మహాభారతం · అధ్యాయం 12.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.148.1
वमानस्थौ तु तौ राजंल्लुब्धकः ग्वे ददर्श ह ।
दृष्ट्वा तौ दंपती राजन्व्यचिन्तयत तां गतिम् ॥ १२.१४८.१ ॥
రాజా! వారిద్దరూ విమానంపై నిలిచి ఉన్నారు; దానిని ఒక వేటగాడు చూశాడు. ఆ దంపతులను చూసి, రాజా, అతడు ఆ గతి గురించి ఆలోచించాడు.
12.148.2
कीदृशेनेह तपसा गच्छेयं परमां गतिम् ।
इति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायोपचक्रमे ॥ १२.१४८.२ ॥
"ఇక్కడ ఎటువంటి తపస్సుతో నేను పరమ గతిని పొందగలను?" అని బుద్ధితో నిశ్చయించి, అతడు వెళ్లడానికి ఉపక్రమించాడు.
12.148.3
महाप्रस्थानमाश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवकः ।
निश्चष्टो मरुदाहारो निर्ममः स्वर्गकाङ्क्षया ॥ १२.१४८.३ ॥
మహాప్రస్థానాన్ని ఆశ్రయించి, పక్షులను వేటాడి జీవించే ఆ వేటగాడు, నిశ్చలుడై, గాలిని ఆహారంగా తీసుకుంటూ, మమకారం లేనివాడై, స్వర్గాన్ని కోరి (తపస్సు చేశాడు).
12.148.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्माभिभूषितम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णं सरः शीतजलं शिवम् ॥ १२.१४८.४ ॥
అప్పుడు అతడు చాలా విశాలమైన, రమణీయమైన, పద్మాలతో అలంకరించబడిన, వివిధ పక్షుల గుంపులతో నిండిన, చల్లని నీరు గల, శుభకరమైన సరస్సును చూశాడు.
12.148.5
पिपांसार्तोऽपि तदृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः ॥ १२.१४८.५ ॥
దాహంతో బాధపడుతున్నవాడు కూడా దానిని చూసి తృప్తి చెందుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
12.148.6
उपवासकृशोऽत्यर्थं स तु पार्थिव लुब्धकः ।
उपसृत्य तु तद्धृष्टः श्वापदाध्युपितं वनम् ॥ १२.१४८.६ ॥
రాజా! ఉపవాసంతో అతిగా కృశించిన ఆ వేటగాడు, సంతోషంతో, వన్యమృగాలు నివసించే ఆ అడవిని సమీపించాడు.
12.148.7
महान्तं निश्चयं कृत्वा लुब्धकः प्रविवेश ह ।
प्रविशन्नेव स वनं निगृहीतः स कण्टकैः ॥ १२.१४८.७ ॥
వేటగాడు గొప్ప నిశ్చయంతో ఆ అడవిలో ప్రవేశించాడు. ప్రవేశించగానే అతను ముళ్ళతో చిక్కుకున్నాడు.
12.148.8
स कण्टकैर्विभिन्नाङ्गो लोहितार्द्रीकृतच्छविः ।
वभ्राम तस्मिन्विजने नानामृगसमाकुले ॥ १२.१४८.८ ॥
ముళ్ళతో అతని అవయవాలు గాయపడ్డాయి, చర్మం రక్తంతో తడిసింది. అనేక రకాల జింకలతో నిండిన ఆ నిర్జన అడవిలో అతను తిరిగాడు.
12.148.9
ततो द्रुमाणां महतां पवनेन वने तदा ।
उदतिष्ठत संघर्षान्सुमहान्हव्यवाहनः ॥ १२.१४८.९ ॥
అప్పుడు గాలి వల్ల పెద్ద చెట్లు రాసుకోవడంతో అడవిలో మహాగ్ని లేచింది.
12.148.10
तद्वनं वृक्षसंकीर्णं लताविटपसंकुलम् ।
ददाह पावकः क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १२.१४८.१० ॥
చెట్లతో నిండిన, తీగలు కొమ్మలతో దట్టమైన ఆ అడవిని, యుగాంత అగ్నితో సమమైన కాంతి గల కోపోద్రిక్త అగ్ని దహించింది.
12.148.11
स ज्वलैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
ददाह तद्वनं घोरं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ १२.१४८.११ ॥
గాలికి రేగిన మంటలు, నిప్పురవ్వలతో అది అన్ని వైపులా మృగపక్షులతో నిండిన ఆ భయంకర అడవిని కాల్చింది.
12.148.12
ततः स देहमोक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसा ।
अभ्यधावत वर्धन्तं पावकं लुब्धकस्तदा ॥ १२.१४८.१२ ॥
అప్పుడు ఆ వేటగాడు దేహవిముక్తి కోసం సంతోషించిన మనసుతో పెరుగుతున్న అగ్ని వైపు పరుగెత్తాడు.
12.148.13
ततस्तेनाग्निना दग्धो लुब्धको नष्टकल्मषः ।
जगाम परमां सिद्धिं ततो भरतसत्तम ॥ १२.१४८.१३ ॥
అప్పుడు ఆ అగ్నిచేత దహించబడిన వేటగాడు, పాపం నశించినవాడై, పరమ సిద్ధిని పొందాడు, ఓ భరత శ్రేష్ఠుడా.
12.148.14
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद्विगतज्वरः ।
यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत् ॥ १२.१४८.१४ ॥
అప్పుడు జ్వరం (బాధ) తొలగిపోయినవాడై, తాను స్వర్గంలో ఉన్నట్లు చూశాడు; యక్షులు, గంధర్వులు, సిద్ధుల మధ్య ఇంద్రునిలా ప్రకాశిస్తూ.
12.148.15
एवं खलु कपोतश्च कपोती च पतिव्रता ।
लुब्धकेन सह स्वर्गं गताः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१५ ॥
ఇలా, పుణ్యకర్మ వల్ల, పావురమూ, పతివ్రత అయిన ఆడపావురమూ వేటగాడితో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్లారు.
12.148.16
याऽन्या चैवंविधा नारी भर्तारमनुवर्तते ।
विराजते हि सा क्षिप्रं कपोतीव दिवि स्थिता ॥ १२.१४८.१६ ॥
ఇలాంటి మరే స్త్రీ అయినా భర్తను అనుసరిస్తే, ఆమె ఆకాశంలో ఆ ఆడపావురంలా వెంటనే ప్రకాశిస్తుంది.
12.148.17
एवमेतत्पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मनः ।
कपोतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१७ ॥
మహాత్ముడైన వేటగాడు, పావురం గురించిన ఈ పూర్వగాథ ఇలాగే ఉంది; పుణ్యకర్మ వల్ల వారి ధర్మమైన గతి కలిగింది.
12.148.18
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत् ।
नाशुभं विद्यते तस्य मनसाऽपि प्रमादतः ॥ १२.१४८.१८ ॥
దీనిని నిత్యం వినేవాడు, దీనిని కీర్తించేవాడు, అతనికి మనసులోనైనా, అజాగ్రత్తవల్లైనా కూడా అశుభం కలగదు.
12.148.19
युधिष्ठिर महानेष धर्मो धर्मभृतां वर ।
गोघ्नेष्वपि भवेदस्मिन्निष्कृतिः पापकर्मणः ॥ १२.१४८.१९ ॥
యుధిష్ఠిరా, ఇది మహా ధర్మం, ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడా. గోహత్య చేసిన పాపికి కూడా ఇందులో ప్రాయశ్చిత్తం కలుగవచ్చు.
12.148.20
न निष्कृतिर्भवेत्तस्य यो हन्याच्छरणागतम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुण्यं पापप्रणाशनम्।
न दुर्गतिप्रवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १२.१४८.२० ॥
శరణుజొచ్చినవానిని చంపినవానికి ప్రాయశ్చిత్తం ఉండదు. ఈ పుణ్యమైన, పాపనాశకమైన ఇతిహాసాన్ని విన్నవాడు దుర్గతిని పొందక స్వర్గలోకానికి వెళ్తాడు.