ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.151.1
तस्मात्तेऽहं प्रवक्ष्यामि धर्ममावृतचेतसे ।
श्रीमन्महाबलस्तुष्टः स्वयं धर्ममवेक्षसे ॥ १२.१५१.१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸು ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿರುವ ನಿನಗೆ ನಾನು ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಹಾಬಲನೇ, ಶ್ರೀಮಂತನೇ, ನೀನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ತಾನೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
12.151.2
पुरस्ताद्दारुणे भूत्वा सुचित्रतरमेव तत् ।
अनुगृह्णाति भूतानि स्वेन वृत्तेन पार्थिवः ॥ १२.१५१.२ ॥
ಮೊದಲು ಕಠಿಣನಾಗಿ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ರಾಜನು ತನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರುತ್ತಾನೆ.
12.151.3
कृत्स्ने नूनं सदसती इति लोको व्यवस्यति ।
यत्र त्वं तादृशो भूत्वा धर्ममेवानुपश्यसि। ॥ १२.१५१.३ ॥
ಜಗತ್ತು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಂತಹವನಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತೀಯೆ.
12.151.4
दर्पं हित्वा पुनश्चापि भोगांश्च तप आस्थितः ।
इत्येतदभिभूतानामद्भुतं जनमेजय ॥ १२.१५१.४ ॥
ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದು — ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಇದು ಅಭಿಭೂತರಿಗೆ ಅದ್ಭುತ.
12.151.5
योऽदुर्बलो भवेद्दाता कृपणो वा तपोधनः ।
अनाश्चर्यं तदित्याहुर्नातिदूरेण वर्तते ॥ १२.१५१.५ ॥
ದುರ್ಬಲನಾದರೂ ದಾತನಾದವನು, ಅಥವಾ ಕೃಪಣನು, ಅಥವಾ ತಪೋಧನನು — ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲವೆಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದು ದೂರದಲ್ಲಿಲ್ಲ.
12.151.6
तप एव हि कार्पण्यं समग्रमसमीक्षितम् ।
तच्चेत्समीक्षयैव स्याद्भवेत्तस्मिंस्तपो गुणः ॥ १२.१५१.६ ॥
ತಪಸ್ಸೇ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೋಭ; ಅದು ಪರಿಶೀಲನೆಯಿಂದಲೇ ಇದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನ ಗುಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
12.151.7
यज्ञो दानं दया वेदाः सत्यं च पृथिवीपते ।
पञ्चैतानि पवित्राणि षष्ठं सुचरितं तपः ॥ १२.१५१.७ ॥
ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ದಯೆ, ವೇದಗಳು, ಸತ್ಯ, ಓ ಭೂಪತಿಯೇ, ಇವು ಐದು ಪವಿತ್ರವಾದವು; ಆರನೆಯದು ಸುಚರಿತ ತಪಸ್ಸು.
12.151.8
तदेव राज्ञां परमं पवित्रं जनमेजय ।
तेन सम्यग्गृहीतेन श्रेयांसं धर्ममाप्स्यसि ॥ १२.१५१.८ ॥
ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಅದೇ ರಾಜರಿಗೆ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ; ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
12.151.9
पुण्यदेशाभिगमनं पवित्रं परमं स्मृतम् ।
अत्राप्युदाहरन्तीमां गाथां गीतां ययातिना ॥ १२.१५१.९ ॥
ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರ ಕುರಿತು ಯಯಾತಿ ಹಾಡಿದ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಜನರು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.151.10
यो मर्त्यः प्रतिपद्येत आयुर्जीवेन वा पुनः ।
यज्ञमेकं ततः कृत्वा तत्संन्यस्य तपश्चरेत् ॥ १२.१५१.१० ॥
ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಅಥವಾ ಜೀವನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಒಂದು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು.
12.151.11
पुण्यमाहुः कुरुक्षेत्रं कुरुक्षेत्रात्सरस्वतीम् ।
सरस्वत्याश्च तीर्थानि तीर्थेभ्यश्च पृथूदकम् ॥ १२.१५१.११ ॥
ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಸರಸ್ವತಿ; ಸರಸ್ವತಿಯ ತೀರ್ಥಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪೃಥೂದಕ.
12.151.12
यत्रावगाह्य स्थित्वा च नैनं श्वोमरणं तपेत् ।
महासरः पुष्कराणि प्रभासोत्तरमानसे ॥ १२.१५१.१२ ॥
ಎಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಿಂತರೆ ನಾಳೆಯ ಮರಣ ಇವನನ್ನು ಪೀಡಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಸರ, ಪುಷ್ಕರಗಳು, ಪ್ರಭಾಸದ ಉತ್ತರದ ಮಾನಸ.
12.151.13
कालोदकं च गन्तासि लब्धायुर्जीविते पुनः ।
सरस्वतीदृषद्वत्योः सेवमानोऽनुसंज्वरेत्।
स्वाध्यायशील एतेषु सर्वेष्वेवमुपस्पृशेत् ॥ १२.१५१.१३ ॥
ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಪಡೆದವನು ಮತ್ತೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಲೋದಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ದೃಷದ್ವತಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು (ಪಾಪ) ಜ್ವರದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಶೀಲನು ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.
