மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.135.1
अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा दस्युः समर्यादो दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान् ॥ १२.१३५.१ ॥
இங்கும் இந்தப் பழங்கதையை எடுத்துரைக்கிறார்கள்: எல்லை கடந்த ஒரு கொள்ளையன் கொள்ளையினாலேயே சித்தியை அடைந்தான்.
12.135.2
प्रहर्ता मतिमाञ्शूरः श्रुतवान्सुनृशंसवान् ।
अक्षन्नाश्रमिणां धर्मं ब्रह्मण्यो गुरुपूजकः ॥ १२.१३५.२ ॥
அவன் வீரனும் அறிவாளியும் வீரியனும் கல்விமானும் மிகுந்த இரக்கமுள்ளவனும் ஆவான்; ஆசிரமவாசிகளின் தர்மத்தை அவன் மீறவில்லை; அந்தணர்களைப் போற்றுபவனும் குருவை வணங்குபவனும் ஆவான்.
12.135.3
अनिषाद्यां क्षत्रियाज्जातः क्षत्रधर्मानुपालकः ।
कापच्यो नाम नैषादिर्दस्युत्वात्सिद्धिमाप्तवान् ॥ १२.१३५.३ ॥
ஒரு க்ஷத்திரியனுக்கும் அனிஷாத்யா பெண்ணுக்கும் பிறந்து, க்ஷத்ரிய தர்மத்தைக் காத்த காபச்சியன் என்ற நிஷாதன் கொள்ளையினால் சித்தியை அடைந்தான்.
12.135.4
अरण्ये सायं पूर्वाह्णे मृगयूथप्रकोपिता ।
वेधिज्ञो मृगजातीनां नैषादानां च कोविदः ॥ १२.१३५.४ ॥
அவன் காட்டில் மாலையிலும் முற்பகலிலும் மான் கூட்டங்களை சினமூட்டுபவன்; மான் வகைகளையும் நிஷாதர்களின் வேட்டைக் கலையையும் அறிந்த திறமையாளன்.
12.135.5
सर्वकाननदेशज्ञः पारियात्रचरः सदा ।
धर्मज्ञः सर्ववर्णानाममोघेषुर्दृढायुधः ॥ १२.१३५.५ ॥
அவன் எல்லாக் காட்டுப் பகுதிகளையும் அறிந்தவன்; எப்போதும் பாரியாத்ரம் மலையில் திரிபவன்; எல்லா வருணத்தாரின் தர்மத்தையும் அறிந்தவன்; அவனுடைய அம்புகள் குறி தவறாதவை, அவனுடைய ஆயுதம் உறுதியானது.
12.135.6
अप्यनेकशतां सेनामेक एव जिगाय सः ।
स वृद्धावम्बपितरौ महारण्येऽभ्यपूजयत् ॥ १२.१३५.६ ॥
அவன் தனியாகவே நூற்றுக்கணக்கான படைகளை வென்றான்; பெரிய காட்டில் தன் முதிய தாய் தந்தையரை வணங்கிப் போற்றினான்.
12.135.7
मधुमांसैर्मूलफलैरन्नैरुच्चावचैरपि ।
सत्कृत्य भोजयामास सम्यक्परिचचार ह ॥ १२.१३५.७ ॥
தேன், இறைச்சி, வேர்கள், கனிகள் மற்றும் பல வகையான உணவுகளால் அவன் அவர்களை மரியாதையுடன் உண்பித்தான்; நன்றாக அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்தான்.
12.135.8
आरण्यकान्प्रव्रजितान्ब्राह्मणान्परिपालयन् ।
अपि तेभ्यो मृगान्हत्वा निनाय सततं वने ॥ १२.१३५.८ ॥
காட்டில் வாழும் முனிவர்களையும் துறவி அந்தணர்களையும் காத்து, அவர்களுக்காக மான்களைக் கொன்று இடைவிடாமல் காட்டிலேயே கொண்டு வந்து கொடுத்தான்.
12.135.9
येऽस्मान्न प्रतिगृह्णन्ति दस्युभोजनशङ्कया ।
तेषामासज्य गेहेषु कल्य एव स गच्छति ॥ १२.१३५.९ ॥
கொள்ளையர் உணவு என்ற ஐயத்தால் நம்மை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களின் வீடுகளில் தங்கி, அவன் விடியற்காலையிலேயே புறப்பட்டுச் சென்றான்.
