ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.148.1
वमानस्थौ तु तौ राजंल्लुब्धकः ग्वे ददर्श ह ।
दृष्ट्वा तौ दंपती राजन्व्यचिन्तयत तां गतिम् ॥ १२.१४८.१ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେ ଦୁଇଜଣ ବିମାନରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ଜଣେ ଶିକାରୀ ତାହା ଦେଖିଲା। ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ସେହି ଗତି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲା।
12.148.2
कीदृशेनेह तपसा गच्छेयं परमां गतिम् ।
इति बुद्ध्या विनिश्चित्य गमनायोपचक्रमे ॥ १२.१४८.२ ॥
"ଏଠାରେ କେଉଁ ପ୍ରକାର ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ପରମ ଗତି ପାଇବି?" ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟୋଗ କଲା।
12.148.3
महाप्रस्थानमाश्रित्य लुब्धकः पक्षिजीवकः ।
निश्चष्टो मरुदाहारो निर्ममः स्वर्गकाङ्क्षया ॥ १२.१४८.३ ॥
ମହାପ୍ରସ୍ଥାନକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ପକ୍ଷୀ ଧରି ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିବା ସେ ଶିକାରୀ, ନିଶ୍ଚଳ, ପବନକୁ ଆହାର କରି, ମମତାହୀନ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗ ଆକାଂକ୍ଷାରେ (ତପସ୍ୟା କଲା)।
12.148.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्माभिभूषितम् ।
नानापक्षिगणाकीर्णं सरः शीतजलं शिवम् ॥ १२.१४८.४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଅତି ବିସ୍ତୃତ, ମନୋହର, ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ, ନାନା ପକ୍ଷୀଗୋଷ୍ଠୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୀତଳ ଜଳଯୁକ୍ତ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଏକ ସରୋବର ଦେଖିଲା।
12.148.5
पिपांसार्तोऽपि तदृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः ॥ १२.१४८.५ ॥
ପିପାସାରେ କାତର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ତାହା ଦେଖି ତୃପ୍ତ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
12.148.6
उपवासकृशोऽत्यर्थं स तु पार्थिव लुब्धकः ।
उपसृत्य तु तद्धृष्टः श्वापदाध्युपितं वनम् ॥ १२.१४८.६ ॥
ହେ ପାର୍ଥିବ! ଉପବାସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୃଶ ହୋଇଥିବା ସେ ଶିକାରୀ, ହର୍ଷରେ ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ସେହି ବନ ନିକଟକୁ ଗଲା।
12.148.7
महान्तं निश्चयं कृत्वा लुब्धकः प्रविवेश ह ।
प्रविशन्नेव स वनं निगृहीतः स कण्टकैः ॥ १२.१४८.७ ॥
ବ୍ୟାଧ ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି ସେହି ବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ପ୍ରବେଶ କରିବା ମାତ୍ରେ ସେ କଣ୍ଟକରେ ଧରା ପଡ଼ିଗଲା।
12.148.8
स कण्टकैर्विभिन्नाङ्गो लोहितार्द्रीकृतच्छविः ।
वभ्राम तस्मिन्विजने नानामृगसमाकुले ॥ १२.१४८.८ ॥
କଣ୍ଟକରେ ତାର ଅଙ୍ଗ ବିନ୍ଧି ଗଲା, ତ୍ୱଚା ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲା। ନାନା ପ୍ରକାର ହରିଣରେ ଭରା ସେହି ନିର୍ଜନ ବନରେ ସେ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲା।
12.148.9
ततो द्रुमाणां महतां पवनेन वने तदा ।
उदतिष्ठत संघर्षान्सुमहान्हव्यवाहनः ॥ १२.१४८.९ ॥
ସେତେବେଳେ ପବନରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛର ଘର୍ଷଣରୁ ବନରେ ଅତି ମହାନ ଅଗ୍ନି ଉଠିଲା।
12.148.10
तद्वनं वृक्षसंकीर्णं लताविटपसंकुलम् ।
ददाह पावकः क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १२.१४८.१० ॥
ବୃକ୍ଷ, ଲତା ଓ ଡାଳରେ ଘନ ସେହି ବନକୁ ଯୁଗାନ୍ତ ଅଗ୍ନିସମ ପ୍ରଭାବିଶିଷ୍ଟ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ନି ଜାଳିଦେଲା।
12.148.11
स ज्वलैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः ।
