ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.147.1
ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥
ଏହା ପରେ ଦୁଃଖିତା କପୋତୀ ବ୍ୟାଧ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲା। ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଶୋକରେ କୃଶ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
12.147.2
नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥
ପ୍ରିୟ, ତୁମ ପାଇଁ ଅପ୍ରିୟ କିଛି ମୁଁ କେବେ ସ୍ମରଣ କରେ ନାହିଁ। ବିଧବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାରୀ, ଅନେକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶୋକ କରେ।
12.147.3
शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥
ପତି ହୀନା ତପସ୍ୱିନୀ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟାର ପାତ୍ର ହୁଏ। ତୁମେ ମୋତେ ସର୍ବଦା ସ୍ନେହରେ ରଖିଥିଲ ଏବଂ ବଡ଼ ସମ୍ମାନରେ ପୂଜିଥିଲ।
12.147.4
वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥
ମଧୁର, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ମନ ହରଣକାରୀ ବାକ୍ୟରେ; ପର୍ବତର ଗୁମ୍ଫାରେ, ନଦୀରେ ଓ ଝରଣାରେ।
12.147.5
द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥
ସୁନ୍ଦର ଗଛ ଶିଖରରେ ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ରମିଥିଲି। ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ସୁଖରେ ବିହାର କରିଥିଲି। ପ୍ରିୟ, ପୂର୍ବରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲି; ଆଜି ତାହା ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ।
12.147.6
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥
ପିତା ସୀମିତ ଦିଏ, ଭାଇ ସୀମିତ ଦିଏ, ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ସୀମିତ ଦିଏ। ଅସୀମ ଦାନ କରୁଥିବା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କେଉଁ ନାରୀ ପୂଜିବ ନାହିଁ?
12.147.7
नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥
ସ୍ବାମୀ ସମାନ ରକ୍ଷକ ନାହିଁ, ସ୍ବାମୀ ସମାନ ସୁଖ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଧନ ତ୍ୟାଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ବାମୀ ହିଁ ସ୍ତ୍ରୀର ଶରଣ।
12.147.8
न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥
ହେ ନାଥ, ତୁମ ବିନା ଏ ଜୀବନରେ ମୋର କିଛି ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ। ପତିହୀନା କେଉଁ ସତୀ ନାରୀ ବଞ୍ଚିବାକୁ ସାହସ କରିବ?
12.147.9
एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥
ଏହିପରି ବହୁ ପ୍ରକାରେ କରୁଣ ବିଳାପ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତା ସେ ପତିବ୍ରତା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
12.147.10
ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥
ତାପରେ ସେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ-ମାଳା ଧାରଣ କରି ବିମାନରେ ଥିବା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପାଇଲେ; ପୁଣ୍ୟବାନ ମହାତ୍ମାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
12.147.11
चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥
ବିଚିତ୍ର ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ, ଶହ କୋଟି ବିମାନରେ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ।
12.147.12
ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପକ୍ଷୀ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲା; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରି, ନିଜ କର୍ମରେ ସେଠାରେ ପୂଜିତ ହୋଇ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କଲା।