ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.148.1
वमानस्थौ तु तौ राजंल्लुब्धकः ग्वे ददर्श ह ।
दृष्ट्वा तौ दंपती राजन्व्यचिन्तयत तां गतिम् ॥ १२.१४८.१ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ; ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੰਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਗਤੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
12.148.2
कीदृशेनेह तपसा गच्छेयं परमां गतिम् ।
इति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायोपचक्रमे ॥ १२.१४८.२ ॥
"ਇੱਥੇ ਕਿਹੜੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਰਮ ਗਤੀ ਪਾਵਾਂਗਾ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
12.148.3
महाप्रस्थानमाश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवकः ।
निश्चष्टो मरुदाहारो निर्ममः स्वर्गकाङ्क्षया ॥ १२.१४८.३ ॥
ਮਹਾਪ੍ਰਸਥਾਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਜੀਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਅਚੱਲ, ਹਵਾ ਹੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਮਮਤਾ ਰਹਿਤ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ (ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗਾ)।
12.148.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्माभिभूषितम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णं सरः शीतजलं शिवम् ॥ १२.१४८.४ ॥
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਮਨੋਹਰ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਸਰੋਵਰ ਵੇਖਿਆ।
12.148.5
पिपांसार्तोऽपि तदृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः ॥ १२.१४८.५ ॥
ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
12.148.6
उपवासकृशोऽत्यर्थं स तु पार्थिव लुब्धकः ।
उपसृत्य तु तद्धृष्टः श्वापदाध्युपितं वनम् ॥ १२.१४८.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਵਰਤ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਿੰਸਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਲੇ ਉਸ ਜੰਗਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
12.148.7
महान्तं निश्चयं कृत्वा लुब्धकः प्रविवेश ह ।
प्रविशन्नेव स वनं निगृहीतः स कण्टकैः ॥ १२.१४८.७ ॥
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਕੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।
12.148.8
स कण्टकैर्विभिन्नाङ्गो लोहितार्द्रीकृतच्छविः ।
वभ्राम तस्मिन्विजने नानामृगसमाकुले ॥ १२.१४८.८ ॥
ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ, ਚਮੜੀ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਈ। ਉਹ ਉਸ ਸੁੰਨਸਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲੱਗਾ ਜੋ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
12.148.9
ततो द्रुमाणां महतां पवनेन वने तदा ।
उदतिष्ठत संघर्षान्सुमहान्हव्यवाहनः ॥ १२.१४८.९ ॥
ਤਦੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰਗੜ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ।
12.148.10
तद्वनं वृक्षसंकीर्णं लताविटपसंकुलम् ।
ददाह पावकः क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १२.१४८.१० ॥
ਰੁੱਖਾਂ, ਵੇਲਾਂ ਅਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਯੁਗਾਂਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰੋਧੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
12.148.11
स ज्वलैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
ददाह तद्वनं घोरं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ १२.१४८.११ ॥
ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਠੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਸੜ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਿਰਨਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।
12.148.12
ततः स देहमोक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसा ।
अभ्यधावत वर्धन्तं पावकं लुब्धकस्तदा ॥ १२.१४८.१२ ॥
ਤਦ ਉਸ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਦੇਹ-ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਅੱਗ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਗਾਈ।
12.148.13
ततस्तेनाग्निना दग्धो लुब्धको नष्टकल्मषः ।
जगाम परमां सिद्धिं ततो भरतसत्तम ॥ १२.१४८.१३ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
12.148.14
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद्विगतज्वरः ।
यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत् ॥ १२.१४८.१४ ॥
ਫਿਰ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ; ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
12.148.15
एवं खलु कपोतश्च कपोती च पतिव्रता ।
लुब्धकेन सह स्वर्गं गताः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१५ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰ ਅਤੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਕਬੂਤਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਏ।
12.148.16
याऽन्या चैवंविधा नारी भर्तारमनुवर्तते ।
विराजते हि सा क्षिप्रं कपोतीव दिवि स्थिता ॥ १२.१४८.१६ ॥
ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਬੂਤਰੀ ਵਾਂਗ ਛੇਤੀ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
12.148.17
एवमेतत्पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मनः ।
कपोतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१७ ॥
ਮਹਾਤਮਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ; ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮੀ ਗਤੀ ਹੋਈ।
12.148.18
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत् ।
नाशुभं विद्यते तस्य मनसाऽपि प्रमादतः ॥ १२.१४८.१८ ॥
ਜੋ ਇਹ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ।
12.148.19
युधिष्ठिर महानेष धर्मो धर्मभृतां वर ।
गोघ्नेष्वपि भवेदस्मिन्निष्कृतिः पापकर्मणः ॥ १२.१४८.१९ ॥
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਹੈ, ਧਰਮਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਗਊ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਦਾ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
12.148.20
न निष्कृतिर्भवेत्तस्य यो हन्याच्छरणागतम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुण्यं पापप्रणाशनम्।
न दुर्गतिप्रवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १२.१४८.२० ॥
ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਪੁੰਨਦਾਇਕ ਅਤੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਦੁਰਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗਲੋਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।