12.151.14
त्यागधर्मं पवित्राणां संन्यासं मनुरब्रवीत् ॥ १२.१५१.१४ ॥
ಪವಿತ್ರರಿಗೆ ತ್ಯಾಗಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮನು ಹೇಳಿದನು.
12.151.15
अत्राप्युदाहरन्तीमाः गाथाः सत्यवता कृताः ।
यथा कुमारः सत्यो वै नैव पुण्यो न पापकृत।
न ह्यस्ति सर्वभूतेषु दुःखमस्मिन्कुतः सुखम् ॥ १२.१५१.१५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವತನು ರಚಿಸಿದ ಈ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ಕುಮಾರನು ಪುಣ್ಯವಂತನೂ ಅಲ್ಲ, ಪಾಪಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ದುಃಖವೇ ಇದೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಎಲ್ಲಿಂದ?
12.151.16
एवं प्रकृतिभूतानां सर्वसंसर्गयायिनाम् ।
त्यजतां जीवितं प्रायो निवृत्ते पुण्यपापके। ॥ १२.१५१.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಎಲ್ಲ ಸಂಸರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ, ಬಹುತೇಕ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರಿಗೆ — ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ನಿವೃತ್ತವಾದಾಗ (ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ).
12.151.17
यत्त्वेव राज्ञो ज्यायिष्ठं कार्याणां तद्ब्रवीमि ते ॥ १२.१५१.१७ ॥
ಆದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
12.151.18
बलेन संविभागैश्च जय स्वर्गं पुनीष्व च ।
यस्यैव बलमोजश्च स धर्मस्य प्रभुर्नरः ॥ १२.१५१.१८ ॥
ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತ ಹಂಚಿಕೆಯಿಂದ ಜಯಿಸು; ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸು. ಯಾರಿಗೆ ಬಲ ಮತ್ತು ಓಜಸ್ಸು ಇದೆಯೋ ಅವನೇ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಭು.
12.151.19
ब्राह्मणानां सुखार्थं त्वं पर्येहि पृथिवीमिमाम् ।
यथैवैतान्पुरा क्षेप्सीस्तथैवैतान्प्रसादय ॥ १२.१५१.१९ ॥
ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸು. ಹಿಂದೆ ನೀನು ಇವರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದಂತೆಯೇ ಈಗ ಇವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸು.
12.151.20
अपि धिक्क्रियमाणोऽपि तर्ज्यमानोऽप्यनेकधा ।
आत्मनो दर्शनं विद्वान्नाहर्ताऽस्मीति मा क्रुधः।
घटमानः स्वकार्येषु कुरु निःश्रेयसं परम् ॥ १२.१५१.२० ॥
ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಬೆದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ವಿದ್ವಾಂಸನು ‘ನಾನು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥನಲ್ಲ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಾರದು. ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸು.
12.151.21
हिमाग्निघोरसदृशो राजा भवति कश्चन ।
लाङ्गलाशिकल्पो वा भवेदन्यः परंतपः ॥ १२.१५१.२१ ॥
ಕೆಲವು ರಾಜರು ಹಿಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಭಯಂಕರರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅಥವಾ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನೇಗಿಲನ್ನು ತಿನ್ನುವವನಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.151.22
न विशेषेण गन्तव्यमचिकित्सेन वा पुनः ।
न जातु नाहमस्मीति प्रसक्तव्यमसाधुषु ॥ १२.१५१.२२ ॥
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೋಗಬಾರದು, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಹೋಗಬಾರದು. ‘ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ದುಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಬಾರದು.
