マハーバーラタ · 章 12.147

12.147.1

ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥

そのとき悲しみに沈んだ雌鳩は猟師のもとへ行き、語りかけた。夫を思い出して泣き、悲嘆に衰弱していた。

नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥

愛しい人よ、私はあなたの不快になることを決して思い出しません。寡婦はみな、たとえ多くの息子がいても嘆くものです。

शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥

夫を失った苦行の女は親族の憐れみの的となる。あなたは私をいつも大切にし、大いに敬ってくれた。

वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥

甘く、優しく、清らかで心を喜ばせる言葉で。山の洞窟で、川のほとりで、滝のそばで。

द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥

美しい木々の梢で私はあなたと喜び、空を飛ぶときもあなたと楽しく過ごしたものです。愛しい人よ、以前はそれを喜んでいましたが、今日それは私のものではありません。

मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥

父は限られたものを与え、兄も限られたものを与え、息子も限られたものを与える。無限のものを与える夫を、どの女が敬わないことがあろうか。

नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥

夫に等しい庇護者はなく、夫に等しい幸福もない。全財産を捨てても、夫こそ女性の拠り所である。

न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥

ご主人よ、あなたなくして、この命に私の用はありません。夫を失った貞淑な女性が、どうして生きようとするでしょうか。

एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥

このように様々に哀しく嘆き悲しんで、深く悲嘆した貞淑な妻は燃え盛る火に入った。

ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥

すると彼女は、チトラーンガダの花環を身につけ、天上の車の上に立つ夫を見出した。善行の偉大な魂たちに敬われていた。

चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥

色とりどりの花環と衣をまとい、あらゆる飾りで装われ、幾百億もの天車と功徳を積んだ人々に囲まれて。

ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥

その鳥は天界へ行き、最上の天車に乗り、その業によってそこで敬われ、妻とともに楽しんだ。