മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.134.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अत्र कामन्दवचनं कीर्तयन्ति पुराविदः।
प्रत्यक्षावेव धर्मार्थौ क्षत्रियस्य विजानतः ॥ १२.१३४.१ ॥
ഇവിടെയും ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം ഉദാഹരിക്കുന്നു. ഇവിടെ പുരാണജ്ഞർ കാമന്ദകന്റെ വചനം കീർത്തിക്കുന്നു: അറിയുന്ന ക്ഷത്രിയന് ധർമ്മവും അർത്ഥവും പ്രത്യക്ഷമാണ്.
12.134.2
तौ तु न व्यवधातव्यौ परोक्षा धर्मयातना ।
अधर्मो धर्म इत्येतद्यथा वृक्षफलं तथा ॥ १२.१३४.२ ॥
എന്നാൽ ആ രണ്ടിനെയും വേർതിരിക്കരുത്; ധർമ്മയാതന അദൃശ്യമാണ്. അധർമ്മവും ധർമ്മവും വൃക്ഷഫലം പോലെ ഫലം നൽകുന്നു.
12.134.3
धर्माधर्मफले जातु ददर्शेह न कश्चन ।
वुभूषेद्बलमेवैतत्सर्वं बलवतो वशे ॥ १२.१३४.३ ॥
ധർമ്മത്തിന്റെയും അധർമ്മത്തിന്റെയും ഫലങ്ങൾ ഇവിടെ ആരും ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. അതിനാൽ ബലത്തെയാണ് ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത്; ഇവയെല്ലാം ബലവാന്റെ അധീനത്തിലാണ്.
12.134.4
श्रियं बलममात्यांश्च बलवानिह विन्दति ।
यो ह्यनाढ्यः स पतितस्तदुच्छिष्टं यदल्पकम् ॥ १२.१३४.४ ॥
ഇവിടെ ബലവാൻ മാത്രമാണ് ശ്രീയും ബലവും അമാത്യന്മാരും നേടുന്നത്. ധനമില്ലാത്തവൻ പതിതനാണ്; അല്പമുള്ളത് (ബലവാന്റെ) ഉച്ഛിഷ്ടമാണ്.
12.134.5
बह्वपथ्ये बलवति न किंचित्क्रियते भयात् ।
उभौ सत्याधिकारौ तौ त्रायेते महतो भयात् ॥ १२.१३४.५ ॥
ബലവാൻ പല ദോഷകരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്താലും ഭയം കൊണ്ട് ആരും ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. സത്യാധികാരമുള്ള ഈ രണ്ടും മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.
12.134.6
अति धर्माद्बलं मन्ये बलाद्धर्मः प्रवर्तते ।
बले प्रतिष्ठितो धर्मो धरण्यामिव जंगमः ॥ १२.१३४.६ ॥
ബലം ധർമ്മത്തേക്കാൾ മീതെയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ബലത്തിൽ നിന്നാണ് ധർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ബലത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ധർമ്മം ഭൂമിയിൽ ചലിക്കുന്ന ജീവിയെപ്പോലെയാണ്.
12.134.7
धूमो वायोरिव वशे बलं धर्मोऽनुवर्तते ।
अनीश्वरो बलं धर्मो द्रुमं वल्लीव संश्रिता ॥ १२.१३४.७ ॥
പുക കാറ്റിന്റെ വശത്തിൽ നീങ്ങുന്നതുപോലെ ധർമ്മം ബലത്തിന്റെ വശത്ത് പിന്തുടരുന്നു. നാഥനില്ലാത്ത ബലവും ധർമ്മവും വൃക്ഷത്തെ പറ്റിപ്പിടിച്ച വള്ളിപോലെ ആശ്രയിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
12.134.8
वशे बलवतां धर्मः सुखं भोगवतामिव ।
नास्त्यसाध्यं बलवतां सर्वं बलवता जितम् ॥ १२.१३४.८ ॥
സുഖം ഭോഗവാന്മാരുടെ വശത്തിലിരിക്കുന്നതുപോലെ ധർമ്മം ബലവാന്മാരുടെ വശത്തിലാണ്. ബലവാന്മാർക്ക് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല; എല്ലാം ബലവാൻ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
12.134.9
दुराचारः क्षीणबलः परिमाणं न गच्छति ।
अथ तस्मादुद्विजते सर्वो लोको वृकादिव ॥ १२.१३४.९ ॥
ദുരാചാരിയും ക്ഷീണബലനുമായവൻ തന്റെ പരിധി അറിയുന്നില്ല. അതിനാൽ എല്ലാ ലോകവും ചെന്നായെ കണ്ടതുപോലെ അവനെ ഭയന്ന് വിറയ്ക്കുന്നു.