12.151.23
विकर्मणा तप्यमानः पापात्पापः प्रमुच्यते ।
नैतत्कुर्या पुनरिति द्वितीयात्परिमुच्यते ॥ १२.१५१.२३ ॥
ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುವ ಪಾಪಿ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ‘ಇದನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಎರಡನೆಯ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.151.24
चरिष्ये धर्ममेवेति तृतीयात्परिमुच्यते ।
शुचिस्तीर्थान्यनुचरन्बहुत्वात्परिमुच्यते ॥ १२.१५१.२४ ॥
‘ನಾನು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ಮೂರನೆಯ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶುಚಿಯಾಗಿ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನು ಬಹಳ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.151.25
कल्याणमनुकर्तव्यं पुरुषेण बुभूषता ।
ये सुगन्धीनि सेवन्ते तथागन्धा भवन्ति ते ॥ १२.१५१.२५ ॥
ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು ಸುಗಂಧಭರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.151.26
ये दुर्गन्धीनि सेवन्ते तथागन्धा भवन्ति ये ।
तपश्चर्यापरः सत्यं पापाद्विपरिमुच्यते ॥ १२.१५१.२६ ॥
ದುರ್ವಾಸನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು ಅದೇ ರೀತಿ ದುರ್ವಾಸನೆಯುಳ್ಳವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು ಪಾಪದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.151.27
संवत्सरमुपास्याग्निमभिशस्तः प्रमुच्यते ।
त्रीणि वर्षाण्युपास्याग्निं भ्रूणहा विप्रमुच्यते ॥ १२.१५१.२७ ॥
ಒಂದು ವರ್ಷ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ ಆರೋಪಿತನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ವರ್ಷ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.151.28
महासरः पुष्कराणि प्रभासोत्तरमानसे ।
अभ्येत्य योजनशतं भ्रूणहा विप्रमुच्यते ॥ १२.१५१.२८ ॥
ಮಹಾ ಸರೋವರಗಳು, ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥಗಳು, ಪ್ರಭಾಸ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಮಾನಸ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಿಂದ ಬಂದು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.151.29
यावतः प्राणिनो हन्यात्तज्जातीयांस्तु तावतः ।
प्रमीयमाणानुन्मोच्य प्राणिहा विप्रमुच्यते ॥ १२.१५१.२९ ॥
ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದನೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅದೇ ಜಾತಿಯ, ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಾಣಹಂತಕನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.151.30
अपि चाप्सु निमज्जेत जपंस्त्रिरघमर्षणम् ।
यथाऽश्वमेधावभृथस्तथा तन्मनुरब्रवीत् ॥ १२.१५१.३० ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅಘಮರ್ಷಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನದ ಫಲದಂತೆಯೇ ಇದು ಎಂದು ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
12.151.31
क्षिप्रं प्रणुदते पापं सत्कारं लभते तथा ।
अपि चैनं प्रसीदन्ति भूतानि जडमूकवत् ॥ १२.१५१.३१ ॥
ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಾಪವನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜಡರಂತೆ ಮತ್ತು ಮೂಕರಂತೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
12.151.32
बृहस्पतिं देवगुरुं सुरासुराः ।
समेत्य सर्वे नृपते त्वयुज्जत।
धर्मे फलं हेतुकृते महर्षे ।
तथेतरस्मिन्नरके पापलोक्ये ॥ १२.१५१.३२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವಗುರುವಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದರು. ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಧರ್ಮದ ಫಲವು ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅಂತೆಯೇ ಪಾಪಲೋಕವಾದ ನರಕದಲ್ಲಿಯೂ.
12.151.33
उभे तु यस्य सुकृते भवेतां ।
किं तत्तयोस्तत्र जयोत्तरं स्यात्।
आचक्ष्व तत्कर्मफलं महर्षे ।
कथं पापं नुदते धर्मशीलः ॥ १२.१५१.३३ ॥
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸುಕೃತಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಓ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಹೇಳಿ; ಧರ್ಮಶೀಲನು ಪಾಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ?
12.151.34
कृत्वा पापं पूर्वमबुद्धिपूर्वं ।
पुण्यानि चेत्कुरुते बुद्धिपूर्वम्।
स तत्पापं नुदते कर्मशीलो ।
वासो यथा मलिनं क्षारयुक्त्या ॥ १२.१५१.३४ ॥
ಮೊದಲು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಪಾಪ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕರ್ಮಶೀಲನು ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೊಳೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆ ಕ್ಷಾರದ ಉಪಾಯದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುವಂತೆ.
12.151.35
पापं कृत्वा हि मन्येत नाहमस्तीति पुरुषः ।
चिकीर्षेदेव कल्याणं श्रद्दधानोऽनसूयकः ॥ १२.१५१.३५ ॥
ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನು 'ನಾನು ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು; ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನೇ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಬೇಕು.
12.151.36
छिद्राणि वसनस्येव साधुना संवृणोति सः ।
यः पापं पुरुषः कृत्वा कल्याणमभिपद्यते ॥ १२.१५१.३६ ॥
ಬಟ್ಟೆಯ ತೂತುಗಳನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ದಾರದಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಪುರುಷನು ಆ ಛಿದ್ರಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.
12.151.37
आदित्यः पुनरुद्यन्वा तमः सर्वं व्यपोहति ।
कल्याणमाचरन्नेवं सर्वपापं व्यपोहति ॥ १२.१५१.३७ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸುವಂತೆ, ಒಳಿತನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.151.38
एवमुक्त्वा तु राजानमिन्द्रोतो जनमेजयम् ।
याजयामास विधिवद्वाजिमेधेन शौनकः ॥ १२.१५१.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಜನಮೇಜಯ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಇಂದ್ರೋತನ ಮಗ ಶೌನಕನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
12.151.39
ततः स राजा व्यपनीतकल्मषः ।
श्रिया युतः प्रज्वलितोऽनुरूपया।
विवेश राज्यं स्वममित्रकर्शनो ।
यथा दिवं पूर्णवपुर्निशाकरः ॥ १२.१५१.३९ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಪಾಪಮಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ತಕ್ಕ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸದೆಬಡಿಯುವವನಾಗಿ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪೂರ್ಣ ಬಿಂಬದ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ.