ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.134.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अत्र कामन्दवचनं कीर्तयन्ति पुराविदः।
प्रत्यक्षावेव धर्मार्थौ क्षत्रियस्य विजानतः ॥ १२.१३४.१ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಜ್ಞರು ಕಾಮಂದಕನ ವಚನವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ: ತಿಳಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೇ.
12.134.2
तौ तु न व्यवधातव्यौ परोक्षा धर्मयातना ।
अधर्मो धर्म इत्येतद्यथा वृक्षफलं तथा ॥ १२.१३४.२ ॥
ಆದರೆ ಆ ಎರಡನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಬಾರದು; ಧರ್ಮದ ಯಾತನೆ ಅಗೋಚರ. ಅಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಮರದ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ.
12.134.3
धर्माधर्मफले जातु ददर्शेह न कश्चन ।
वुभूषेद्बलमेवैतत्सर्वं बलवतो वशे ॥ १२.१३४.३ ॥
ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಫಲಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಎಂದೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಲವನ್ನೇ ಬಯಸಬೇಕು; ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಲವಂತನ ವಶದಲ್ಲಿವೆ.
12.134.4
श्रियं बलममात्यांश्च बलवानिह विन्दति ।
यो ह्यनाढ्यः स पतितस्तदुच्छिष्टं यदल्पकम् ॥ १२.१३४.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬಲವಂತನೇ ಸಂಪತ್ತು, ಬಲ ಮತ್ತು ಅಮಾತ್ಯರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಧನಹೀನನು ಪತಿತ; ಸ್ವಲ್ಪವಿರುವುದು (ಬಲವಂತನ) ಎಂಜಲು.
12.134.5
बह्वपथ्ये बलवति न किंचित्क्रियते भयात् ।
उभौ सत्याधिकारौ तौ त्रायेते महतो भयात् ॥ १२.१३४.५ ॥
ಬಲವಂತನು ಅನೇಕ ಅಹಿತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಭಯದಿಂದ ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯಾಧಿಕಾರವುಳ್ಳ ಈ ಎರಡೂ ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.
12.134.6
अति धर्माद्बलं मन्ये बलाद्धर्मः प्रवर्तते ।
बले प्रतिष्ठितो धर्मो धरण्यामिव जंगमः ॥ १२.१३४.६ ॥
ಬಲವು ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಬಲದಿಂದಲೇ ಧರ್ಮ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಬಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಧರ್ಮವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವ ಜೀವಿಯಂತಿದೆ.
12.134.7
धूमो वायोरिव वशे बलं धर्मोऽनुवर्तते ।
अनीश्वरो बलं धर्मो द्रुमं वल्लीव संश्रिता ॥ १२.१३४.७ ॥
ಹೊಗೆ ಗಾಳಿಯ ವಶದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಂತೆ, ಧರ್ಮವು ಬಲದ ವಶದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಡೆಯನಿಲ್ಲದ ಬಲವೂ ಧರ್ಮವೂ ಮರವನ್ನಾಶ್ರಯಿಸಿದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.
12.134.8
वशे बलवतां धर्मः सुखं भोगवतामिव ।
नास्त्यसाध्यं बलवतां सर्वं बलवता जितम् ॥ १२.१३४.८ ॥
ಸುಖವು ಭೋಗವಂತರ ವಶದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಧರ್ಮವು ಬಲವಂತರ ವಶದಲ್ಲಿದೆ. ಬಲವಂತರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲವಂತನೇ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾನೆ.
12.134.9
दुराचारः क्षीणबलः परिमाणं न गच्छति ।
अथ तस्मादुद्विजते सर्वो लोको वृकादिव ॥ १२.१३४.९ ॥
ದುರಾಚಾರಿ, ಕ್ಷೀಣಬಲನು ತನ್ನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿಯನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕವು ತೋಳವನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ಅವನಿಂದ ಭಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
12.134.10
अपध्वस्तो ह्यवमतो दुःखं जीवति जीवितम् ।
जीवितं यदधिक्षिप्तं यथैव मरणं तथा ॥ १२.१३४.१० ॥
ಅಪಮಾನಗೊಂಡು ತಿರಸ್ಕೃತನಾದವನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ನಿಂದೆಗೊಳಗಾದ ಜೀವನವು ಮರಣದಂತೆಯೇ.
12.134.11
यदेवमाहुः पापेन चारित्रेण विवक्षितम् ।
सुभृशं तप्यते तेन वाक्शल्येन परिक्षतः ॥ १२.१३४.११ ॥
ಪಾಪಿಯ ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾದಾಗ, ಮಾತಿನ ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವನು ತುಂಬಾ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.134.12
अत्रैतदाहुराचार्याः पापस्य परिमोक्षणे ।
त्रयीं विद्यामुपासीत तथोपासीत वै द्विजान् ॥ १२.१३४.१२ ॥
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ತ್ರಯೀ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.
12.134.13
प्रसादयेन्मधुरया वाचा चाप्यथ कर्मणा ।
महामनाश्चैव भवेद्विवहेच्च महाकुले ॥ १२.१३४.१३ ॥
ಮಧುರ ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ (ಇತರರನ್ನು) ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾಗಿರಬೇಕು; ಮಹಾಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾಗಬೇಕು.
12.134.14
इत्यस्तीति वदेदेव परेषां कीर्तयेद्गुणान् ।
जपेदुदकशीलः स्यात्पेशलो नातिजल्पकः ॥ १२.१३४.१४ ॥
'ಇದೆ' ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು; ಇತರರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು; ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ನಾನಶೀಲನಾಗಿರಬೇಕು; ಸೌಮ್ಯನಾಗಿರಬೇಕು, ಅತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
12.134.15
ब्रह्म क्षत्रं संप्रविशेद्बहु कृत्वा सुदुष्करम् ।
उच्यमानो हि लोकेन बहु तत्तदचिन्तयन् ॥ १२.१३४.१५ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಥವಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವರ್ಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ಜನರು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬಾರದು.
12.134.16
उपप्राप्यैवमाचारं क्षिप्रं बहुमतो भवेत् ।
सुखं च वित्तं भुञ्जीत वृत्तेनैकेन गोपयेत् ॥ १२.१३४.१६ ॥
ಈ ರೀತಿಯ ಆಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಗೌರವಾರ್ಹನಾಗಬೇಕು; ಸುಖ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು; ಒಂದೇ ನಡತೆಯಿಂದ (ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು) ಮರೆಮಾಡಬೇಕು.
12.134.17
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा नयेच्च सततं वने ।
यस्मिन्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया।
लोके च लभते पूजां परत्रेह महत्फलम् ॥ १२.१३४.१७ ॥
ಅವರಿಂದಲೂ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಯ್ಯಬೇಕು; ಕಳ್ಳರ ಆಹಾರವೆಂಬ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಜನರು ಯಾವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.