Mahābhārata · Adhyāya 12.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.147.1
ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥
Entonces la paloma afligida se acercó al cazador y le habló. Recordando a su esposo y llorando, estaba consumida por el dolor.
12.147.2
नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥
Amado, nunca recuerdo nada que te haya sido desagradable. Toda mujer viuda se lamenta, incluso la que tiene muchos hijos.
12.147.3
शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥
Una mujer asceta sin esposo se vuelve digna de compasión para sus parientes. Tú siempre me cuidaste con cariño y me honrabas con gran respeto.
12.147.4
वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥
Con palabras dulces, afectuosas, serenas y que deleitaban el corazón; en las cuevas de las montañas, junto a los ríos y las cascadas.
12.147.5
द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥
En las copas de hermosos árboles me deleité contigo; y volando por el cielo vagaba feliz a tu lado. Amado, antes me deleitaba en ello; hoy ya no es mío.
12.147.6
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥
El padre da lo limitado, el hermano da lo limitado, el hijo da lo limitado. ¿Qué mujer no honraría a un esposo que da lo ilimitado?
12.147.7
नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥
No hay protector igual al esposo, ni felicidad igual a la del esposo. Aun habiéndolo dado todo, el esposo es en verdad el refugio de la mujer.
12.147.8
न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥
Oh señor, sin ti no tengo razón alguna para esta vida. ¿Qué esposa fiel, privada de su esposo, se atrevería a vivir?
12.147.9
एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥
Así, lamentándose de muchas formas con gran pesar, la muy afligida esposa leal entró en el fuego ardiente.
12.147.10
ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥
Entonces halló a su esposo, que lucía la guirnalda de Citrāṅgada, de pie en un carro celestial, honrado por las grandes almas virtuosas.
12.147.11
चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥
Vestido con guirnaldas y ropajes brillantes, adornado con todas las joyas, rodeado por cientos de millones de carros celestiales y por los de obras meritorias.
12.147.12
ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥
Entonces el pájaro fue al cielo, montó en el mejor carro celestial, fue honrado allí por sus obras y se regocijó junto a su esposa.