マハーバーラタ · 章 12.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.145.1
सपत्न्या वचनं श्रुत्वा धर्मयुक्तिसमन्वितम् ।
हर्षेण महता युक्तो वाक्यं व्याकुललोचनः ॥ १२.१४५.१ ॥
同妻の法にかなった論理に満ちた言葉を聞き、大きな喜びに満たされ、目を揺らしながら、彼はこの言葉を語った。
12.145.2
तं वै शाकुनिकं दृष्ट्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ।
स पक्षी पूजयामास यत्नात्तं पक्षिजीविनम् ॥ १२.१४५.२ ॥
その鳥刺しを見て、定められた作法によって、その鳥は鳥で暮らす者を丁重にもてなした。
12.145.3
उवाच स्वागतं तेऽद्य ब्रूहि किं करवाणि ते ।
सतांपश्च न कर्तव्यः स्वगृहे वर्तते भवान् ॥ १२.१४५.३ ॥
彼は言った。「今日あなたを歓迎します。おっしゃってください、あなたのために私は何をすればよいでしょうか。善人に対して不適切なことをしてはなりません。あなたは御自分の家にいるのです。」
12.145.4
तद्ब्रवीतु भवान्क्षिप्रं किं करोमि किमिच्छसि ।
प्रणयेन ब्रवीमि त्वां त्वं हि नः शरणागतः ॥ १२.१४५.४ ॥
ですから、すぐにおっしゃってください。私は何をすればよいのか、あなたは何を望まれるのか。愛情をこめて申し上げます。あなたは私たちのもとに庇護を求めて来られたのです。
12.145.5
अरावप्युचितं कार्यमातिथ्यं गृहमागते ।
छेत्तुमप्यागते छायां नोपसंहरते द्रुमः ॥ १२.१४५.५ ॥
家に来た者には、敵であっても相応の歓待をすべきである。切り倒しに来た者にさえ、木は自らの陰を引き揚げることはない。
12.145.6
शरणागतस्य कर्तव्यमातिथ्यं हि प्रयत्नतः ।
पञ्चयज्ञप्रवृत्तेन गृहस्थेन विशेषतः ॥ १२.१४५.६ ॥
庇護を求めて来た者には、丁寧に歓待を尽くすべきである。とりわけ五つの祭祀に励む家長はそうである。
12.145.7
पञ्चयज्ञांस्तु यो मोहान्न करोति गृहाश्रमी ।
तस्य नायं न च परो लोको भवति धर्मतः ॥ १२.१४५.७ ॥
しかし迷いから五つの祭祀を行わない家住者には、法に従えば、この世も来世もない。
12.145.8
तद्ब्रूहि मां सुविस्रब्धो यत्त्वं वाचा वदिष्यसि ।
तत्करिष्याम्यहं सर्वं मा त्वं शोके मनः कृथाः ॥ १२.१४५.८ ॥
ゆえに、全幅の信頼をもって、あなたが言葉で語ることを私に告げなさい。私はそのすべてを行おう。悲しみに心を向けてはならない。
12.145.9
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शकुनेर्लुब्धकोऽब्रवीत् ।
बाधते खलु मां शीतं संत्राणं हि विधीयताम् ॥ १२.१४५.९ ॥
その言葉を聞いて、猟師は鳥に言った。寒さが本当に私を苦しめている。何か守りを整えてほしい。
12.145.10
एवमुक्तस्तनः पक्षी पर्णान्यास्तीर्य भूतले ।
यथा शुष्काणि यत्नेन ज्वलनार्थं द्रुतं ययौ ॥ १२.१४५.१० ॥
そう言われて、鳥は地面に葉を敷き、火をおこすため乾いたものを懸命に素早く取りに行った。
12.145.11
स…वाऽङ्गारकर्मान्तं गृहीत्वाऽग्निमथागमत् ।
तथा शुष्केषु पर्णेषु पावकं सोऽप्यदीपयत् ॥ १२.१४५.११ ॥
彼は炭焼きの窯から火を取って戻り、そうして乾いた葉に、彼もまた火を灯した。
12.145.12
स…प्तं महत्कृत्वा तमाह शरणागतम् ।
… सुविस्रब्धः स्वगात्राण्यकुतोभयः ॥ १२.१४५.१२ ॥
彼は……大きな働きをして、庇護を求めてきた者に言った。……全幅の信頼をもって、四肢を伸ばし、恐れなく。
12.145.13
… तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा लुब्धो गात्राण्यतापयत् ।
