Mahābhārata · Adhyāya 12.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.134.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अत्र कामन्दवचनं कीर्तयन्ति पुराविदः।
प्रत्यक्षावेव धर्मार्थौ क्षत्रियस्य विजानतः ॥ १२.१३४.१ ॥
Aquí también recitan este antiguo relato. Aquí los conocedores de la antigüedad recuerdan el dicho de Kāmandaka: para el kṣatriya que lo comprende, el dharma y la riqueza son directamente visibles.
12.134.2
तौ तु न व्यवधातव्यौ परोक्षा धर्मयातना ।
अधर्मो धर्म इत्येतद्यथा वृक्षफलं तथा ॥ १२.१३४.२ ॥
Pero ambos no deben separarse; el tormento del dharma es invisible. Adharma y dharma, como el fruto de un árbol, así (maduran).
12.134.3
धर्माधर्मफले जातु ददर्शेह न कश्चन ।
वुभूषेद्बलमेवैतत्सर्वं बलवतो वशे ॥ १२.१३४.३ ॥
Nadie ha visto jamás aquí los frutos del dharma y del adharma. Por eso, uno debe desear solo la fuerza, pues todo esto está bajo el poder del poderoso.
12.134.4
श्रियं बलममात्यांश्च बलवानिह विन्दति ।
यो ह्यनाढ्यः स पतितस्तदुच्छिष्टं यदल्पकम् ॥ १२.१३४.४ ॥
Aquí el hombre fuerte es el único que obtiene fortuna, fuerza y ministros. Quien carece de riqueza está caído; lo poco que hay es el sobrante (del poderoso).
12.134.5
बह्वपथ्ये बलवति न किंचित्क्रियते भयात् ।
उभौ सत्याधिकारौ तौ त्रायेते महतो भयात् ॥ १२.१३४.५ ॥
Cuando el poderoso hace muchas cosas dañinas, nadie hace nada por miedo. Estos dos, que poseen la autoridad sobre la verdad, protegen del gran temor.
12.134.6
अति धर्माद्बलं मन्ये बलाद्धर्मः प्रवर्तते ।
बले प्रतिष्ठितो धर्मो धरण्यामिव जंगमः ॥ १२.१३४.६ ॥
Considero que la fuerza está por encima del dharma, pues el dharma surge de la fuerza; el dharma asentado en la fuerza es como un ser vivo que camina sobre la tierra.
12.134.7
धूमो वायोरिव वशे बलं धर्मोऽनुवर्तते ।
अनीश्वरो बलं धर्मो द्रुमं वल्लीव संश्रिता ॥ १२.१३४.७ ॥
Como el humo sigue al viento, el dharma sigue al poder. Sin un señor, el poder y el dharma se aferran como una enredadera a un árbol.
12.134.8
वशे बलवतां धर्मः सुखं भोगवतामिव ।
नास्त्यसाध्यं बलवतां सर्वं बलवता जितम् ॥ १२.१३४.८ ॥
Como la felicidad pertenece a quienes la disfrutan, el dharma está bajo el control de los poderosos. Nada es inalcanzable para los poderosos; todo lo conquista el fuerte.
12.134.9
दुराचारः क्षीणबलः परिमाणं न गच्छति ।
अथ तस्मादुद्विजते सर्वो लोको वृकादिव ॥ १२.१३४.९ ॥
Un hombre de conducta perversa y fuerza debilitada no conoce medida. Por eso todo el pueblo se asusta de él, como de un lobo.
12.134.10
अपध्वस्तो ह्यवमतो दुःखं जीवति जीवितम् ।
जीवितं यदधिक्षिप्तं यथैव मरणं तथा ॥ १२.१३४.१० ॥
Quien es humillado y despreciado vive una vida de dolor. Una vida ultrajada no es distinta de la muerte.
12.134.11
यदेवमाहुः पापेन चारित्रेण विवक्षितम् ।
सुभृशं तप्यते तेन वाक्शल्येन परिक्षतः ॥ १२.१३४.११ ॥
Cuando se dice tal cosa de un hombre de conducta perversa, él se atormenta profundamente, herido por el dardo de las palabras.
12.134.12
अत्रैतदाहुराचार्याः पापस्य परिमोक्षणे ।
त्रयीं विद्यामुपासीत तथोपासीत वै द्विजान् ॥ १२.१३४.१२ ॥
Sobre esto dicen los maestros, para la liberación del pecado: se debe venerar el saber triple, y también servir a los dvijas, los nacidos dos veces.
12.134.13
प्रसादयेन्मधुरया वाचा चाप्यथ कर्मणा ।
महामनाश्चैव भवेद्विवहेच्च महाकुले ॥ १२.१३४.१३ ॥
Debe complacer a otros con palabras dulces y con sus acciones, ser de gran ánimo y casarse con una gran familia.
12.134.14
इत्यस्तीति वदेदेव परेषां कीर्तयेद्गुणान् ।
जपेदुदकशीलः स्यात्पेशलो नातिजल्पकः ॥ १२.१३४.१४ ॥
Debe decir solo «existe», alabar las virtudes de los demás, recitar plegarias, ser aficionado a las abluciones, ser amable y no hablar en exceso.
12.134.15
ब्रह्म क्षत्रं संप्रविशेद्बहु कृत्वा सुदुष्करम् ।
उच्यमानो हि लोकेन बहु तत्तदचिन्तयन् ॥ १२.१३४.१५ ॥
Tras realizar acciones muy difíciles, debe ingresar en la clase sacerdotal o guerrera; aunque la gente hable mucho de él, no debe preocuparse por ello.
12.134.16
उपप्राप्यैवमाचारं क्षिप्रं बहुमतो भवेत् ।
सुखं च वित्तं भुञ्जीत वृत्तेनैकेन गोपयेत् ॥ १२.१३४.१६ ॥
Habiendo adoptado tal conducta, pronto será muy estimado; debe disfrutar de la felicidad y la riqueza, pero ocultarse mediante una sola forma de conducta.
12.134.17
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा नयेच्च सततं वने ।
यस्मिन्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया।
लोके च लभते पूजां परत्रेह महत्फलम् ॥ १२.१३४.१७ ॥
Incluso de ellos, debe llevar constantemente al bosque los ciervos cazados, y tomar aquello que la gente no aceptaría por temor a la comida de los ladrones. En este mundo obtiene honra, y en el otro mundo y aquí obtiene un gran fruto.