12.135.10
तं बहूनि सहस्राणि ग्रामणीत्वेऽभिवव्रिरे ।
निर्मर्यादानि दस्यूनां निरनुक्रोशवर्तिनाम् ॥ १२.१३५.१० ॥
எல்லை மீறியவர்களும் இரக்கமின்றி நடப்பவர்களுமான கொள்ளையர்கள் ஆயிரக்கணக்கானோர் அவனைத் தங்கள் தலைவனாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
12.135.11
मुहूर्तदेशकालज्ञः प्राज्ञः शूरो दृढव्रतः ।
ग्रामणीर्भव नो मुख्यः सर्वेपामेव संमतः ॥ १२.१३५.११ ॥
நேரம், இடம், காலம் அறிந்தவரே, அறிவாளியே, வீரரே, உறுதிப்பாட்டில் நிலைத்தவரே, எங்கள் தலைவராக ஆகுங்கள்; எங்களுக்கு முதன்மையானவராகவும் அனைவராலும் ஏற்கப்பட்டவராகவும் இருங்கள்.
12.135.12
यथायथा वक्ष्यसि नः करिष्यामस्तथातथा ।
पालयास्मान्यथान्यायं यथा माता यथा पिता ॥ १२.१३५.१२ ॥
நீங்கள் எதைச் சொல்கிறீர்களோ அதை நாங்கள் அப்படியே செய்வோம்; தாய் போலும் தந்தை போலும் நீதியின்படி எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.
12.135.13
मा वधीस्त्वं स्त्रियं भीरुं मा शिशुं मा तपस्विनम् ।
नायुध्यमानो हन्तव्यो न च ग्राह्या बलात्स्त्रियः ॥ १२.१३५.१३ ॥
பெண், அச்சமுள்ளவர், குழந்தை, தவசி ஆகியோரை நீ கொல்லாதே. போரிடாதவன் கொல்லப்படக் கூடாது; பெண்களை வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிக்கவும் கூடாது.
12.135.14
सर्वथा स्त्री न हन्तव्या सर्वसत्वेषु बुध्यत ।
नित्यं गोब्राह्मणे स्वस्ति योद्धव्यं च तदर्थतः ॥ १२.१३५.१४ ॥
எந்த வகையிலும் பெண்ணைக் கொல்லக் கூடாது; இதை எல்லா உயிர்களிடத்தும் அறிந்துகொள். பசுக்களுக்கும் அந்தணர்களுக்கும் நலம் வேண்டி, அவர்களுக்காக எப்போதும் போரிட வேண்டும்.
12.135.15
सत्यं च नापि हर्तव्यं सारविघ्नं च मा कृथाः ।
पूज्यन्ते यत्र देवाश्च पितरोऽतिथयश्च ह ॥ १२.१३५.१५ ॥
உண்மையையும் பறிக்கக் கூடாது; சாரமான பொருளுக்கு இடையூறு செய்யாதே. தேவர்களும் முன்னோரும் விருந்தினரும் வணங்கப்படும் இடத்தில் இவ்வாறே நடக்க வேண்டும்.
12.135.16
सर्वभूतेष्वपि वरो ब्राह्मणो मोक्षमर्हति ।
कार्या चापचितिस्तेषां सर्वस्वेनापि भावयेत् ॥ १२.१३५.१६ ॥
எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்தவனான அந்தணன் விடுதலைக்கு உரியவன். அவர்களுக்கு மரியாதை செய்ய வேண்டும்; தன் அனைத்துச் செல்வத்தாலும் அவர்களை நினைத்துக் காக்க வேண்டும்.
12.135.17
यस्य त्वेते संप्रदुष्टास्तस्य विद्यात्पराभवम् ।
न तस्य त्रिषु लोकेषु त्राता भवति कस्चन ॥ १२.१३५.१७ ॥
ஆனால் இவர்கள் எவனால் முழுவதும் சினமடைகிறார்களோ, அவனுக்கு அழிவு வரும் என்று அறிய வேண்டும். மூன்று உலகங்களிலும் அவனைக் காப்பவன் எவனுமில்லை.
12.135.18
यो ब्राह्मणान्परिभवेद्विनाशं चापि रोचयेत् ।
सूर्योदय इव ध्वान्ते ध्रुवं तस्य पराभवः ॥ १२.१३५.१८ ॥
அந்தணர்களை அவமதித்து அவர்களின் அழிவை விரும்புகிறவனுக்கு, இருளில் சூரியோதயம் போல, நிச்சயமாக அவனுடைய தோல்வி வரும்.
12.135.19
इहैव फलमासीनः प्रत्याकाङ्क्षेत सर्वशः ।
येये नो न प्रदास्यन्ति तांस्तांस्तेनाभियास्यसि ॥ १२.१३५.१९ ॥
இங்கேயே அமர்ந்தவன் எல்லா வகையிலும் பலனை எதிர்பார்க்க வேண்டும். நமக்குக் கொடுக்காதவர்களை அவ்வழியே நீ தாக்குவாய்.
12.135.20
शिष्ट्यर्थं विहितो दण्डो न वधार्थं विधीयते ।
ये च शिष्टान्प्रबाधन्ते धर्मस्तेषां वधः स्मृतः ॥ १२.१३५.२० ॥
நல்லொழுக்கமுள்ளோரைக் காப்பதற்காகவே தண்டனை விதிக்கப்பட்டது; கொல்வதற்காக அல்ல. நல்லோரை துன்புறுத்துபவர்களை கொல்வதே தர்மம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.135.21
ये च राष्ट्रोपरोधेन वृद्धिं कुर्वन्ति केचन ।
तानेवानुम्रियेरंस्ते कुणपं कृमयो यथा ॥ १२.१३५.२१ ॥
நாட்டை ஒடுக்கி சிலர் தம் செல்வத்தைப் பெருக்குகிறார்கள்; அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தே அவர்கள் மடிவார்கள், புழுக்கள் பிணத்தைப் பின்தொடர்வது போல.
12.135.22
ये पुनर्धर्मशास्त्रेण वर्तेरन्निह दस्यवः ।
अपि ते दस्यवो भूत्वा क्षिप्रं सिद्धिमवाप्नुयुः। ॥ १२.१३५.२२ ॥
இங்கு தர்மசாஸ்திரப்படி நடப்பவர்கள் கூட, கொள்ளையர்களாக ஆனால் விரைவில் சித்தியை அடைவார்கள்.
12.135.23
ते सर्वमेवानुचक्रुः कापच्यस्यानुशासनम् ।
वृद्धिं च लेभिरे सर्वे पापेभ्यश्चाप्युपारमन् ॥ १२.१३५.२३ ॥
அவர்கள் அனைவரும் காபச்யரின் அறிவுரைகள் அனைத்தையும் பின்பற்றினர்; அனைவரும் செழிப்பை அடைந்தனர்; தீமைகளிலிருந்தும் விலகினர்.
12.135.24
कापच्यः कर्मणा तेन महतीं सिद्धिमाप्तवान् ।
साधूनामाचरन्क्षेमं दस्यून्पापान्निवर्तयन् ॥ १२.१३५.२४ ॥
அந்த செயலால் காபச்யர் பெரும் சித்தியை அடைந்தார்; நல்லோருக்குப் பாதுகாப்பு அளித்து, தீய கொள்ளையர்களை திருப்பினார்.
12.135.25
इदं कापच्यचरितं यो नित्यमनुचिन्तयेत् ।
नारण्येभ्योऽपि भूतेभ्यो भयमृच्छेत्कथंचन ॥ १२.१३५.२५ ॥
காபச்யனின் இந்தச் சரிதத்தை எவன் எப்போதும் சிந்திக்கிறானோ, அவனுக்கு காட்டு உயிரினங்களாலும் எந்த வகையிலும் பயம் வராது.
12.135.26
न भयं तस्य मर्त्येभ्यो नामर्त्येभ्यः कथंचन ।
न सतो नासतो राजन्स ह्यरण्येषु गोपतिः ॥ १२.१३५.२६ ॥
அவனுக்கு மனிதர்களிடமிருந்தோ, அமரர்களிடமிருந்தோ எந்த வகையிலும் பயம் இல்லை. ஓ அரசனே, உள்ளதிலிருந்தோ இல்லாததிலிருந்தோ அல்ல. அவனே காடுகளில் கோபதி (பசுக்களின் தலைவன்).