ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.151.1
तस्मात्तेऽहं प्रवक्ष्यामि धर्ममावृतचेतसे ।
श्रीमन्महाबलस्तुष्टः स्वयं धर्ममवेक्षसे ॥ १२.१५१.१ ॥
ਇਸ ਲਈ, ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਧਰਮ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
12.151.2
पुरस्ताद्दारुणे भूत्वा सुचित्रतरमेव तत् ।
अनुगृह्णाति भूतानि स्वेन वृत्तेन पार्थिवः ॥ १२.१५१.२ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਕਠੋਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਚਿੱਤਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਆਚਰਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.151.3
कृत्स्ने नूनं सदसती इति लोको व्यवस्यति ।
यत्र त्वं तादृशो भूत्वा धर्ममेवानुपश्यसि। ॥ १२.१५१.३ ॥
ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਕੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
12.151.4
दर्पं हित्वा पुनश्चापि भोगांश्च तप आस्थितः ।
इत्येतदभिभूतानामद्भुतं जनमेजय ॥ १२.१५१.४ ॥
ਹੰਕਾਰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣਾ — ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਇਹ ਪਰਾਜਿਤਾਂ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਹੈ।
12.151.5
योऽदुर्बलो भवेद्दाता कृपणो वा तपोधनः ।
अनाश्चर्यं तदित्याहुर्नातिदूरेण वर्तते ॥ १२.१५१.५ ॥
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਦਾਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੰਜੂਸ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਤਪੋਧਨ ਹੋਵੇ — ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਅਨਾਸ਼ਚਰਜ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
12.151.6
तप एव हि कार्पण्यं समग्रमसमीक्षितम् ।
तच्चेत्समीक्षयैव स्याद्भवेत्तस्मिंस्तपो गुणः ॥ १२.१५१.६ ॥
ਤਪ ਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਵਿਚਾਰੇ ਪੂਰੀ ਕੰਜੂਸੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਪ ਦਾ ਗੁਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.151.7
यज्ञो दानं दया वेदाः सत्यं च पृथिवीपते ।
पञ्चैतानि पवित्राणि षष्ठं सुचरितं तपः ॥ १२.१५१.७ ॥
ਯਜ੍ਞ, ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀਪਤੀ, ਇਹ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਛੇਵਾਂ ਸੁਚਰਿਤ ਤਪ ਹੈ।
12.151.8
तदेव राज्ञां परमं पवित्रं जनमेजय ।
तेन सम्यग्गृहीतेन श्रेयांसं धर्ममाप्स्यसि ॥ १२.१५१.८ ॥
ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਪਣਾਉਣ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਰਮ ਮਿਲੇਗਾ।
12.151.9
पुण्यदेशाभिगमनं पवित्रं परमं स्मृतम् ।
अत्राप्युदाहरन्तीमां गाथां गीतां ययातिना ॥ १२.१५१.९ ॥
ਪੁੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਯਯਾਤੀ ਦੁਆਰਾ ਗਾਈ ਇਹ ਗਾਥਾ ਵੀ ਹਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
12.151.10
यो मर्त्यः प्रतिपद्येत आयुर्जीवेन वा पुनः ।
यज्ञमेकं ततः कृत्वा तत्संन्यस्य तपश्चरेत् ॥ १२.१५१.१० ॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਯਗ੍ਯ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਕੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.151.11
पुण्यमाहुः कुरुक्षेत्रं कुरुक्षेत्रात्सरस्वतीम् ।
सरस्वत्याश्च तीर्थानि तीर्थेभ्यश्च पृथूदकम् ॥ १२.१५१.११ ॥
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਸਰਸਵਤੀ; ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ।
12.151.12
यत्रावगाह्य स्थित्वा च नैनं श्वोमरणं तपेत् ।
महासरः पुष्कराणि प्रभासोत्तरमानसे ॥ १२.१५१.१२ ॥
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਭਲਕ ਦੀ ਮੌਤ ਇਸਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ; ਉੱਥੇ ਮਹਾਸਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸ।
12.151.13
कालोदकं च गन्तासि लब्धायुर्जीविते पुनः ।
सरस्वतीदृषद्वत्योः सेवमानोऽनुसंज्वरेत्।
स्वाध्यायशील एतेषु सर्वेष्वेवमुपस्पृशेत् ॥ १२.१५१.१३ ॥
ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਕਾਲੋਦਕ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ (ਪਾਪ ਦੇ) ਬੁਖ਼ਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਵਾਧਿਆਏ-ਸ਼ੀਲ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਚਮਨ ਕਰੇ।
12.151.14
त्यागधर्मं पवित्राणां संन्यासं मनुरब्रवीत् ॥ १२.१५१.१४ ॥
ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿਆਗ-ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
12.151.15
अत्राप्युदाहरन्तीमाः गाथाः सत्यवता कृताः ।
यथा कुमारः सत्यो वै नैव पुण्यो न पापकृत।
न ह्यस्ति सर्वभूतेषु दुःखमस्मिन्कुतः सुखम् ॥ १२.१५१.१५ ॥
ਇੱਥੇ ਵੀ ਸਤਿਆਵਤ ਦੁਆਰਾ ਰਚੀਆਂ ਇਹ ਗਾਥਾਵਾਂ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਾ ਕੁਮਾਰ ਨਾ ਪੁੰਨਵਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਪਾਪੀ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਹੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਕਿੱਥੋਂ?
