ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.147.1
ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥
ಆಗ ದುಃಖಿತಳಾದ ಆ ಪಾರಿವಾಳಿ ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿತು. ಗಂಡನನ್ನು ನೆನೆದು ಅಳುತ್ತಾ, ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶಳಾಗಿದ್ದಳು.
12.147.2
नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನೆನೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಧವೆಯಾದ ಪ್ರತಿ ಸ್ತ್ರೀಯೂ, ಎಷ್ಟೇ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೂ, ಶೋಕಿಸುತ್ತಾಳೆ.
12.147.3
शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥
ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ತಪಸ್ವಿನಿಯು ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಕನಿಕರಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಸದಾ ಲಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ.
12.147.4
वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥
ಮಧುರವಾದ, ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ, ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಮಾತುಗಳಿಂದ; ಪರ್ವತಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜಲಪಾತಗಳಲ್ಲಿ.
12.147.5
द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥
ಸುಂದರ ಮರಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ರಮಿಸಿದೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವಾಗಲೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಿದೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದೆ; ಇಂದು ಅದು ನನಗಿಲ್ಲ.
12.147.6
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥
ತಂದೆ ಮಿತವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಸಹೋದರ ಮಿತವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಮಗ ಮಿತವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅಪರಿಮಿತವನ್ನು ಕೊಡುವ ಗಂಡನನ್ನು ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ಪೂಜಿಸದಿರುತ್ತಾಳೆ?
12.147.7
नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥
ಪತಿಗೆ ಸಮಾನ ರಕ್ಷಕನಿಲ್ಲ, ಪತಿಗೆ ಸಮಾನ ಸುಖವಿಲ್ಲ. ಸರ್ವಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೂ ಪತಿಯೇ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಶರಣು.
12.147.8
न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥
ಓ ನಾಥ, ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಜೀವನದಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ. ಪತಿಹೀನಳಾದ ಯಾವ ಸತಿ ಬದುಕಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾಳೆ?
12.147.9
एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥
ಹೀಗೆ ಹಲವು ರೀತಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಶೋಕಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ಆ ಪತಿವ್ರತೆ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
12.147.10
ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥
ನಂತರ ಅವಳು ಚಿತ್ರಾಂಗದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡಳು; ಪುಣ್ಯವಂತ ಮಹಾತ್ಮರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
12.147.11
चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ನೂರು ಕೋಟಿ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು.
12.147.12
ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಪಕ್ಷಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನೇರಿ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಿಸಿತು.