Mahābhārata · Adhyāya 12.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.147.1
ततो गतो शाकुनिके कपोती प्राह दुःखिता ।
संस्मृत्य सा च भर्तारं रुदती शोककर्शिता ॥ १२.१४७.१ ॥
Então a pomba aflita foi até o caçador e falou com ele. Lembrando o marido e chorando, estava consumida pela dor.
12.147.2
नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरे ।
सर्वाऽपि विधवा नारी बहुपुत्राऽपि शोचते ॥ १२.१४७.२ ॥
Amado, nunca recordo nada que te tenha desagradado. Toda mulher viúva se lamenta, mesmo aquela que tem muitos filhos.
12.147.3
शोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना तपस्विनी ।
लालिताऽहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च पूजिता ॥ १२.१४७.३ ॥
Uma mulher asceta sem marido torna-se digna de piedade para os parentes. Você sempre me cuidou com carinho e me honrou com grande respeito.
12.147.4
वचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसंक्लिष्टमनोहरैः ।
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ॥ १२.१४७.४ ॥
Com palavras doces, afetuosas, serenas e que encantavam o coração; nas cavernas das montanhas, junto aos rios e cachoeiras.
12.147.5
द्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताऽहं त्वया सह ।
आकाशगमने चैव विहृताऽहं त्वया सुखम्।
रमामि स्म पुरा कान्त तन्मे नास्त्यद्य मे प्रिय ॥ १२.१४७.५ ॥
No topo de belas árvores eu me deleitava contigo; e voando pelo céu vagava feliz ao teu lado. Amado, antes eu me deleitava nisso; hoje isso já não é meu.
12.147.6
मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता मितं सुतः ।
अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् ॥ १२.१४७.६ ॥
O pai dá o limitado, o irmão dá o limitado, o filho dá o limitado. Que mulher não honraria um marido que dá o ilimitado?
12.147.7
नास्ति भर्तृसमो नाथो नास्ति भर्तृसमं सुखम् ।
विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः ॥ १२.१४७.७ ॥
Não há protetor igual ao marido, nem felicidade igual à do marido. Mesmo tendo abandonado toda a sua riqueza, o marido é, de fato, o refúgio da mulher.
12.147.8
न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विना ।
पतिहीना तु का नारी सती जीवितुमुत्सहेत् ॥ १२.१४७.८ ॥
Ó senhor, sem ti não há propósito algum para mim nesta vida. Que esposa fiel, privada do marido, ousaria viver?
12.147.9
एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखिता ।
पतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १२.१४७.९ ॥
Assim, lamentando-se de muitas maneiras com piedade, a profundamente aflita esposa devotada entrou no fogo ardente.
12.147.10
ततश्चित्राङ्गदधरं भर्तारं साऽन्वपद्यत ।
विमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः ॥ १२.१४७.१० ॥
Então ela encontrou seu marido, usando a guirlanda de Citrāṅgada, de pé num carro celeste, honrado pelas grandes almas virtuosas.
12.147.11
चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम् ।
विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकर्मभिः ॥ १२.१४७.११ ॥
Vestindo guirlandas e roupas brilhantes, adornado com todas as joias, cercado por centenas de milhões de carros celestes e por aqueles de obras meritórias.
12.147.12
ततः स्वर्गं गतः पक्षी विमानवरमास्थितः ।
कर्मणा पूजितस्तत्र रेमे स सह भार्यया ॥ १२.१४७.१२ ॥
Então a ave foi para o céu, subiu no melhor dos carros celestes, foi honrada ali por seus feitos e se alegrou com sua esposa.