Mahābhārata · Adhyāya 12.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.148.1
वमानस्थौ तु तौ राजंल्लुब्धकः ग्वे ददर्श ह ।
दृष्ट्वा तौ दंपती राजन्व्यचिन्तयत तां गतिम् ॥ १२.१४८.१ ॥
Ó rei, aqueles dois estavam de pé sobre um carro aéreo, e um caçador os viu. Ao ver aquele casal, ó rei, ele refletiu sobre aquele destino.
12.148.2
कीदृशेनेह तपसा गच्छेयं परमां गतिम् ।
इति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायोपचक्रमे ॥ १२.१४८.२ ॥
"Por que tipo de austeridade aqui poderia eu alcançar o caminho supremo?" Tendo decidido isso com o intelecto, pôs-se a partir.
12.148.3
महाप्रस्थानमाश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवकः ।
निश्चष्टो मरुदाहारो निर्ममः स्वर्गकाङ्क्षया ॥ १२.१४८.३ ॥
Tendo tomado a grande partida, aquele caçador que vivia de pássaros, imóvel, alimentando-se de vento, livre de apego, por desejo do céu, [entregou-se à austeridade].
12.148.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्माभिभूषितम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णं सरः शीतजलं शिवम् ॥ १२.१४८.४ ॥
Então viu um lago muito vasto e agradável, adornado de lótus, povoado por muitos bandos de aves, de água fria e auspicioso.
12.148.5
पिपांसार्तोऽपि तदृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः ॥ १२.१४८.५ ॥
Mesmo quem estivesse atormentado pela sede ficaria saciado ao vê-lo; disso não há dúvida.
12.148.6
उपवासकृशोऽत्यर्थं स तु पार्थिव लुब्धकः ।
उपसृत्य तु तद्धृष्टः श्वापदाध्युपितं वनम् ॥ १२.१४८.६ ॥
Ó rei, aquele caçador, extremamente emagrecido pelo jejum, aproximou-se alegremente da floresta habitada por feras.
12.148.7
महान्तं निश्चयं कृत्वा लुब्धकः प्रविवेश ह ।
प्रविशन्नेव स वनं निगृहीतः स कण्टकैः ॥ १२.१४८.७ ॥
O caçador, tomando uma grande resolução, entrou na floresta; ao entrar, foi preso pelos espinhos.
12.148.8
स कण्टकैर्विभिन्नाङ्गो लोहितार्द्रीकृतच्छविः ।
वभ्राम तस्मिन्विजने नानामृगसमाकुले ॥ १२.१४८.८ ॥
Com os membros perfurados pelos espinhos e a pele ensopada de sangue, vagueou por aquela floresta deserta, cheia de veados de todas as espécies.
12.148.9
ततो द्रुमाणां महतां पवनेन वने तदा ।
उदतिष्ठत संघर्षान्सुमहान्हव्यवाहनः ॥ १२.१४८.९ ॥
Então, pelo atrito de grandes árvores agitadas pelo vento, ergueu-se na floresta um fogo enorme.
12.148.10
तद्वनं वृक्षसंकीर्णं लताविटपसंकुलम् ।
ददाह पावकः क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १२.१४८.१० ॥
Aquela floresta, cheia de árvores e densa de trepadeiras e ramos, foi devorada pelo fogo irado, que ardia como o fogo do fim da era.
12.148.11
स ज्वलैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
ददाह तद्वनं घोरं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ १२.१४८.११ ॥
Com chamas levantadas pelo vento e fagulhas por toda parte, queimou por todos os lados aquela floresta terrível, cheia de veados e pássaros.
12.148.12
ततः स देहमोक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसा ।
अभ्यधावत वर्धन्तं पावकं लुब्धकस्तदा ॥ १२.१४८.१२ ॥
Então o caçador, com o coração alegre por se libertar do corpo, correu em direção ao fogo que crescia.
12.148.13
ततस्तेनाग्निना दग्धो लुब्धको नष्टकल्मषः ।
जगाम परमां सिद्धिं ततो भरतसत्तम ॥ १२.१४८.१३ ॥
Então o caçador, queimado por aquele fogo e com seus pecados destruídos, alcançou a suprema perfeição, ó melhor dos Bhāratas.
12.148.14
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद्विगतज्वरः ।
यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत् ॥ १२.१४८.१४ ॥
Então, libertado do sofrimento, viu-se no céu, brilhando como Indra entre os yakṣas, gandharvas e siddhas.
12.148.15
एवं खलु कपोतश्च कपोती च पतिव्रता ।
लुब्धकेन सह स्वर्गं गताः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१५ ॥
Assim, de fato, o pombo e a pomba fiel ao marido foram ao céu junto com o caçador, pela ação meritória.
12.148.16
याऽन्या चैवंविधा नारी भर्तारमनुवर्तते ।
विराजते हि सा क्षिप्रं कपोतीव दिवि स्थिता ॥ १२.१४८.१६ ॥
E qualquer outra mulher desse tipo que siga o marido logo brilha, como a pomba, quando está no céu.
12.148.17
एवमेतत्पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मनः ।
कपोतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१७ ॥
Assim é esta antiga narrativa do grande caçador e do pombo; por suas obras meritórias veio seu destino justo.
12.148.18
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत् ।
नाशुभं विद्यते तस्य मनसाऽपि प्रमादतः ॥ १२.१४८.१८ ॥
Para quem ouve isto constantemente e o relata, não há nada inauspicioso, nem mesmo no pensamento ou por descuido.
12.148.19
युधिष्ठिर महानेष धर्मो धर्मभृतां वर ।
गोघ्नेष्वपि भवेदस्मिन्निष्कृतिः पापकर्मणः ॥ १२.१४८.१९ ॥
Yudhiṣṭhira, este é um grande dharma, o melhor dos que sustentam o dharma. Mesmo para quem cometeu o pecado de matar vacas pode haver expiação nele.
12.148.20
न निष्कृतिर्भवेत्तस्य यो हन्याच्छरणागतम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुण्यं पापप्रणाशनम्।
न दुर्गतिप्रवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १२.१४८.२० ॥
Para quem mata um suplicante que veio buscar refúgio não há expiação. Quem ouve esta história meritória, que destrói o pecado, não alcança um destino infeliz e vai ao mundo celeste.