ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.147.1
ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥
ਤਦ ਦੁਖੀ ਕਬੂਤਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲੀ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
12.147.2
नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥
ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰਾ ਅਣਚਾਹਿਆ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਕਦੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਵਿਧਵਾ ਹਰ ਇਸਤਰੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਸ਼ੋਕ ਕਰਦੀ ਹੈ।
12.147.3
शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥
ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੀ ਤਪਸਵੀ ਇਸਤਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਤਰਸ ਦੀ ਪਾਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਲਾਡ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
12.147.4
वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥
ਮਿੱਠੇ, ਸਨੇਹ ਭਰੇ, ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ; ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਕੋਲ।
12.147.5
द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥
ਸੋਹਣੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਮਦੀ ਸੀ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਿਆਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੀ ਸੀ। ਪਿਆਰੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ; ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।
12.147.6
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥
ਪਿਤਾ ਸੀਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਰਾ ਸੀਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸੀਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਪੂਜੇਗੀ?
12.147.7
नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥
ਪਤੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੱਖਿਅਕ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ। ਸਾਰਾ ਧਨ ਛੱਡ ਦੇਣ ਤੇ ਵੀ ਪਤੀ ਹੀ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਹੈ।
12.147.8
न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥
ਹੇ ਨਾਥ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਪਤੀਹੀਣ ਕਿਹੜੀ ਸਤੀ ਨਾਰੀ ਜੀਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਕਰੇਗੀ?
12.147.9
एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਤਰਸਯੋਗ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਉਹ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੜੀ।
12.147.10
ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਇਆ; ਪੁੰਨਵਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
12.147.11
चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥
ਵਿਚਿਤ੍ਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ, ਸੌ ਕਰੋੜ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
12.147.12
ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਛੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ; ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਮਾਣਨ ਲੱਗਾ।