12.151.16
एवं प्रकृतिभूतानां सर्वसंसर्गयायिनाम् ।
त्यजतां जीवितं प्रायो निवृत्ते पुण्यपापके। ॥ १२.१५१.१६ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਕਸਰ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ — ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਿਵ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਤੇ (ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ)।
12.151.17
यत्त्वेव राज्ञो ज्यायिष्ठं कार्याणां तद्ब्रवीमि ते ॥ १२.१५१.१७ ॥
ਪਰ ਰਾਜੇ ਲਈ ਕਰਤੱਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
12.151.18
बलेन संविभागैश्च जय स्वर्गं पुनीष्व च ।
यस्यैव बलमोजश्च स धर्मस्य प्रभुर्नरः ॥ १२.१५१.१८ ॥
ਬਲ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਵੰਡ ਨਾਲ ਜਿੱਤ; ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਲ ਅਤੇ ਓਜ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ।
12.151.19
ब्राह्मणानां सुखार्थं त्वं पर्येहि पृथिवीमिमाम् ।
यथैवैतान्पुरा क्षेप्सीस्तथैवैतान्प्रसादय ॥ १२.१५१.१९ ॥
ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਚਰ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ।
12.151.20
अपि धिक्क्रियमाणोऽपि तर्ज्यमानोऽप्यनेकधा ।
आत्मनो दर्शनं विद्वान्नाहर्ताऽस्मीति मा क्रुधः।
घटमानः स्वकार्येषु कुरु निःश्रेयसं परम् ॥ १२.१५१.२० ॥
ਭਾਵੇਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂ ਧਮਕੀ ਮਿਲੇ, ਗਿਆਨੀ ‘ਮੈਂ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ’ ਸਮਝ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰੇ। ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਪਰਮ ਕਲਿਆਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
12.151.21
हिमाग्निघोरसदृशो राजा भवति कश्चन ।
लाङ्गलाशिकल्पो वा भवेदन्यः परंतपः ॥ १२.१५१.२१ ॥
ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.151.22
न विशेषेण गन्तव्यमचिकित्सेन वा पुनः ।
न जातु नाहमस्मीति प्रसक्तव्यमसाधुषु ॥ १२.१५१.२२ ॥
ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ। ‘ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ’ ਸਮਝ ਕੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
12.151.23
विकर्मणा तप्यमानः पापात्पापः प्रमुच्यते ।
नैतत्कुर्या पुनरिति द्वितीयात्परिमुच्यते ॥ १२.१५१.२३ ॥
ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਤਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਪਾਪੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਇਹ ਮੈਂ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ’ ਇਸ ਦੂਜੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.151.24
चरिष्ये धर्ममेवेति तृतीयात्परिमुच्यते ।
शुचिस्तीर्थान्यनुचरन्बहुत्वात्परिमुच्यते ॥ १२.१५१.२४ ॥
‘ਮੈਂ ਧਰਮ ਹੀ ਆਚਰਾਂਗਾ’ ਇਸ ਤੀਜੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਅਨੇਕ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.151.25
कल्याणमनुकर्तव्यं पुरुषेण बुभूषता ।
ये सुगन्धीनि सेवन्ते तथागन्धा भवन्ति ते ॥ १२.१५१.२५ ॥
ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਲੇ ਆਚਰਣ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਸੁਗੰਧਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
12.151.26
ये दुर्गन्धीनि सेवन्ते तथागन्धा भवन्ति ये ।
तपश्चर्यापरः सत्यं पापाद्विपरिमुच्यते ॥ १२.१५१.२६ ॥
ਜੋ ਬਦਬੂਦਾਰ ਵਸਤੂਆਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਬੂਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.151.27
संवत्सरमुपास्याग्निमभिशस्तः प्रमुच्यते ।
त्रीणि वर्षाण्युपास्याग्निं भ्रूणहा विप्रमुच्यते ॥ १२.१५१.२७ ॥
ਇੱਕ ਸਾਲ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਗਰਭ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.151.28
महासरः पुष्कराणि प्रभासोत्तरमानसे ।
अभ्येत्य योजनशतं भ्रूणहा विप्रमुच्यते ॥ १२.१५१.२८ ॥
ਮਹਾਸਰੋਵਰਾਂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਤੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਗਰਭ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.151.29
