Mahābhārata · Adhyāya 12.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.135.1
अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा दस्युः समर्यादो दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान् ॥ १२.१३५.१ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte: wie ein Räuber ohne Maß durch Raubtum Vollkommenheit erlangte.
12.135.2
प्रहर्ता मतिमाञ्शूरः श्रुतवान्सुनृशंसवान् ।
अक्षन्नाश्रमिणां धर्मं ब्रह्मण्यो गुरुपूजकः ॥ १२.१३५.२ ॥
Er war klug, tapfer, gelehrt und sehr mitfühlend; er verletzte nicht die Pflicht derer, die in den Lebensstadien weilen; er war den Brahmanen ergeben und ehrte seine Lehrer.
12.135.3
अनिषाद्यां क्षत्रियाज्जातः क्षत्रधर्मानुपालकः ।
कापच्यो नाम नैषादिर्दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान् ॥ १२.१३५.३ ॥
Geboren von einem Kṣatriya und einer Nicht-Niṣāda-Frau, erlangte Kāpacya, ein Niṣāda, der die Pflicht eines Kriegers hielt, durch Raub Vollkommenheit.
12.135.4
अरण्ये सायं पूर्वाह्णे मृगयूथप्रकोपिता ।
वेधिज्ञो मृगजातीनां नैषादानां च कोविदः ॥ १२.१३५.४ ॥
Im Wald, am Abend und am Vormittag, reizte er die Hirschherden; er kannte die Hirscharten und war erfahren in der Kunst der Niṣādas.
12.135.5
सर्वकाननदेशज्ञः पारियात्रचरः सदा ।
धर्मज्ञः सर्ववर्णानाममोघेषुर्दृढायुधः ॥ १२.१३५.५ ॥
Er kannte alle Gegenden des Waldes, durchstreifte stets die Pāriyātra-Berge und kannte die Pflicht aller Stände; seine Pfeile verfehlten nie, und seine Waffe war fest.
12.135.6
अप्यनेकशतां सेनामेक एव जिगाय सः ।
स वृद्धावम्बपितरौ महारण्येऽभ्यपूजयत् ॥ १२.१३५.६ ॥
Allein besiegte er sogar hunderte von Heeren; und im großen Wald ehrte er seine alte Mutter und seinen alten Vater.
12.135.7
मधुमांसैर्मूलफलैरन्नैरुच्चावचैरपि ।
सत्कृत्य भोजयामास सम्यक्परिचचार ह ॥ १२.१३५.७ ॥
Mit Honig, Fleisch, Wurzeln, Früchten und Speisen aller Art, feinen und einfachen, ehrte er sie, speiste sie und diente ihnen gebührend.
12.135.8
आरण्यकान्प्रव्रजितान्ब्राह्मणान्परिपालयन् ।
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा निनाय सततं वने ॥ १२.१३५.८ ॥
Die im Wald lebenden und umherziehenden Brahmanen beschützend, erlegte er auch für sie Hirsche und versorgte sie ständig im Wald.
12.135.9
येऽस्मान्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया ।
तेषामासज्य गेहेषु कल्य एव स गच्छति ॥ १२.१३५.९ ॥
Denen, die uns nicht aufnahmen aus Furcht vor der Speise von Räubern, überließ er sich in ihren Häusern, und bei Tagesanbruch zog er weiter.
12.135.10
तं बहूनि सहस्राणि ग्रामणीत्वेऽभिवव्रिरे ।
निर्मर्यादानि दस्यूनां निरनुक्रोशवर्तिनाम् ॥ १२.१३५.१० ॥
Viele tausend Räuber, ohne Maß und ohne Mitleid handelnd, wählten ihn zum Anführer ihrer Schar.
12.135.11
मुहूर्तदेशकालज्ञः प्राज्ञः शूरो दृढव्रतः ।
ग्रामणीर्भव नो मुख्यः सर्वेपामेव संमतः ॥ १२.१३५.११ ॥
Du, der du Augenblick, Ort und Zeit kennst, weise, tapfer und fest in deinen Gelübden, sei unser Dorfführer; sei unser Oberhaupt, von allen anerkannt.
12.135.12
यथायथा वक्ष्यसि नः करिष्यामस्तथातथा ।
पालयास्मान्यथान्यायं यथा माता यथा पिता ॥ १२.१३५.१२ ॥
Wie du es uns sagst, so werden wir es tun; beschütze uns gerecht, wie eine Mutter und wie ein Vater.
12.135.13
मा वधीस्त्वं स्त्रियं भीरुं मा शिशुं मा तपस्विनम् ।
नायुध्यमानो हन्तव्यो न च ग्राह्या बलात्स्त्रियः ॥ १२.१३५.१३ ॥
Töte keine Frau, keinen Furchtsamen, kein Kind und keinen Asketen. Wer nicht kämpft, darf nicht getötet werden, und Frauen darf man nicht mit Gewalt ergreifen.
