マハーバーラタ · 章 12.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.153.1
बलिनः प्रत्यमित्रस्य नित्यमासन्नवर्तिनः ।
उण्कारापकाराभ्यां समर्थस्योद्यतस्य च ॥ १२.१५३.१ ॥
常に身近にいる強力な敵、侮辱や危害を加える力と用意のある者に対して、どう振る舞うべきか。
12.153.2
मोहाद्विकत्थनामात्रैरसारोऽल्पबलो लघुः ।
वाग्भिरप्रतिरूपाभिरभिद्रुह्य पितामह ॥ १२.१५३.२ ॥
迷いから空威張りばかりし、実質がなく、力も弱く、取るに足らぬ者が、不適切な言葉で攻撃する、おお祖父よ。
12.153.3
आत्मनो बलमास्थाय कथं वर्तेत मानवः ।
आगच्छतोऽतिक्रुद्धस्य तस्योद्धरणकाम्यया ॥ १२.१५३.३ ॥
自分の力に頼り、激怒して自分を根絶しようと向かってくる者に対して、人はどう振る舞うべきか。
12.153.4
अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं भरतश्रेष्ठ शाल्मलेः पवनस्य च ॥ १२.१५३.४ ॥
ここでも人々はこの古い物語を語る。バラタ族の最良の者よ、シャールマリ樹と風との対話である。
12.153.5
हिमवन्तं समासाद्य महानासीद्वनस्पतिः ।
वर्षपूगाभिसंवृद्धः शाखामूलपलाशवान् ॥ १२.१५३.५ ॥
ヒマーラヤに至ると、そこには大きな木があった。長年よく育ち、枝、根、葉を備えていた。
12.153.6
तत्र स्म मत्तमातङ्गा घर्मार्ताः श्रमकर्शिताः ।
विश्राम्यन्ति महाबाहो तथाऽन्या मृगजातयः ॥ १२.१५३.६ ॥
そこでは、暑さに苦しみ疲れで衰えた猛り狂う象たちが休んでいた。おお大腕の者よ、他の獣の種族も同様であった。
12.153.7
नल्वमांत्रपरीणाहो घनच्छायो वनस्पतिः ।
शुकशारिकसंघुष्टः पुष्पवान्फलवानपि ॥ १२.१५३.७ ॥
ナルヴァの尺度ほどの幹回りを持ち、濃い木陰を落とすその樹木は、オウムやムクドリの鳴き声に満ちていた。花も咲き、実もなっていた。
12.153.8
सार्थका वणिजश्चापि तापसाश्च वनौकसः ।
वसन्ति तत्र मार्गस्थाः सुरम्ये नगसत्तमे ॥ १२.१५३.८ ॥
隊商の人々や商人、そして苦行者や森に住む人々も、道沿いにあるその麗しき最高の山に住んでいた。
12.153.9
तस्य ता विपुलाः शाखा दृष्ट्वा स्कन्धं च सर्वशः ।
अभिगम्याब्रवीदेनं नारदो भरतर्षभ ॥ १२.१५३.९ ॥
その広い枝と幹を四方から眺めたのち、ナーラダはそれに近づいて語りかけた。バラタの牡牛よ。
12.153.10
अहो नु रमणीयस्त्वमहो चासि मनोहरः ।
प्रीयामहे त्वया नित्यं तरुप्रवर शाल्मके ॥ १२.१५३.१० ॥
ああ、なんと麗しく、なんと魅力的なことか！私たちはいつもお前に喜ばされている、樹木の中の最高のものよ、シャールマリよ。
12.153.11
सदैव शकुनास्तात मृगाश्चाथ तथा गजाः ।
वसन्ति तव संहृष्टा मनोहरतरास्तथा ॥ १२.१५३.११ ॥
愛しい者よ、いつも鳥や鹿や象たちがお前の中に喜んで住み、彼らはさらに魅力的になる。
12.153.12
तव शाखा महाशाख स्कन्धांश्च विपुलांस्तथा ।
न वै प्रभग्नान्पश्यामि मारुतेन कथंचन ॥ १२.१५३.१२ ॥
大枝を持つ者よ、お前の枝も広い幹も、風によってどうしても折れているのを私は見ない。
12.153.13
किंनु ते पवनस्तात प्रीतिमानथवा सुहृत् ।
त्वां रक्षति सदा येन वनेऽत्र पवनो ध्रुवम् ॥ १२.१५३.१३ ॥
愛しい子よ、風はお前に愛情を抱いているのか、それとも友なのか。だからこの森で風は常にお前を守るのか。
12.153.14
भगवान्पवनः स्थानाद्वृक्षानुच्चावचानपि ।
पर्वतानां च शिखराण्याचालयति वेगवान् ॥ १२.१५३.१४ ॥
勢いある神なる風は、その場から高いも低いも木々を、また山々の頂をも揺り動かす。
12.153.15
शोषयत्येव पातालं वहन्गन्धवहः शुचिः ।
सरांसि सरितश्चैव सागरांश्च तथैव च ॥ १२.१५३.१५ ॥
香りを運ぶ清らかな風は、冥界さえも干上がらせ、湖も川も海も同じように干上がらせる。
12.153.16
संरक्षति त्वां पवनः सखित्वेन न संशयः ।
तस्मात्त्वं बहुशाखोऽपि पर्णवान्पुष्पवानपि ॥ १२.१५३.१६ ॥
風は友として、お前を確かに良く守っている。疑いはない。だからお前は多くの枝を持ち、葉も花も備えているのだ。
12.153.17
इदं च रमणीयं ते प्रतिभाति वनस्पते ।
य इमे विहगास्तात रमन्ते मुदितास्त्वयि ॥ १२.१५३.१७ ॥
森の主よ、これはお前にとってなんと美しく映ることか。この鳥たちは、愛しい子よ、喜んでお前の上で楽しんでいる。
12.153.18
एषां पृथक्समस्तानां श्रूयते मधुरस्वरः ।
पुष्पसंमोदने काले वाशन्ते हरियूथपाः ॥ १२.१५३.१८ ॥
それぞれの、そして全体の甘美な声が聞こえる。花々が喜びに咲く季節、あるいは春に、緑の群れの主たちが。
12.153.19
तथेमे गर्जिता नागाः स्वयूथगणशोभिताः ।
घर्मार्तास्त्वां समासाद्य सुखं विन्दति शाल्मके। ॥ १२.१५३.१९ ॥
同じように、この吠える象たちは、自分の群れと従者に飾られ、暑さに苦しんでそなたのもとに来て、シャルマリの木陰で安らぎを得る。
12.153.20
तथैव मृगजातीभिरन्याभिरभिशोभसे ।
तथा सार्थाधिवासैश्च शोभसे मेरुवद्द्रुम् ॥ १२.१५३.२० ॥
同様に、そなたは多くの種類の鹿に飾られ、また隊商の宿営によっても輝く。メール山が木々に飾られるように。
12.153.21
ब्राह्मणैश्च तपः सिद्धैस्तापसैः श्रमणैस्तथा ।
त्रिविष्टपसमं मन्ये तवायतनमेव हि ॥ १२.१५३.२१ ॥
バラモン、苦行によって成就した者、行者、出家者に満ちたそなたの住まいは、まことに天界に等しいと私は思う。