यावतः प्राणिनो हन्यात्तज्जातीयांस्तु तावतः ।
प्रमीयमाणानुन्मोच्य प्राणिहा विप्रमुच्यते ॥ १२.१५१.२९ ॥
ਜਿੰਨੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਨੇ ਹੀ ਉਸੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.151.30
अपि चाप्सु निमज्जेत जपंस्त्रिरघमर्षणम् ।
यथाऽश्वमेधावभृथस्तथा तन्मनुरब्रवीत् ॥ १२.१५१.३० ॥
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਹ ਫਲ ਹੈ, ਐਸਾ ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
12.151.31
क्षिप्रं प्रणुदते पापं सत्कारं लभते तथा ।
अपि चैनं प्रसीदन्ति भूतानि जडमूकवत् ॥ १२.१५१.३१ ॥
ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੜ ਅਤੇ ਗੂੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੀਵ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
12.151.32
बृहस्पतिं देवगुरुं सुरासुराः ।
समेत्य सर्वे नृपते त्वयुज्जत।
धर्मे फलं हेतुकृते महर्षे ।
तथेतरस्मिन्नरके पापलोक्ये ॥ १२.१५१.३२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਗੁਰੂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਂਤ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਕਾਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਲੋਕ ਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ।
12.151.33
उभे तु यस्य सुकृते भवेतां ।
किं तत्तयोस्तत्र जयोत्तरं स्यात्।
आचक्ष्व तत्कर्मफलं महर्षे ।
कथं पापं नुदते धर्मशीलः ॥ १२.१५१.३३ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸੁਕਰਮ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਥੇ ਕਿਸ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗੀ? ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਕਰਮਫਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਧਰਮਸ਼ੀਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ?
12.151.34
कृत्वा पापं पूर्वमबुद्धिपूर्वं ।
पुण्यानि चेत्कुरुते बुद्धिपूर्वम्।
स तत्पापं नुदते कर्मशीलो ।
वासो यथा मलिनं क्षारयुक्त्या ॥ १२.१५१.३४ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜੇ ਸਮਝ-ਬੂਝ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਮਸ਼ੀਲ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਮੈਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਂਗ।
12.151.35
पापं कृत्वा हि मन्येत नाहमस्तीति पुरुषः ।
चिकीर्षेदेव कल्याणं श्रद्दधानोऽनसूयकः ॥ १२.१५१.३५ ॥
ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕਿ 'ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ'; ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭਲਾਈ ਹੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ।
12.151.36
छिद्राणि वसनस्येव साधुना संवृणोति सः ।
यः पापं पुरुषः कृत्वा कल्याणमभिपद्यते ॥ १२.१५१.३६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਛੇਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਭਲਾਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੇਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
12.151.37
आदित्यः पुनरुद्यन्वा तमः सर्वं व्यपोहति ।
कल्याणमाचरन्नेवं सर्वपापं व्यपोहति ॥ १२.१५१.३७ ॥
ਸੂਰਜ ਫਿਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
12.151.38
एवमुक्त्वा तु राजानमिन्द्रोतो जनमेजयम् ।
याजयामास विधिवद्वाजिमेधेन शौनकः ॥ १२.१५१.३८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰੋਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਵਾਇਆ।
12.151.39
ततः स राजा व्यपनीतकल्मषः ।
श्रिया युतः प्रज्वलितोऽनुरूपया।
विवेश राज्यं स्वममित्रकर्शनो ।
यथा दिवं पूर्णवपुर्निशाकरः ॥ १२.१५१.३९ ॥
ਫਿਰ ਪਾਪ-ਮੈਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਇਆ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਢੁਕਵੀਂ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਦਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦਰਮਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।