ददाह तद्वनं घोरं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ १२.१४८.११ ॥
ପବନରେ ଉଠିଥିବା ଲିଆଁ ଓ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗରେ ଚାରିପାଖରୁ ସେହି ଭୟଙ୍କର ବନ ଜଳିଗଲା, ଯାହା ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀରେ ଭରା ଥିଲା।
12.148.12
ततः स देहमोक्षार्थं संप्रहृष्टेन चेतसा ।
अभ्यधावत वर्धन्तं पावकं लुब्धकस्तदा ॥ १२.१४८.१२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ବ୍ୟାଧ ଦେହମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ବଢ଼ୁଥିବା ଅଗ୍ନି ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଲା।
12.148.13
ततस्तेनाग्निना दग्धो लुब्धको नष्टकल्मषः ।
जगाम परमां सिद्धिं ततो भरतसत्तम ॥ १२.१४८.१३ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ସେ ବ୍ୟାଧ, ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇ, ପରମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲା, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
12.148.14
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद्विगतज्वरः ।
यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत् ॥ १२.१४८.१४ ॥
ତା'ପରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ନିଜକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେଖିଲା; ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
12.148.15
एवं खलु कपोतश्च कपोती च पतिव्रता ।
लुब्धकेन सह स्वर्गं गताः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१५ ॥
ଏହିପରି, ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଯୋଗୁଁ କପୋତ ଓ ପତିବ୍ରତା କପୋତୀ ବ୍ୟାଧ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
12.148.16
याऽन्या चैवंविधा नारी भर्तारमनुवर्तते ।
विराजते हि सा क्षिप्रं कपोतीव दिवि स्थिता ॥ १२.१४८.१६ ॥
ଆଉ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଏପରି ନାରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ କପୋତୀ ପରି ଶୀଘ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
12.148.17
एवमेतत्पुरावृत्तं लुब्धकस्य महात्मनः ।
कपोतस्य च धर्मिष्ठा गतिः पुण्येन कर्मणा ॥ १२.१४८.१७ ॥
ମହାତ୍ମା ବ୍ୟାଧ ଓ କପୋତଙ୍କର ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଏହିପରି; ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଯୋଗୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମିଷ୍ଠ ଗତି ହେଲା।
12.148.18
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत् ।
नाशुभं विद्यते तस्य मनसाऽपि प्रमादतः ॥ १२.१४८.१८ ॥
ଯିଏ ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ଶୁଣେ ଓ ଯିଏ ଏହାର କୀର୍ତ୍ତନ କରେ, ତା'ପାଇଁ ମନରେ ବା ପ୍ରମାଦରେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ ନାହିଁ।
12.148.19
युधिष्ठिर महानेष धर्मो धर्मभृतां वर ।
गोघ्नेष्वपि भवेदस्मिन्निष्कृतिः पापकर्मणः ॥ १२.१४८.१९ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହା ମହାନ ଧର୍ମ, ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଗୋହତ୍ୟାକାରୀ ପାପୀର ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହୋଇପାରେ।
12.148.20
न निष्कृतिर्भवेत्तस्य यो हन्याच्छरणागतम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुण्यं पापप्रणाशनम्।
न दुर्गतिप्रवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ १२.१४८.२० ॥
ଶରଣାଗତକୁ ବଧ କରୁଥିବା ଲୋକର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପନାଶକ ଇତିହାସ ଶୁଣିଲେ ଲୋକ ଦୁର୍ଗତି ପାଏ ନାହିଁ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଯାଏ।