यन्मयैतत्प्रभाषितम् ।
तद्विद्वि पृथिवीपाल भक्त्या भरतसत्तम ॥ १२.१३.१५ ॥

私が述べたことが真であれ偽であれ、大地の守護者、バラタの最良者よ、それは信愛から語られたものと知りなさい。