Mahābhārata · Adhyāya 12.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.153.1
बलिनः प्रत्यमित्रस्य नित्यमासन्नवर्तिनः ।
उण्कारापकाराभ्यां समर्थस्योद्यतस्य च ॥ १२.१५३.१ ॥
Wie soll man sich einem mächtigen Feind gegenüber verhalten, der stets nahe ist, gegenüber einem Fähigen, der bereit ist, mit Beleidigung oder Schaden anzugreifen?
12.153.2
मोहाद्विकत्थनामात्रैरसारोऽल्पबलो लघुः ।
वाग्भिरप्रतिरूपाभिरभिद्रुह्य पितामह ॥ १२.१५३.२ ॥
Wer aus Verblendung nur prahlt, ohne Substanz, von geringer Kraft und niedrig ist, und mit unpassenden Worten angreift, o Großvater.
12.153.3
आत्मनो बलमास्थाय कथं वर्तेत मानवः ।
आगच्छतोऽतिक्रुद्धस्य तस्योद्धरणकाम्यया ॥ १२.१५३.३ ॥
Wie soll ein Mensch, auf seine eigene Kraft vertrauend, sich gegenüber dem verhalten, der mit großem Zorn kommt und ihn auszurotten begehrt?
12.153.4
अत्राप्युदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं भरतश्रेष्ठ शाल्मलेः पवनस्य च ॥ १२.१५३.४ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte, einen Dialog zwischen dem Seidenbaumwollbaum und dem Wind, o Bester der Bharatas.
12.153.5
हिमवन्तं समासाद्य महानासीद्वनस्पतिः ।
वर्षपूगाभिसंवृद्धः शाखामूलपलाशवान् ॥ १२.१५३.५ ॥
Im Himalaya angekommen, stand dort ein großer Baum, der über viele Jahre gut gewachsen war, mit Ästen, Wurzeln und Blättern.
12.153.6
तत्र स्म मत्तमातङ्गा घर्मार्ताः श्रमकर्शिताः ।
विश्राम्यन्ति महाबाहो तथाऽन्या मृगजातयः ॥ १२.१५३.६ ॥
Dort ruhten sich rasende Elefanten aus, von der Hitze geplagt und von Erschöpfung geschwächt, o Starkarmiger, ebenso andere Tierarten.
12.153.7
नल्वमांत्रपरीणाहो घनच्छायो वनस्पतिः ।
शुकशारिकसंघुष्टः पुष्पवान्फलवानपि ॥ १२.१५३.७ ॥
Der Waldbaum, dessen Umfang dem Maß eines Nalva entsprach, mit dichtem Schatten, hallte wider vom Gesang der Papageien und Maina-Vögel; er war voller Blüten und trug auch Früchte.
12.153.8
सार्थका वणिजश्चापि तापसाश्च वनौकसः ।
वसन्ति तत्र मार्गस्थाः सुरम्ये नगसत्तमे ॥ १२.१५३.८ ॥
Karawanenreisende und Kaufleute, auch Asketen und Waldbewohner, lebten dort auf diesem reizvollen, besten der Berge, am Wege gelegen.
12.153.9
तस्य ता विपुलाः शाखा दृष्ट्वा स्कन्धं च सर्वशः ।
अभिगम्याब्रवीदेनं नारदो भरतर्षभ ॥ १२.१५३.९ ॥
Nachdem er seine weiten Äste und den Stamm von allen Seiten betrachtet hatte, trat Nārada zu ihm und sprach: O Stier der Bharatas.
12.153.10
अहो नु रमणीयस्त्वमहो चासि मनोहरः ।
प्रीयामहे त्वया नित्यं तरुप्रवर शाल्मके ॥ १२.१५३.१० ॥
Ach, wie reizvoll bist du, und wie anmutig! Wir sind immer erfreut durch dich, o bester der Bäume, Śālmali.
