Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.131

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.131.1

क्षीणस्य दीर्घसूत्रस्य सानुक्रोशस्य बन्धुषु ।
परिशङ्कितमुख्यस्य दुष्टमन्त्रस्य भारत ॥ १२.१३१.१ ॥

ഭാരതാ, ക്ഷീണിച്ചവനും കാര്യം നീട്ടിവെക്കുന്നവനും ബന്ധുക്കളോട് ദയയുള്ളവനും പ്രധാനികൾ സംശയിക്കപ്പെടുന്നവനും ദുഷ്ടമന്ത്രമുള്ളവനുമായ ഒരാൾക്ക്—

12.131.2

विरक्तराज्यपौरस्य निर्द्रव्यनिचयस्य च ।
असंभावितमित्रस्य भिन्नामात्यस्य सर्वतः ॥ १२.१३१.२ ॥

രാജ്യവും പൗരന്മാരും വിട്ടുപോയവനും ധനം ശൂന്യമായവനും വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത മിത്രങ്ങളുള്ളവനും എല്ലായിടത്തും അമാത്യർ ഭിന്നിച്ചവനുമായ ഒരാൾക്ക്—

12.131.3

परचक्राभियातस्य दुर्बलस्य बलीयसा ।
आपन्नचेतसो ब्रूहि किं कार्यमवशिष्यते ॥ १२.१३१.३ ॥

ശത്രുസൈന്യത്താൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടവനും ബലവാനാൽ ദുർബലനാക്കപ്പെട്ടവനും ആപത്തിൽ മനസ്സ് കുടുങ്ങിയവനുമായ ഒരാൾക്ക് ഇനി എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് പറയൂ.

12.131.4

बाह्यश्चेद्विजिगीषुः स्याद्धर्मार्थकुशलः शुचिः ।
जवेन सन्धिं कुर्वीत पूर्वं पूर्वं विमोक्षयेत् ॥ १२.१३१.४ ॥

പുറമേയുള്ള ജയേച്ഛുവായ ഒരാൾ ധർമ്മാർത്ഥകുശലനും ശുചിയുമാണെങ്കിൽ, വേഗത്തിൽ സന്ധി ചെയ്യണം, മുമ്പുള്ളവരെ മോചിപ്പിക്കണം.

12.131.5

योऽधर्मविजिगीषुः स्याद्बलवान्पापनिश्चयः ।
आत्मनः सन्निरोधेन सन्धिं तेनापि रोचयेत् ॥ १२.१३१.५ ॥

അധർമ്മത്താൽ ജയം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ബലവാനും പാപനിശ്ചയമുള്ളവനുമായ ഒരാളോടും സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് സന്ധിയെ സ്വീകരിക്കണം.

12.131.6

अपास्य राजधानीं वा तरेदन्येन वाऽऽपदम् ।
तद्भावभावो द्रव्याणि जीवन्पुनरुपार्जयेत् ॥ १२.१३१.६ ॥

രാജധാനി ഉപേക്ഷിച്ചോ മറ്റൊരു മാർഗത്താലോ ആപത്തിനെ കടക്കണം; ആ അവസ്ഥയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന് വീണ്ടും ധനം സമ്പാദിക്കണം.

12.131.7

यास्तु कोशबलत्यागाच्छक्यास्तरितुमापदः ।
कस्तत्राधिकमात्मानं संत्यजेदर्थधर्मवित् ॥ १२.१३१.७ ॥

ഖജനാവും സൈന്യവും ഉപേക്ഷിച്ച് മറികടക്കാവുന്ന ആപത്തുകളിൽ, അർത്ഥധർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ അതിലധികം സ്വയം ത്യജിക്കുമോ?

12.131.8

अपराधाज्जुगुप्सेत का सपत्नधने दया ।
न त्वेवात्मा प्रदातव्यः शक्ये सति कथंचन ॥ १२.१३१.८ ॥

അപരാധത്താൽ വെറുപ്പ് വേണം; ശത്രുധനത്തിൽ ദയയെന്തിന്? എന്നാൽ കഴിയുമ്പോൾ ഒരു വിധത്തിലും സ്വയം നൽകരുത്.

12.131.9

आभ्यन्तरे च कुपिते बाह्ये चोपनिपीडिते ।
क्षीणे कोशे श्रुते मन्त्रे किं कार्यमवशिष्यते ॥ १२.१३१.९ ॥

ഉള്ളിൽ കോപവും പുറത്ത് സമ്മർദ്ദവുമുണ്ടായി, ഖജനാവ് ക്ഷയിച്ച്, ആലോചന വെളിപ്പെട്ടാൽ, ഇനി എന്താണ് ചെയ്യാനുള്ളത്?

12.131.10

क्षिप्रं वा सन्धिकामः स्यात्क्षिप्रं वा तीक्ष्णविक्रम ।
यदाऽपनयनं क्षिप्रमेतद्वै सांपरायिकम् ॥ १२.१३१.१० ॥

വേഗം സന്ധി ആഗ്രഹിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ തീക്ഷ്ണപരാക്രമീ, വേഗം നീക്കം ചെയ്യട്ടെ; വേഗം നീക്കുന്നതാണ് ഫലത്തിലേക്കുള്ള വഴി.

12.131.11

अनुरक्तेन पुष्टेन हृष्टेन जगतीपतिः ।
अल्पेनापि स्वसैन्येन भूमिं जयति भूमिपः ॥ १२.१३१.११ ॥

വിശ്വസ്തവും പുഷ്ടവും സന്തുഷ്ടവുമായ തന്റെ സൈന്യത്താൽ, ചെറുതായാലും, ഭൂപതി ഭൂമിയെ ജയിക്കുന്നു.

12.131.12

हतो वा दिवमारोहेद्धत्वा च सुखमावहेत् ।
युद्धे हि संत्यजन्प्राणाञ्शक्रस्यैति सलोकताम् ॥ १२.१३१.१२ ॥

വധിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കയറട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ജയിച്ച് സുഖം നേടട്ടെ; യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ ത്യജിക്കുന്നവൻ ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.

12.131.13

सर्वलोकागसं कृत्वा मृदुत्वं गन्तुमेव च ।
विश्वासाद्विनयं कुर्यात्संजह्याद्वाऽप्युपानहौ ॥ १२.१३१.१३ ॥

എല്ലാ ജനങ്ങളോടും അപരാധം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മൃദുത്വം സ്വീകരിക്കണം; വിശ്വാസത്തോടെ വിനയം കാണിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് പാദുകങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണം.

12.131.14

अपचिक्रमिषुः क्षिप्रं सेनां स्वां परिसान्त्वयन् ।
विलङ्घयित्वा सत्रेण ततः स्वयमुपक्रमेत् ॥ १२.१३१.१४ ॥

വേഗം പിൻവാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്റെ സേനയെ നന്നായി ആശ്വസിപ്പിച്ച്, ഉപായത്താൽ തടസ്സങ്ങൾ കടന്ന്, പിന്നീട് സ്വയം മുന്നോട്ടു നീങ്ങണം.