12.134.10
अपध्वस्तो ह्यवमतो दुःखं जीवति जीवितम् ।
जीवितं यदधिक्षिप्तं यथैव मरणं तथा ॥ १२.१३४.१० ॥
അപമാനിതനും നിന്ദിതനുമായവൻ ദുഃഖത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. നിന്ദിക്കപ്പെട്ട ജീവിതം മരണം പോലെതന്നെ.
12.134.11
यदेवमाहुः पापेन चारित्रेण विवक्षितम् ।
सुभृशं तप्यते तेन वाक्शल्येन परिक्षतः ॥ १२.१३४.११ ॥
പാപിയുടെ നടപ്പിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയപ്പെടുമ്പോൾ, വാക്കിന്റെ മുള്ളേറ്റ് മുറിവേറ്റവൻ അതിയായി വേദനിക്കുന്നു.
12.134.12
अत्रैतदाहुराचार्याः पापस्य परिमोक्षणे ।
त्रयीं विद्यामुपासीत तथोपासीत वै द्विजान् ॥ १२.१३४.१२ ॥
ഇതിൽ ആചാര്യന്മാർ പാപമോചനത്തിനായി ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ത്രയീവിദ്യയെ ഉപാസിക്കണം; ദ്വിജന്മാരെയും ഉപാസിക്കണം.
12.134.13
प्रसादयेन्मधुरया वाचा चाप्यथ कर्मणा ।
महामनाश्चैव भवेद्विवहेच्च महाकुले ॥ १२.१३४.१३ ॥
മധുരമായ വാക്കുകൊണ്ടും പ്രവൃത്തികൊണ്ടും (മറ്റുള്ളവരെ) പ്രസാദിപ്പിക്കണം; മഹാമനസ്കനായിരിക്കണം; മഹത്തായ കുലത്തിൽ വിവാഹം ചെയ്യണം.
12.134.14
इत्यस्तीति वदेदेव परेषां कीर्तयेद्गुणान् ।
जपेदुदकशीलः स्यात्पेशलो नातिजल्पकः ॥ १२.१३४.१४ ॥
'ഉണ്ട്' എന്നുതന്നെ പറയണം; മറ്റുള്ളവരുടെ ഗുണങ്ങളെ കീർത്തിക്കണം; ജപിക്കണം; സ്നാനശീലനായിരിക്കണം; മൃദുവായിരിക്കണം, അധികം സംസാരിക്കരുത്.
12.134.15
ब्रह्म क्षत्रं संप्रविशेद्बहु कृत्वा सुदुष्करम् ।
उच्यमानो हि लोकेन बहु तत्तदचिन्तयन् ॥ १२.१३४.१५ ॥
വളരെ കഠിനമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയ വർണ്ണത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം; ജനങ്ങൾ അവനെക്കുറിച്ച് എത്ര പറഞ്ഞാലും അതിനെ ചിന്തിക്കരുത്.
12.134.16
उपप्राप्यैवमाचारं क्षिप्रं बहुमतो भवेत् ।
सुखं च वित्तं भुञ्जीत वृत्तेनैकेन गोपयेत् ॥ १२.१३४.१६ ॥
ഇങ്ങനെ ആചാരം സ്വീകരിച്ച് അവൻ വേഗത്തിൽ ആദരണീയനാകണം; സുഖവും സമ്പത്തും അനുഭവിക്കണം; ഒരേയൊരു നടപ്പുകൊണ്ട് (തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം) മറച്ചുവെക്കണം.
12.134.17
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा नयेच्च सततं वने ।
यस्मिन्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया।
लोके च लभते पूजां परत्रेह महत्फलम् ॥ १२.१३४.१७ ॥
അവരിൽ നിന്നും മാൻകളെ കൊന്ന് കാട്ടിൽ നിരന്തരം കൊണ്ടുപോകണം; കള്ളന്മാരുടെ ഭക്ഷണമെന്ന ശങ്കയാൽ ആളുകൾ ഏതു സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുന്നുവോ അത് സ്വീകരിക്കണം. ഈ ലോകത്തിൽ അവൻ ആദരം നേടുന്നു; പരലോകത്തിലും ഇവിടെയും മഹത്തായ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.