ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.148.1
वमानस्थौ तु तौ राजंल्लुब्धकः ग्वे ददर्श ह ।
दृष्ट्वा तौ दंपती राजन्व्यचिन्तयत तां गतिम् ॥ १२.१४८.१ ॥
ರಾಜನೇ! ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬೇಡನು ನೋಡಿದನು. ಆ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನೇ, ಅವನು ಆ ಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
12.148.2
कीदृशेनेह तपसा गच्छेयं परमां गतिम् ।
इति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायोपचक्रमे ॥ १२.१४८.२ ॥
"ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲೆ?" ಎಂದು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಅವನು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
12.148.3
महाप्रस्थानमाश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवकः ।
निश्चष्टो मरुदाहारो निर्ममः स्वर्गकाङ्क्षया ॥ १२.१४८.३ ॥
ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜೀವಿಸುವ ಆ ಬೇಡನು, ನಿಶ್ಚಲನಾಗಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಮಕಾರರಹಿತನಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸಿ (ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು).
12.148.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्माभिभूषितम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णं सरः शीतजलं शिवम् ॥ १२.१४८.४ ॥
ಆಗ ಅವನು ಅತಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಮನೋಹರವಾದ, ತಾವರೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ನಾನಾ ಪಕ್ಷಿಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತಣ್ಣೀರಿನ, ಮಂಗಳಕರವಾದ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
12.148.5
पिपांसार्तोऽपि तदृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः ॥ १२.१४८.५ ॥
ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ತೃಪ್ತನಾಗುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
12.148.6
उपवासकृशोऽत्यर्थं स तु पार्थिव लुब्धकः ।
उपसृत्य तु तद्धृष्टः श्वापदाध्युपितं वनम् ॥ १२.१४८.६ ॥
ಅರಸನೇ! ಉಪವಾಸದಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೃಶನಾದ ಆ ಬೇಡನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
12.148.7
महान्तं निश्चयं कृत्वा लुब्धकः प्रविवेश ह ।
प्रविशन्नेव स वनं निगृहीतः स कण्टकैः ॥ १२.१४८.७ ॥
ಬೇಟೆಗಾರನು ದೊಡ್ಡ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಲೇ ಅವನು ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡನು.
12.148.8
स कण्टकैर्विभिन्नाङ्गो लोहितार्द्रीकृतच्छविः ।
वभ्राम तस्मिन्विजने नानामृगसमाकुले ॥ १२.१४८.८ ॥
ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು, ಚರ್ಮ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದಿತು. ನಾನಾ ಜಿಂಕೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಲೆದಾಡಿದನು.
12.148.9
ततो द्रुमाणां महतां पवनेन वने तदा ।
उदतिष्ठत संघर्षान्सुमहान्हव्यवाहनः ॥ १२.१४८.९ ॥
ಆಗ ಗಾಳಿಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಕಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
12.148.10
तद्वनं वृक्षसंकीर्णं लताविटपसंकुलम् ।
ददाह पावकः क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १२.१४८.१० ॥
ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಬಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾದ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕ್ರುದ್ಧ ಅಗ್ನಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.
12.148.11
स ज्वलैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
ददाह तद्वनं घोरं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ १२.१४८.११ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಏಳುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಿಡಿಗಳಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೃಗ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಭೀಕರ ಕಾಡನ್ನು ಸುಟ್ಟಿತು.
12.148.12
ततः स देहमोक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसा ।
अभ्यधावत वर्धन्तं पावकं लुब्धकस्तदा ॥ १२.१४८.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಬೇಟೆಗಾರನು ದೇಹಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
12.148.13
ततस्तेनाग्निना दग्धो लुब्धको नष्टकल्मषः ।
जगाम परमां सिद्धिं ततो भरतसत्तम ॥ १२.१४८.१३ ॥
ಆಗ ಆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಬೇಟೆಗಾರನು, ಪಾಪ ನಾಶವಾದವನಾಗಿ, ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
12.148.14
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद्विगतज्वरः ।
यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत् ॥ १२.१४८.१४ ॥
ಆಗ ಸಂಕಟ ತೊರೆದವನಾಗಿ, ತಾನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ಸಿದ್ಧರ ನಡುವೆ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು.
12.148.15
एवं खलु कपोतश्च कपोती च पतिव्रता ।
लुब्धकेन सह स्वर्गं गताः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१५ ॥
ಹೀಗೆ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ, ಪಾರಿವಾಳವೂ ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ಪಾರಿವಾಳಿಯೂ ಬೇಟೆಗಾರನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
12.148.16
याऽन्या चैवंविधा नारी भर्तारमनुवर्तते ।
विराजते हि सा क्षिप्रं कपोतीव दिवि स्थिता ॥ १२.१४८.१६ ॥
ಇಂತಹ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಗಂಡನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಆಕೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳಿಯಂತೆ ಬೇಗನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ.
12.148.17
एवमेतत्पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मनः ।
कपोतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१७ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬೇಟೆಗಾರನ ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳದ ಈ ಹಳೆಯ ವೃತ್ತಾಂತ ಹೀಗೆಯೇ; ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ ಅವರ ಧರ್ಮಮಯ ಗತಿ ಲಭಿಸಿತು.
12.148.18
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत् ।
नाशुभं विद्यते तस्य मनसाऽपि प्रमादतः ॥ १२.१४८.१८ ॥
ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಕೇಳುವವನು, ಇದನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನು, ಅವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಾದರೂ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದಾದರೂ ಅಶುಭವಿಲ್ಲ.
12.148.19
युधिष्ठिर महानेष धर्मो धर्मभृतां वर ।
गोघ्नेष्वपि भवेदस्मिन्निष्कृतिः पापकर्मणः ॥ १२.१४८.१९ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಇದು ಮಹಾ ಧರ್ಮ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಗೋಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಿಗೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಸಿಗಬಹುದು.
12.148.20
न निष्कृतिर्भवेत्तस्य यो हन्याच्छरणागतम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुण्यं पापप्रणाशनम्।
न दुर्गतिप्रवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १२.१४८.२० ॥
ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ. ಈ ಪುಣ್ಯವೂ ಪಾಪನಾಶಕವೂ ಆದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ದುರ್ಗತಿ ಹೊಂದದೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.