Mahābhārata · Adhyāya 12.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.135.1
अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा दस्युः समर्यादो दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान् ॥ १२.१३५.१ ॥
Aquí también se narra esta antigua historia: cómo un ladrón sin medida alcanzó la perfección por su robo.
12.135.2
प्रहर्ता मतिमाञ्शूरः श्रुतवान्सुनृशंसवान् ।
अक्षन्नाश्रमिणां धर्मं ब्रह्मण्यो गुरुपूजकः ॥ १२.१३५.२ ॥
Era sabio, valiente, erudito y muy compasivo; no quebrantó el deber de quienes habitan en los estados de vida; era devoto de los brahmanes y honraba a sus maestros.
12.135.3
अनिषाद्यां क्षत्रियाज्जातः क्षत्रधर्मानुपालकः ।
कापच्यो नाम नैषादिर्दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान् ॥ १२.१३५.३ ॥
Nacido de un kṣatriya y una mujer no niṣāda, Kāpacya, un niṣāda que mantenía el deber del guerrero, alcanzó la perfección por el robo.
12.135.4
अरण्ये सायं पूर्वाह्णे मृगयूथप्रकोपिता ।
वेधिज्ञो मृगजातीनां नैषादानां च कोविदः ॥ १२.१३५.४ ॥
En el bosque, al atardecer y por la mañana, provocaba a las manadas de ciervos; conocía las especies de ciervos y era diestro en el arte de los niṣādas.
12.135.5
सर्वकाननदेशज्ञः पारियात्रचरः सदा ।
धर्मज्ञः सर्ववर्णानाममोघेषुर्दृढायुधः ॥ १२.१३५.५ ॥
Conocía todas las regiones del bosque, siempre recorría los montes Pāriyātra, conocía el deber de todas las castas; sus flechas nunca fallaban y su arma era firme.
12.135.6
अप्यनेकशतां सेनामेक एव जिगाय सः ।
स वृद्धावम्बपितरौ महारण्येऽभ्यपूजयत् ॥ १२.१३५.६ ॥
Él solo venció incluso a cientos de ejércitos; y en el gran bosque honró a su anciana madre y a su anciano padre.
12.135.7
मधुमांसैर्मूलफलैरन्नैरुच्चावचैरपि ।
सत्कृत्य भोजयामास सम्यक्परिचचार ह ॥ १२.१३५.७ ॥
Con miel, carne, raíces, frutos y alimentos de todo tipo, altos y bajos, los honró, les dio de comer y los atendió con esmero.
12.135.8
आरण्यकान्प्रव्रजितान्ब्राह्मणान्परिपालयन् ।
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा निनाय सततं वने ॥ १२.१३५.८ ॥
Protegiendo a los brahmanes que vivían en el bosque y a los ascetas errantes, también mataba ciervos para ellos y constantemente los proveía en el bosque.
12.135.9
येऽस्मान्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया ।
तेषामासज्य गेहेषु कल्य एव स गच्छति ॥ १२.१३५.९ ॥
A quienes no nos recibían, por temor a la comida de los ladrones, los alojaba en sus casas, y al amanecer se marchaba.
12.135.10
तं बहूनि सहस्राणि ग्रामणीत्वेऽभिवव्रिरे ।
निर्मर्यादानि दस्यूनां निरनुक्रोशवर्तिनाम् ॥ १२.१३५.१० ॥
Muchos miles de ladrones, sin límites y actuando sin compasión, lo eligieron como jefe de su grupo.
12.135.11
मुहूर्तदेशकालज्ञः प्राज्ञः शूरो दृढव्रतः ।
ग्रामणीर्भव नो मुख्यः सर्वेपामेव संमतः ॥ १२.१३५.११ ॥
Tú, que conoces el momento, el lugar y el tiempo, sabio, valiente y firme en tus votos, sé nuestro jefe de aldea; sé nuestro principal, aceptado por todos.
12.135.12
यथायथा वक्ष्यसि नः करिष्यामस्तथातथा ।
पालयास्मान्यथान्यायं यथा माता यथा पिता ॥ १२.१३५.१२ ॥
Tal como nos digas, así lo haremos; protégenos con justicia, como lo haría una madre y como lo haría un padre.
12.135.13
मा वधीस्त्वं स्त्रियं भीरुं मा शिशुं मा तपस्विनम् ।
नायुध्यमानो हन्तव्यो न च ग्राह्या बलात्स्त्रियः ॥ १२.१३५.१३ ॥
No mates a una mujer, a un cobarde, a un niño ni a un asceta. No se debe matar a quien no combate, ni tomar a las mujeres por la fuerza.