12.135.14
सर्वथा स्त्री न हन्तव्या सर्वसत्वेषु बुध्यत ।
नित्यं गोब्राह्मणे स्वस्ति योद्धव्यं च तदर्थतः ॥ १२.१३५.१४ ॥
Eine Frau darf auf keine Weise getötet werden; verstehe dies in Bezug auf alle Wesen. Für das Wohl der Kühe und Brahmanen muss man stets kämpfen, um ihretwillen.
12.135.15
सत्यं च नापि हर्तव्यं सारविघ्नं च मा कृथाः ।
पूज्यन्ते यत्र देवाश्च पितरोऽतिथयश्च ह ॥ १२.१३५.१५ ॥
Auch die Wahrheit darf nicht geraubt werden, und das Wesentliche sollst du nicht behindern. Wo Götter, Ahnen und Gäste geehrt werden, so soll es sein.
12.135.16
सर्वभूतेष्वपि वरो ब्राह्मणो मोक्षमर्हति ।
कार्या चापचितिस्तेषां सर्वस्वेनापि भावयेत् ॥ १२.१३५.१६ ॥
Unter allen Wesen verdient der Brahmane, der Beste, die Befreiung. Ihnen gebührt Ehre, und man soll sie selbst mit all seinem Besitz hegen.
12.135.17
यस्य त्वेते संप्रदुष्टास्तस्य विद्यात्पराभवम् ।
न तस्य त्रिषु लोकेषु त्राता भवति कस्चन ॥ १२.१३५.१७ ॥
Doch wisse: Verderben trifft den, über den diese völlig erzürnt sind; in den drei Welten gibt es für ihn keinen Beschützer.
12.135.18
यो ब्राह्मणान्परिभवेद्विनाशं चापि रोचयेत् ।
सूर्योदय इव ध्वान्ते ध्रुवं तस्य पराभवः ॥ १२.१३५.१८ ॥
Wer die Brahmanen verachtet und sogar ihren Untergang wünscht, dem wird sicherlich der Untergang bevorstehen, so wie die Sonne in der Finsternis aufgeht.
12.135.19
इहैव फलमासीनः प्रत्याकाङ्क्षेत सर्वशः ।
येये नो न प्रदास्यन्ति तांस्तांस्तेनाभियास्यसि ॥ १२.१३५.१९ ॥
Hier sitzend, soll man die Frucht auf jede Weise erwarten. Gegen jene, die uns nicht geben werden, gegen genau diese wirst du ziehen.
12.135.20
शिष्ट्यर्थं विहितो दण्डो न वधार्थं विधीयते ।
ये च शिष्टान्प्रबाधन्ते धर्मस्तेषां वधः स्मृतः ॥ १२.१३५.२० ॥
Strafe ist zum Schutz der Rechtschaffenen angeordnet, nicht zum Töten. Die Rechtschaffenen bedrängen, deren Tötung gilt als Dharma überliefert.
12.135.21
ये च राष्ट्रोपरोधेन वृद्धिं कुर्वन्ति केचन ।
तानेवानुम्रियेरंस्ते कुणपं कृमयो यथा ॥ १२.१३५.२१ ॥
Jene, die durch Bedrängung des Reiches sich Gewinn verschaffen, denen sollen sie selbst nachsterben, wie Würmer einem Leichnam nach.
12.135.22
ये पुनर्धर्मशास्त्रेण वर्तेरन्निह दस्यवः ।
अपि ते दस्यवो भूत्वा क्षिप्रं सिद्धिमवाप्नुयुः। ॥ १२.१३५.२२ ॥
Jene, die hier nach der Dharma-Lehre leben — selbst wenn sie zu Räubern werden, würden sie rasch Vollendung erlangen.
12.135.23
ते सर्वमेवानुचक्रुः कापच्यस्यानुशासनम् ।
वृद्धिं च लेभिरे सर्वे पापेभ्यश्चाप्युपारमन् ॥ १२.१३५.२३ ॥
Sie alle befolgten die ganze Unterweisung Kāpacyas; alle erlangten Wohlstand, und sie ließen auch von den Sünden ab.
12.135.24
कापच्यः कर्मणा तेन महतीं सिद्धिमाप्तवान् ।
साधूनामाचरन्क्षेमं दस्यून्पापान्निवर्तयन् ॥ १२.१३५.२४ ॥
Durch jene Tat erlangte Kāpacya große Vollendung, indem er den Rechtschaffenen Wohlergehen schuf und die bösen Räuber von ihrem Weg abwandte.
12.135.25
इदं कापच्यचरितं यो नित्यमनुचिन्तयेत् ।
नारण्येभ्योऽपि भूतेभ्यो भयमृच्छेत्कथंचन ॥ १२.१३५.२५ ॥
Wer dieses Verhalten Kāpacyas stets bedenkt, dem wird auch von den Wesen des Waldes auf keine Weise Furcht begegnen.
12.135.26
न भयं तस्य मर्त्येभ्यो नामर्त्येभ्यः कथंचन ।
न सतो नासतो राजन्स ह्यरण्येषु गोपतिः ॥ १२.१३५.२६ ॥
Er hat keine Furcht vor Sterblichen, noch vor Unsterblichen, auf keine Weise. O König, weder vor dem Seienden noch vor dem Nicht-Seienden. Er ist ja der Herr des Viehs (gopati) in den Wäldern.