மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.147.1
ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥
அப்போது துன்புற்ற அந்தப் புறா வேடனிடம் சென்று பேசியது. கணவனை நினைத்து அழுது, துயரத்தால் மெலிந்துபோனாள்.
12.147.2
नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥
அன்பரே, உமக்குப் பிடிக்காத எதையும் நான் ஒருபோதும் நினைவுகூர்வதில்லை. எல்லா விதவைப் பெண்களும், பல மகன்கள் இருந்தாலும், துயரப்படுகிறார்கள்.
12.147.3
शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥
கணவனை இழந்த தவக்கோல மகளிர் உறவினர்களுக்குப் பரிதாபத்துக்குரியவர்கள். நீ எப்போதும் என்னை அன்புடன் பேணி, பெரிதும் மதித்துப் போற்றினாய்.
12.147.4
वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥
இனிய, அன்பான, கலங்காத, உள்ளம் கவரும் சொற்களால்; மலைக் குகைகளிலும், ஆறுகளிலும் அருவிகளிலும்.
12.147.5
द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥
அழகான மரங்களின் உச்சியில் உன்னுடன் நான் மகிழ்ந்தேன். வானில் பறக்கும்போதும் உன்னுடன் இன்பமாகத் திரிந்தேன். அன்பரே, முன்பு நான் மகிழ்ந்திருந்தேன்; இன்று அது எனக்கு இல்லை.
12.147.6
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥
தந்தை வரையறுக்கப்பட்டதையே தருகிறார்; சகோதரர் வரையறுக்கப்பட்டதையே தருகிறார்; மகனும் வரையறுக்கப்பட்டதையே தருகிறான். அளவற்றதைத் தரும் கணவனை எந்தப் பெண் போற்றாமல் இருப்பாள்?
12.147.7
नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥
கணவனுக்கு இணையான பாதுகாவலன் இல்லை; கணவனுக்கு இணையான இன்பமும் இல்லை. எல்லாச் செல்வத்தையும் விட்டுவிட்டாலும், கணவனே பெண்ணுக்குப் புகலிடம்.
12.147.8
न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥
நாதா, நீர் இல்லாமல் இந்த வாழ்வில் எனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. கணவனை இழந்த எந்தக் கற்புள்ள பெண் வாழத் துணிவாள்?
12.147.9
एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥
இவ்வாறு பலவிதமாக உருக்கமாகப் புலம்பி, மிகவும் துயருற்ற அந்தப் பதிவிரதை எரியும் நெருப்பில் புகுந்தாள்.
12.147.10
ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥
பின்னர் அவள் சித்ராங்கத மாலை அணிந்து விமானத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த தன் கணவனை அடைந்தாள்; புண்ணியவான்களான மகாத்மாக்கள் அவனை வழிபட்டனர்.
12.147.11
चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥
பல்வண்ண மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்து, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நூறு கோடி விமானங்களால் சூழப்பட்டு, புண்ணிய செயல் புரிந்தவர்களால் சூழப்பட்டவனாக.
12.147.12
ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥
பின்னர் அந்தப் பறவை சொர்க்கத்திற்குச் சென்றது; சிறந்த விமானத்தில் ஏறி, தன் செயல்களால் அங்கு மதிக்கப்பட்டு, தன் மனைவியுடன் மகிழ்ந்தது.