Mahābhārata · Adhyāya 12.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.134.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अत्र कामन्दवचनं कीर्तयन्ति पुराविदः।
प्रत्यक्षावेव धर्मार्थौ क्षत्रियस्य विजानतः ॥ १२.१३४.१ ॥
Auch hier führt man diese alte Erzählung an. Hier rühmen die Kenner des Altertums den Ausspruch Kāmandakas: Für den Kṣatriya, der es weiß, sind Dharma und Reichtum unmittelbar sichtbar.
12.134.2
तौ तु न व्यवधातव्यौ परोक्षा धर्मयातना ।
अधर्मो धर्म इत्येतद्यथा वृक्षफलं तथा ॥ १२.१३४.२ ॥
Doch die beiden darf man nicht trennen; die Qual des Dharma ist unsichtbar. Adharma und Dharma reifen wie die Frucht eines Baumes, so (reifen sie).
12.134.3
धर्माधर्मफले जातु ददर्शेह न कश्चन ।
वुभूषेद्बलमेवैतत्सर्वं बलवतो वशे ॥ १२.१३४.३ ॥
Niemand hat hier je die Früchte von Dharma und Adharma gesehen. Deshalb soll man allein nach Stärke streben, denn all dies steht in der Gewalt des Mächtigen.
12.134.4
श्रियं बलममात्यांश्च बलवानिह विन्दति ।
यो ह्यनाढ्यः स पतितस्तदुच्छिष्टं यदल्पकम् ॥ १२.१३४.४ ॥
Hier erlangt allein der Starke Glück, Macht und Minister. Wer ohne Reichtum ist, ist gefallen; das Wenige ist der Überrest (des Mächtigen).
12.134.5
बह्वपथ्ये बलवति न किंचित्क्रियते भयात् ।
उभौ सत्याधिकारौ तौ त्रायेते महतो भयात् ॥ १२.१३४.५ ॥
Wenn der Mächtige vieles Schädliche tut, unternimmt aus Furcht niemand etwas. Diese beiden, die Autorität über die Wahrheit besitzen, schützen vor großer Furcht.
12.134.6
अति धर्माद्बलं मन्ये बलाद्धर्मः प्रवर्तते ।
बले प्रतिष्ठितो धर्मो धरण्यामिव जंगमः ॥ १२.१३४.६ ॥
Ich halte die Stärke für höher als den Dharma, denn der Dharma entsteht aus der Stärke; der in der Stärke gegründete Dharma gleicht einem lebenden Wesen, das auf der Erde wandelt.
12.134.7
धूमो वायोरिव वशे बलं धर्मोऽनुवर्तते ।
अनीश्वरो बलं धर्मो द्रुमं वल्लीव संश्रिता ॥ १२.१३४.७ ॥
Wie der Rauch dem Wind folgt, so folgt der Dharma der Macht. Ohne Herrn klammern sich Macht und Dharma an, wie eine Ranke an einen Baum.
12.134.8
वशे बलवतां धर्मः सुखं भोगवतामिव ।
नास्त्यसाध्यं बलवतां सर्वं बलवता जितम् ॥ १२.१३४.८ ॥
Wie das Glück denen gehört, die es genießen, so liegt der Dharma in der Gewalt der Mächtigen. Nichts ist den Mächtigen unerreichbar; alles hat der Starke erobert.
12.134.9
दुराचारः क्षीणबलः परिमाणं न गच्छति ।
अथ तस्मादुद्विजते सर्वो लोको वृकादिव ॥ १२.१३४.९ ॥
Ein Mann von übler Lebensführung und geschwächter Kraft hält kein Maß. Darum fürchtet ihn die ganze Welt, wie man einen Wolf fürchtet.
12.134.10
अपध्वस्तो ह्यवमतो दुःखं जीवति जीवितम् ।
जीवितं यदधिक्षिप्तं यथैव मरणं तथा ॥ १२.१३४.१० ॥
Wer verstoßen und verachtet ist, lebt in Kummer. Ein geschmähtes Leben ist nicht anders als der Tod.
12.134.11
यदेवमाहुः पापेन चारित्रेण विवक्षितम् ।
सुभृशं तप्यते तेन वाक्शल्येन परिक्षतः ॥ १२.१३४.११ ॥
Wenn man so über einen Mann von übler Lebensführung spricht, quält er sich tief, verwundet vom Pfeil der Worte.
12.134.12
अत्रैतदाहुराचार्याः पापस्य परिमोक्षणे ।
त्रयीं विद्यामुपासीत तथोपासीत वै द्विजान् ॥ १२.१३४.१२ ॥
Hierzu sagen die Lehrer zur Befreiung von der Sünde: Man soll das dreifache Wissen verehren, und ebenso den Zweimalgeborenen dienen.
12.134.13
प्रसादयेन्मधुरया वाचा चाप्यथ कर्मणा ।
महामनाश्चैव भवेद्विवहेच्च महाकुले ॥ १२.१३४.१३ ॥
Er soll andere durch süße Worte und durch Taten besänftigen, großmütig sein und in eine große Familie heiraten.
12.134.14
इत्यस्तीति वदेदेव परेषां कीर्तयेद्गुणान् ।
जपेदुदकशीलः स्यात्पेशलो नातिजल्पकः ॥ १२.१३४.१४ ॥
Er soll nur sagen »es ist so«, die Tugenden anderer preisen, murmelnd beten, dem Wasser (der Reinigung) zugetan sein, feinfühlig sein und nicht zu viel reden.
12.134.15
ब्रह्म क्षत्रं संप्रविशेद्बहु कृत्वा सुदुष्करम् ।
उच्यमानो हि लोकेन बहु तत्तदचिन्तयन् ॥ १२.१३४.१५ ॥
Nachdem er sehr schwierige Taten vollbracht hat, soll er in den Stand der Priester oder der Krieger eintreten; mag man auch viel über ihn reden, er soll nicht darüber nachdenken.
12.134.16
उपप्राप्यैवमाचारं क्षिप्रं बहुमतो भवेत् ।
सुखं च वित्तं भुञ्जीत वृत्तेनैकेन गोपयेत् ॥ १२.१३४.१६ ॥
Hat er sich auf solche Weise verhalten, wird er bald hoch geachtet sein; er soll Glück und Reichtum genießen, aber durch eine einzige Art des Verhaltens sein Wesen verbergen.
12.134.17
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा नयेच्च सततं वने ।
यस्मिन्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया।
लोके च लभते पूजां परत्रेह महत्फलम् ॥ १२.१३४.१७ ॥
Auch von ihnen soll er Hirsche erlegen und ständig in den Wald bringen; was die Leute aus Furcht vor der Speise von Räubern nicht annehmen, das soll er annehmen. In dieser Welt erlangt er Ehre, und in der jenseitigen wie hier erlangt er große Frucht.