Mahābhārata · Adhyāya 12.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.148.1
वमानस्थौ तु तौ राजंल्लुब्धकः ग्वे ददर्श ह ।
दृष्ट्वा तौ दंपती राजन्व्यचिन्तयत तां गतिम् ॥ १२.१४८.१ ॥
Oh rey, aquellos dos estaban de pie sobre un carro aéreo, y un cazador los vio. Al ver a aquella pareja, oh rey, reflexionó sobre aquel destino.
12.148.2
कीदृशेनेह तपसा गच्छेयं परमां गतिम् ।
इति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायोपचक्रमे ॥ १२.१४८.२ ॥
"¿Con qué clase de austeridad aquí podría alcanzar el camino supremo?" Habiendo decidido esto con su mente, se dispuso a partir.
12.148.3
महाप्रस्थानमाश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवकः ।
निश्चष्टो मरुदाहारो निर्ममः स्वर्गकाङ्क्षया ॥ १२.१४८.३ ॥
Habiéndose entregado a la gran partida, aquel cazador que vivía de los pájaros, inmóvil, alimentándose de viento, libre de apego, por el deseo del cielo, [se dedicó a la austeridad].
12.148.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्माभिभूषितम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णं सरः शीतजलं शिवम् ॥ १२.१४८.४ ॥
Entonces vio un lago muy amplio y agradable, adornado con loto, poblado de muchas bandadas de aves, con agua fría y propicio.
12.148.5
पिपांसार्तोऽपि तदृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः ॥ १२.१४८.५ ॥
Incluso quien estuviera atormentado por la sed quedaría saciado con solo verlo; de esto no hay duda.
12.148.6
उपवासकृशोऽत्यर्थं स तु पार्थिव लुब्धकः ।
उपसृत्य तु तद्धृष्टः श्वापदाध्युपितं वनम् ॥ १२.१४८.६ ॥
Oh rey, aquel cazador, extremadamente demacrado por el ayuno, se acercó alegre al bosque habitado por fieras.
12.148.7
महान्तं निश्चयं कृत्वा लुब्धकः प्रविवेश ह ।
प्रविशन्नेव स वनं निगृहीतः स कण्टकैः ॥ १२.१४८.७ ॥
El cazador, tras tomar una gran resolución, entró en el bosque; apenas entró, quedó atrapado por las espinas.
12.148.8
स कण्टकैर्विभिन्नाङ्गो लोहितार्द्रीकृतच्छविः ।
वभ्राम तस्मिन्विजने नानामृगसमाकुले ॥ १२.१४८.८ ॥
Con los miembros traspasados por las espinas y la piel empapada de sangre, vagó por aquel bosque desierto lleno de toda clase de ciervos.
12.148.9
ततो द्रुमाणां महतां पवनेन वने तदा ।
उदतिष्ठत संघर्षान्सुमहान्हव्यवाहनः ॥ १२.१४८.९ ॥
Entonces, por el roce de grandes árboles agitados por el viento, surgió en el bosque un fuego enorme.
12.148.10
तद्वनं वृक्षसंकीर्णं लताविटपसंकुलम् ।
ददाह पावकः क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १२.१४८.१० ॥
Aquel bosque, poblado de árboles y espeso de lianas y ramas, fue devorado por el fuego airado, que ardía como el fuego del fin de la edad.
12.148.11
स ज्वलैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
ददाह तद्वनं घोरं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ १२.१४८.११ ॥
Con llamas levantadas por el viento y chispas por todas partes, quemó por todos lados aquel terrible bosque lleno de ciervos y aves.
12.148.12
ततः स देहमोक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसा ।
अभ्यधावत वर्धन्तं पावकं लुब्धकस्तदा ॥ १२.१४८.१२ ॥
Entonces el cazador, con el ánimo gozoso por liberarse del cuerpo, corrió hacia el fuego que crecía.
12.148.13
ततस्तेनाग्निना दग्धो लुब्धको नष्टकल्मषः ।
जगाम परमां सिद्धिं ततो भरतसत्तम ॥ १२.१४८.१३ ॥
Entonces el cazador, quemado por aquel fuego y con sus pecados destruidos, alcanzó la suprema perfección, oh mejor de los Bhāratas.
12.148.14
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद्विगतज्वरः ।
यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत् ॥ १२.१४८.१४ ॥
Entonces, libre de sufrimiento, se vio en el cielo, brillando como Indra entre los yakṣas, gandharvas y siddhas.
12.148.15
एवं खलु कपोतश्च कपोती च पतिव्रता ।
लुब्धकेन सह स्वर्गं गताः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१५ ॥
Así, en efecto, el palomo y la paloma fiel, devota de su esposo, fueron al cielo junto con el cazador, por sus obras meritorias.
12.148.16
याऽन्या चैवंविधा नारी भर्तारमनुवर्तते ।
विराजते हि सा क्षिप्रं कपोतीव दिवि स्थिता ॥ १२.१४८.१६ ॥
Y cualquier otra mujer de tal clase que siga a su esposo brilla pronto, como la paloma, cuando está en el cielo.
12.148.17
एवमेतत्पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मनः ।
कपोतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१७ ॥
Así es esta antigua historia del gran cazador y de la paloma; por sus obras meritorias alcanzaron un destino justo.
12.148.18
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत् ।
नाशुभं विद्यते तस्य मनसाऽपि प्रमादतः ॥ १२.१४८.१८ ॥
Para quien escucha esto constantemente y lo recita, no hay nada inauspicioso, ni siquiera en la mente o por descuido.
12.148.19
युधिष्ठिर महानेष धर्मो धर्मभृतां वर ।
गोघ्नेष्वपि भवेदस्मिन्निष्कृतिः पापकर्मणः ॥ १२.१४८.१९ ॥
Yudhiṣṭhira, este es un gran dharma, el mejor de los que sostienen el dharma. Incluso para quien ha cometido el pecado de matar vacas puede haber expiación en él.
12.148.20
न निष्कृतिर्भवेत्तस्य यो हन्याच्छरणागतम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुण्यं पापप्रणाशनम्।
न दुर्गतिप्रवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १२.१४८.२० ॥
Para quien mata a un suplicante que ha venido en busca de refugio no hay expiación. Quien ha escuchado esta historia meritoria, que destruye el pecado, no alcanza un destino desdichado y va al mundo celestial.