12.153.11
सदैव शकुनास्तात मृगाश्चाथ तथा गजाः ।
वसन्ति तव संहृष्टा मनोहरतरास्तथा ॥ १२.१५३.११ ॥
Lieber, immer wohnen Vögel, Hirsche und Elefanten in dir, erfreut, und sie werden noch reizvoller.
12.153.12
तव शाखा महाशाख स्कन्धांश्च विपुलांस्तथा ।
न वै प्रभग्नान्पश्यामि मारुतेन कथंचन ॥ १२.१५३.१२ ॥
O du mit den großen Ästen, ich sehe deine Äste und deine weiten Stämme auf keine Weise vom Wind gebrochen.
12.153.13
किंनु ते पवनस्तात प्रीतिमानथवा सुहृत् ।
त्वां रक्षति सदा येन वनेऽत्र पवनो ध्रुवम् ॥ १२.१५३.१३ ॥
Lieber Sohn, ist der Wind dir zugetan oder ist er dein Freund, dass er dich hier im Wald immer beschützt?
12.153.14
भगवान्पवनः स्थानाद्वृक्षानुच्चावचानपि ।
पर्वतानां च शिखराण्याचालयति वेगवान् ॥ १२.१५३.१४ ॥
Der mächtige, schnelle Gott Wind erschüttert von seinem Ort aus die hohen und niederen Bäume und auch die Gipfel der Berge.
12.153.15
शोषयत्येव पातालं वहन्गन्धवहः शुचिः ।
सरांसि सरितश्चैव सागरांश्च तथैव च ॥ १२.१५३.१५ ॥
Der reine, duftende Wind trocknet sogar die Unterwelt aus, und ebenso die Seen, die Flüsse und die Meere.
12.153.16
संरक्षति त्वां पवनः सखित्वेन न संशयः ।
तस्मात्त्वं बहुशाखोऽपि पर्णवान्पुष्पवानपि ॥ १२.१५३.१६ ॥
Der Wind beschützt dich als Freund gewiss gut, ohne Zweifel; darum bist du vielästig, belaubt und auch blütenreich.
12.153.17
इदं च रमणीयं ते प्रतिभाति वनस्पते ।
य इमे विहगास्तात रमन्ते मुदितास्त्वयि ॥ १२.१५३.१७ ॥
O Herr des Waldes, wie lieblich erscheint dir dies: diese Vögel, lieber Sohn, erfreuen sich an dir, froh gestimmt.
12.153.18
एषां पृथक्समस्तानां श्रूयते मधुरस्वरः ।
पुष्पसंमोदने काले वाशन्ते हरियूथपाः ॥ १२.१५३.१८ ॥
Der süße Klang jedes Einzelnen und aller zusammen wird vernommen, zur Zeit, wenn die Blüten sich freuen, oder im Frühling, diese Herren der grünen Scharen.
12.153.19
तथेमे गर्जिता नागाः स्वयूथगणशोभिताः ।
घर्मार्तास्त्वां समासाद्य सुखं विन्दति शाल्मके। ॥ १२.१५३.१९ ॥
Ebenso finden diese brüllenden Elefanten, geschmückt mit ihren eigenen Herden und Gefolgen, von der Hitze gequält, bei dir den Trost unter dem Śālmali-Baum.
12.153.20
तथैव मृगजातीभिरन्याभिरभिशोभसे ।
तथा सार्थाधिवासैश्च शोभसे मेरुवद्द्रुम् ॥ १२.१५३.२० ॥
Ebenso bist du geschmückt mit vielen Arten von Hirschen, und ebenso glänzt du durch die Lager der Handelskarawanen, wie der Meru mit seinen Bäumen.
12.153.21
ब्राह्मणैश्च तपः सिद्धैस्तापसैः श्रमणैस्तथा ।
त्रिविष्टपसमं मन्ये तवायतनमेव हि ॥ १२.१५३.२१ ॥
Mit Brahmanen, durch Askese Vollendeten, Asketen und Entsagenden erfüllt, halte ich deine Wohnstätte wahrhaftig dem Himmel gleich.