अग्निप्रत्यागतप्राणस्ततः प्राह विहंगमम् ॥ १२.१४५.१३ ॥
そう言われて猟師は「そのとおりに」と言い、体を温めた。火によって命を取り戻した彼は、そこで鳥に言った。
12.145.14
हर्षेण महताऽऽविष्टो वाक्यं व्याकुललोचनः ।
तथेमं शकुनिं दृष्ट्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १२.१४५.१४ ॥
大きな喜びに満たされ、目を乱しながら、彼はこの言葉を語った。この鳥を見て、定められた運命の行いによって、
12.145.15
दत्तमाहारमिच्छामि त्वया क्षुद्बाधते हि माम् ।
स तद्वचः प्रतिश्रुत्य वाक्यमाह विहंगमः ॥ १२.१४५.१५ ॥
「あなたが与える食べ物を私は望む。飢えが私を苦しめるからだ。」彼の言葉を聞いて、その鳥はこう語った。
12.145.16
न मेऽस्ति विभवो येन नाशयेयं क्षुधां तव ।
उत्पन्नेन हि जीवामो वयं नित्यं वनौकसः ॥ १२.१४५.१६ ॥
「あなたの飢えを鎮める富は私にはない。私たち森の住人は、いつも得たものによって生きている。」
12.145.17
संचयो नास्ति चास्माकं मुनीनामिव कानने ।
इत्युक्त्वा तं तदा तत्र विवर्णवदनोऽभवत् ॥ १२.१४५.१७ ॥
「森の聖者たちのように、私たちには蓄えは何もない。」こう言って、その時そこで彼の顔は青ざめた。
12.145.18
कथं नु खलु कर्तव्यमिति चिन्तापरस्तदा ।
बभूव भरतश्रेष्ठ गर्हयन्वृत्तिमात्मनः ॥ १२.१४५.१८ ॥
「さて、どうすべきか」とその時、彼は憂慮に没頭した。バラタの最良の者よ、彼は自分自身の生計を責めていた。
12.145.19
मुहूर्ताल्लब्धसंज्ञस्तु स पक्षी पक्षिघातिनम् ।
उवाच तर्पयिष्ये त्वां मुहूर्तं प्रतिपालय ॥ १२.१४५.१९ ॥
しばらくして意識を取り戻したその鳥は、鳥捕りの男に言った。「あなたを満足させよう。ほんの少し待ちなさい。」
12.145.20
इत्युक्त्वा शुष्कपर्णैस्तु समुज्ज्वाल्य हुताशनम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः कपोतः पुनरब्रबीत् ॥ १२.१४५.२० ॥
こう言って乾いた葉で火を燃え上がらせ、大いなる喜びに満たされた鳩は再び語った。
12.145.21
ऋषीणां देवतानां च पितृणां च महात्मनाम् ।
युतः पूर्वं मया धर्मो महानतिथिपूजने ॥ १२.१४५.२१ ॥
以前、私は聖仙、神々、偉大な祖霊に連なる大いなる法を、客人を敬うことによって守ってきた。
12.145.22
कुरुष्वानुग्रहं सौम्य सत्यमेतद्ब्रबीमि ते ।
निश्चिता खलु मे बुद्धिरतिथिप्रतिपूजने ॥ १२.१४५.२२ ॥
優しき者よ、どうか私に恵みを与えてくれ。これは真実だ。客人をもてなすことに、私の心は固く定まっている。
12.145.23
ततः कृतप्रतिज्ञो वै स पक्षी प्रहसन्निव ।
तमग्निं त्रिः परिक्रम्य प्रविवेश महामतिः ॥ १२.१४५.२३ ॥
そして誓いを立てたその大智の鳥は、笑うかのように火の周りを三度めぐり、その中へ入っていった。
12.145.24
अग्निमध्ये प्रविष्टं तु लुब्धो दृष्ट्वा च पक्षिणम् ।
चिन्तयामास मनसा किमिदं वै मया कृतम् ॥ १२.१४५.२४ ॥
火の中に入ってしまった鳥を見て、猟師は心の中で考えた。「いったい私は何をしてしまったのか。」
12.145.25
अहो मम नृशंसस्य गर्हितस्य स्वकर्मणा ।
अधर्मः सुमहान्धोरो भविष्यति न संशयः ॥ १२.१४५.२५ ॥
ああ、残酷で卑しい私の己の行いによって、大いなる恐ろしい非法（アダルマ）が必ず生じる。疑いはない。
12.145.26
एवं बहुविधं भूरि विललाप स लुब्धकः ।
गर्हयन्स्वानि कर्माणि द्विजं दृष्ट्वा तथाऽऽगतम् ॥ १२.१४५.२६ ॥
こうして猟師は様々に大いに嘆き、己の行いを責めた。二度生まれた鳥がそのように来たのを見て。