12.135.14
सर्वथा स्त्री न हन्तव्या सर्वसत्वेषु बुध्यत ।
नित्यं गोब्राह्मणे स्वस्ति योद्धव्यं च तदर्थतः ॥ १२.१३५.१४ ॥
A una mujer nunca se la debe matar de ninguna manera; entiende esto respecto de todos los seres. Por el bienestar de las vacas y los brahmanes hay que luchar siempre, por su causa.
12.135.15
सत्यं च नापि हर्तव्यं सारविघ्नं च मा कृथाः ।
पूज्यन्ते यत्र देवाश्च पितरोऽतिथयश्च ह ॥ १२.१३५.१५ ॥
Tampoco se debe arrebatar la verdad, y no obstaculices la esencia. Donde son honrados los dioses, los antepasados y los huéspedes, así debe ser.
12.135.16
सर्वभूतेष्वपि वरो ब्राह्मणो मोक्षमर्हति ।
कार्या चापचितिस्तेषां सर्वस्वेनापि भावयेत् ॥ १२.१३५.१६ ॥
Entre todos los seres, el brahmán, el mejor, merece la liberación. Hay que honrarlos, y hay que cuidarlos incluso con toda la propia riqueza.
12.135.17
यस्य त्वेते संप्रदुष्टास्तस्य विद्यात्पराभवम् ।
न तस्य त्रिषु लोकेषु त्राता भवति कस्चन ॥ १२.१३५.१७ ॥
Pero sabe que la ruina llega a aquel a quien estos ofendan por completo; en los tres mundos no tiene protector alguno.
12.135.18
यो ब्राह्मणान्परिभवेद्विनाशं चापि रोचयेत् ।
सूर्योदय इव ध्वान्ते ध्रुवं तस्य पराभवः ॥ १२.१३५.१८ ॥
Quien desprecia a los brahmanes y hasta desea su destrucción, seguramente tendrá su ruina, como el amanecer llega a la oscuridad.
12.135.19
इहैव फलमासीनः प्रत्याकाङ्क्षेत सर्वशः ।
येये नो न प्रदास्यन्ति तांस्तांस्तेनाभियास्यसि ॥ १२.१३५.१९ ॥
Sentado aquí mismo, uno debe esperar el fruto de todas las maneras. A quienes no nos den, a esos mismos atacarás.
12.135.20
शिष्ट्यर्थं विहितो दण्डो न वधार्थं विधीयते ।
ये च शिष्टान्प्रबाधन्ते धर्मस्तेषां वधः स्मृतः ॥ १२.१३५.२० ॥
El castigo está prescrito para proteger a los virtuosos, no para matar. A quienes oprimen a los virtuosos, su muerte se recuerda como dharma.
12.135.21
ये च राष्ट्रोपरोधेन वृद्धिं कुर्वन्ति केचन ।
तानेवानुम्रियेरंस्ते कुणपं कृमयो यथा ॥ १२.१३५.२१ ॥
Quienes, oprimiendo al reino, logran alguna ganancia, tras esos mismos perecerán, como los gusanos tras un cadáver.
12.135.22
ये पुनर्धर्मशास्त्रेण वर्तेरन्निह दस्यवः ।
अपि ते दस्यवो भूत्वा क्षिप्रं सिद्धिमवाप्नुयुः। ॥ १२.१३५.२२ ॥
Quienes aquí se conducen según la ciencia del dharma, incluso si se vuelven bandidos, alcanzarían pronto el éxito.
12.135.23
ते सर्वमेवानुचक्रुः कापच्यस्यानुशासनम् ।
वृद्धिं च लेभिरे सर्वे पापेभ्यश्चाप्युपारमन् ॥ १२.१३५.२३ ॥
Todos ellos siguieron por completo la enseñanza de Kāpacya; todos obtuvieron prosperidad y también se apartaron de los males.
12.135.24
कापच्यः कर्मणा तेन महतीं सिद्धिमाप्तवान् ।
साधूनामाचरन्क्षेमं दस्यून्पापान्निवर्तयन् ॥ १२.१३५.२४ ॥
Por aquel acto Kāpacya alcanzó gran perfección, procurando bienestar a los buenos y apartando de su camino a los malvados bandidos.
12.135.25
इदं कापच्यचरितं यो नित्यमनुचिन्तयेत् ।
नारण्येभ्योऽपि भूतेभ्यो भयमृच्छेत्कथंचन ॥ १२.१३५.२५ ॥
Quien medita constantemente esta conducta de Kāpacya no temerá de ninguna manera ni siquiera a las criaturas del bosque.
12.135.26
न भयं तस्य मर्त्येभ्यो नामर्त्येभ्यः कथंचन ।
न सतो नासतो राजन्स ह्यरण्येषु गोपतिः ॥ १२.१३५.२६ ॥
No teme a los mortales ni a los inmortales de ninguna manera. Oh rey, ni de lo que es ni de lo que no es. Él es, en verdad, el señor del ganado (gopati) en los bosques.